Τάρτα αγκινάρας με κρητικά τυριά

Επιτυχημένος συνδυασμός!
 

 

Άλλο ένα post  με βρώσιμο …λουλούδι.
Γιατί και οι αγκινάρες λουλούδια είναι!  Μια τάρτα λοιπόν, ή ανοικτή αγκιναρόπιτα αν
θέλετε , με το πιο νόστιμο «λουλούδι» της εποχής. Ο συνδυασμός της  αγκινάρας με τυρί και γιαούρτι είναι παλιός
και συνηθισμένος στην Κρήτη. Υπενθυμίζω μια από τις πιο παλιές, λιτές και
κλασικές συνταγές τις αγκινάρες με γιαούρτι. Απολαυστικό πιάτο! 
 

 

Η σημερινή συνταγή είναι πιο σύγχρονη , και είναι
συνδυασμός διαφόρων συνταγών αγκιναρόπιτας που έχω κάνει κατά καιρούς.  Την προτιμώ από κλειστές αγκιναρόπιτες γιατί
νομίζω ότι της πηγαίνει η κρούστα γιαουρτιού από πάνω.

 Όπως έχω ξαναγράψει στις πίτες μου τα
τελευταία χρόνια χρησιμοποιώ ξινομυζήθρα στη θέση της φέτας. Έχει λιγότερα
λιπαρά και είναι λίγο πιο πικάντικη κατά τη γνώμη μου. Φυσικά στη θέση της μπορούμε
πάντα να βάλουμε φέτα. Το δεύτερο τυρί που χρησιμοποίησα ήταν κρητική γραβιέρα (όχι
πολύ ώριμη). Το αποτέλεσμα άρεσε. Πολύ.

 

 

Στις τάρτες της καθημερινότητάς μας χρησιμοποιώ ζυμάρι με
ελαιόλαδο για να μη τις βαραίνω με βούτυρο. Ίσως είναι ένα «τσακ» πιο κάτω από
το βουτυρένιο, αλλά είναι πολύ πιο υγιεινό. Ειδικά σε παρασκευάσματα που έχουν ούτως
ή άλλως αρκετά ζωικά λιπαρά  δεν υπάρχει
λόγος για λίγα ακόμη… Σε  μια τάρτα με
φρούτα, το καταλαβαίνω. Αλλά σε μια 
τάρτα με τυριά πάει πολύ!

 

 

Υλικά:

 
1/2  δόση της ζύμης για εύκολο φύλλο αλλά με αλεύρι για όλες τις χρήσεις
6-8  αγκινάρες  (ανάλογα με το μέγεθος)
1 μάτσο  (5-6 ) κρεμμυδάκια
φρέσκα
6  κουταλιές σούπας  ελαιόλαδο
5-6 κουταλιές σούπας ψιλοκομμένο άνηθο
1,5 κούπα ξινομυζήθρα  (περίπου 300 γραμμάρια)
1 κούπα γραβιέρα κομμένη σε κύβους
2 αυγά
Το γιαούρτι που θα μείνει από το ζυμάρι (2-3 κουταλιές
σούπας)
Αλάτι
Πιπέρι

 

Επί το έργον:  

Φτιάχνουμε το ζυμάρι  για την τάρτα και το αφήνουμε να «ξεκουραστεί»

Καθαρίζουμε τις αγκινάρες όπως περιγράφω στο αντίστοιχo post .  και στο βίντεο

 
 

Σε κατσαρόλα ψιλοκόβουμε τα κρεμμυδάκια και τα μαραίνουμε
με το ελαιόλαδο. Προσθέτουμε τις αγκινάρες κομμένες σε φετάκια και τις γυρίζουμε
με ένα κουτάλι να λαδωθούν όλες. Σοτάρουμε για 5-6  λεπτά και αποσύρουμε από το μάτι.

 

Αφήνουμε να
κρυώνουν και ετοιμάζουμε το φύλλο: Ανάβουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς. 

 

 

Στρώνουμε
σε ελαφρά λαδωμένο ταψάκι 28 νούμερο (ή σε πυρέξ αντίστοιχου μεγέθους ) το
ζυμάρι μας με το χέρι . Το σκεπάζουμε με χαρτί ψησίματος και βάζουμε κάποιο
όσπριο από πάνω για να αποφύγουμε το υπερβολικό φούσκωμα. Βάζουμε στο φούρνο να
ψηθεί για 20 λεπτά περίπου. 

 

Ωστόσο ολοκληρώνουμε τη γέμιση:

 
 

Προσθέτουμε τον
ψιλοκομμένο άνηθο και τα τυριά και ανακατεύουμε ώστε το μείγμα να έχει την ίδια
σύσταση παντού. 

 

Αν τα τυριά είναι αλμυρά δεν βάζουμε αλάτι, το  πιπεράκι όμως πηγαίνει… 

 

Απλώνουμε τη γέμιση
στο μισοψημένο ζυμάρι αφού αφαιρέσουμε τα όσπρια μαζί με το χαρτί. Τη στρώνουμε
να έχει παντού το ίδιο πάχος. 

 

 

Χτυπάμε τα αυγά με το υπόλοιπο γιαούρτι  και λίγο ακόμη πιπέρι και περιχύνουμε την
τάρτα. Συνεχίζουμε το ψήσιμο για 40 λεπτά περίπου ακόμη, ή μέχρι η επιφάνεια να
αποκτήσει χρυσαφένιο χρώμα και να γίνει κάπως τραγανή η κρούστα.

Σερβίρεται
ζεστή (όχι καυτή) ή σε θερμοκρασία δωματίου.

 

Παρατηρήσεις:

 
1)Αν μας αρέσει πιο παχύ το φύλλο στις πίτες μας, μπορούμε να
φτιάξουμε  2/3 της δόσης από το ζυμάρι
 
2)Όταν καθαρίζουμε τις αγκινάρες εδώ στην Κρήτη αφήνουμε και
αρκετό μέρος από τα φύλλα τους αν είναι τρυφερά. Αν χρησιμοποιήσουμε μόνο
πάτους  χρειαζόμαστε λίγες ακόμη.Η γέμιση γίνεται πολύ ωραία και με κατεψυγμένες αγκινάρες.
 
3)Έχω ένα βάζο «κακόψητα» ρεβίθια εδώ και 2-3 χρόνια που τα χρησιμοποιώ σαν βαρίδια στις τάρτες. Δεν έχουν πάθει τίποτα τόσες φορές που έχουν ψηθεί. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με φασόλια, ξεχασμένα σε κάποιο ντουλάπι. Τα παλιά όσπρια δεν βράζουν εύκολα αλλά είναι χρήσιμα σαν βαρίδια! 
 
4)Η αναλογία των τυριών μπορεί να αλλάξει . Συνολικά
χρειαζόμαστε 2-2,5 κούπες τυριά . Εννοείται ότι μπορούμε να κάνουμε όποιο
συνδυασμό τυριών μας αρέσει ή να ανακατέψουμε ό, τι τυρί μας έχει ξεμείνει.
Πάντως κάποιο μαλακό λευκό (φέτα, ξινομυζήθρα )  πρέπει να υπάρχει για να γίνει απαλή η γέμιση.
 
5)Μας αρέσει να κρατάνε λίγο στο δόντι οι αγκινάρες. Αν
θέλουμε να είναι μαλακές βάζουμε ελάχιστο νεράκι μετά το σοτάρισμα στην
κατσαρόλα και τις αφήνουμε να βράσουν μέχρι να το απορροφήσουν.
 
 

 

 

Print Friendly, PDF & Email