Δοκιμάστε τη με τις υπέροχες όψιμες ντομάτες της εποχής!
Την είδα για πρώτη φορά στη μαγειρική σελίδα των ΝΥtimes, ως «περσική σαλάτα» shirazi. Μέσα στα υλικά αναφερόταν «περσικά αγγουράκια» κι αυτό μου δημιούργησε την απορία «τι σόι αγγουράκια βάζουν οι Ιρανοί στη σαλάτα τους»!
Οι τακτικοί αναγνώστες του site, ξέρουν πόσο τα ψάχνω αυτά, πόσο μ’ αρέσει να βρίσκω ομοιότητες και διαφορές της δικής μας κουζίνας και τις κουζίνες άλλων περιοχών του κόσμου. Ειδικά μετά το πεντάμηνο πρόγραμμα «Γαστρονομικός Τουρισμός και Διεθνής Γαστρονομία» που είχα τη χαρά να παρακολουθήσω στο ΕΚΠΑ, αυτή η αναζήτηση έχει γίνει «κόλλημα». Δύση και Ανατολή, δάνεια και αντιδάνεια στα εδέσματα, γράφουν την ιστορία ΚΑΙ της Γαστρονομίας!
Με έκπληξη λοιπόν είδα ότι αυτά τα περσικά αγγουράκια είναι –τουλάχιστον στις φωτογραφίες- ίδια με τα δικά μας αγγουράκια τύπου Κνωσού. Δηλαδή μικρά αγγουράκια με ελάχιστα σπόρια, που τρώγονται και με τη φλούδα (αν ξέρουμε ότι δεν είναι φουλ στα φυτοφάρμακα…). Θα τα δείτε σε φωτογραφία παρακάτω, στο “επί το έργον”, για να καταλάβετε ποια εννοώ. Είχα την τύχη να τη δοκιμάσω αυτή τη σαλάτα και με ακαθάριστα τέτοια αγγουράκια από την ελάχιστη δική μας φετινή παραγωγή και ήταν “άλλο πράμα”!
Αυτή λοιπόν η ντοματοσαλάτα, θέλετε γιατί είμαστε πια πολύ ολιγομελής οικογένεια, θέλετε γιατί είναι πιο «διαίτης» από τη δική μας χωριάτικη λόγω μειωμένης ποσότητας του ελαιολάδου, έγινε για μας η ντοματοσαλάτα του φετινού καλοκαιριού! Ακόμη και με μια ντομάτα και με ένα αγγουράκι, τη σέρβιρα αμέτρητες φορές φέτος, γι αυτό και οι διαφορετικές φωτογραφίες. Από ένα σημείο και μετά έπαψα να τη φωτογραφίζω…Αν όχι καθημερινά, τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα τη φτιάχνω. Αυτή την εποχή είναι ακόμη πιο νόστιμη με τις όψιμες ντομάτες.
Δύο είναι οι κύριες διαφορές της με τη δική μας: ο τρόπος κοπής των συστατικών και η προσθήκη λεμονιού! Έχουν σημασία και οι δύο για το τελικό αποτέλεσμα. Ο τρόπος κοπής σε μικρά καρεδάκια δίνει περισσότερο ζουμί στη σαλάτα το από τα δικά μας μεγαλύτερα κομμάτια και ναι, το λεμόνι τελικά ταιριάζει και με τη ντομάτα! Η οξύτητα της πάει! Για τον τρόπο κοπής το ήξερα ότι κάνει τη διαφορά σε διάφορα πιάτα, το έχουν πει μεγάλοι σεφ, αλλά η ωμή ντομάτα με λεμονόλαδο σκέτο, είναι αλήθεια ότι με αιφνιδίασε με τη νοστιμιά της. Άλλο είναι το λεμόνι ως συστατικό πολύπλοκου dressing, κι άλλο εδώ που είναι περισσότερο ακόμη κι από το ελαιόλαδο.
Είδα διάφορες παραλλαγές σε ιρανικά sites (διαφορετικές αναλογίες υλικών, πιπεριές σε κάποια, δυόσμο σε κάποια άλλα), αλλά εμείς καταλήξαμε στα ελάχιστα συστατικά που θα δείτε παρακάτω. Πάντως κοινός τόπος όλων των συνταγών που είδα ήταν ότι το «ζουμί» που απομένει στη σαλατιέρα γίνεται ανάρπαστο. Το διαπιστώσαμε κι εμείς. Αυτό το ντοματοζούμι που λατρεύουμε όλοι, εδώ είναι ακόμη πιο νόστιμο και χωρίς τύψεις. Να συμπληρώσω ένα ακόμη advantage: όσο μένει, νοστιμίζει. Μη σας πω ότι είναι καλύτερη την επόμενη μέρα!
Υλικά
2-3 μέτριες ντομάτες (ή 4-5 πομοντόρια)
1-2 αγγουράκια τύπου Κνωσού (ή άλλης ποικιλίας με λίγα σπόρια)
1 μέτριο ξερό κρεμμύδι
3 κουταλιές ψιλοκομμένο μαϊντανό
1-2 κουταλιές ελαιόλαδο
2-3 κουταλιές χυμό λεμονιού
Αλάτι (βάζω ανθό αλατιού)
Επί το έργον
Πλένουμε τα λαχανικά μας και τα κόβουμε σε μικρά καρεδάκια. Τα βάζουμε σε σαλατιέρα, τα αλατίζουμε και τα περιχύνουμε με το ελαιόλαδο και τον χυμό λεμονιού.
Ανακατεύουμε καλά, σκεπάζουμε με μεμβράνη και βάζουμε τη σαλάτα μας στο ψυγείο για μισή ώρα ή περισσότερο.
Σερβίρουμε συνοδεύοντας με καλό ζυμωτό ψωμί ή παξιμάδια (ταιριάζουν τέλεια οι μικρές κρίθινες μπουκίτσες).
Παρατηρήσεις
- Οι αναλογίες είναι ενδεικτικές, μπορούμε να αυξομειώσουμε τα υλικά. Χονδρικά, τα αγγουράκια να έχουν τα 3/4 του βάρους της ντομάτας.
- Αν έχουμε αγγουράκια βιολογικά δεν χρειάζεται να τα καθαρίσουμε, τα κόβουμε με τη φλούδα.
- Αντί μαϊντανό μπορούμε να βάλουμε βασιλικό ή δυόσμο ή ανάμεικτα όλα αυτά τα αρωματικά. Σε κάποια παρασκευή πρόσθεσα ελιές επειδή δεν είχα πολύ μαϊντανό, αλλά θεωρώ ότι δεν είναι απαραίτητες μάλλον χαλούν την ισορροπία της σαλάτας.
- Ταιριάζουν περισσότερο τα κόκκινα κρεμμύδια, αλλά και δικές μας ποικιλίες με την τρυφερή σάρκα (τα κασσανιώτικα που λέμε εμείς), είναι τέλεια σ’ αυτήν τη σαλάτα.