Κανείς δεν πιστεύει ότι δεν ανοίγουμε φύλλο!
Πείτε γιατί αποφεύγουμε τα τηγανητά, πείτε γιατί το τηγάνι για μένα είναι πιο δύσκολο από τον φούρνο όταν κάνει ζέστη, τελευταία όποτε χρειάστηκε να φτιάξω τυροπιτάκια και μυζηθροπιτάκια φτιάχνω ετούτη εδώ τη συνταγή. Θα μου πείτε, το ίδιο δεν θα ήταν αν έφτιαχνες τυρόπιτα ή μυζηθρόπιτα στον φούρνο;
Ίσως και να έχετε δίκιο, αλλά τα τυροπιτάκια μεταφέρονται πιο εύκολα στην παραλία και δεν τρίβονται όπως τις καλές τυρόπιτες που συνήθως έχουν εύθρυπτο φύλλο. Και τούτο εύθρυπτο είναι, αλλά πιο σταθερό. Πολύ βολικά στο σερβίρισμα, με μια χαρτοπετσέτα ή σε ένα κομματάκι λαδόκολλας μπορεί κανείς να τα απολαύσει.
Τα έχουμε δοκιμάσει μέχρι στιγμής με αρκετα είδη τυριών: σκέτη φέτα, σκέτη ξινομυζήθρα, φέτα+ξινομυζήθρα, γαλομυζήθρα+φέτα, τυρί κρέμα+φέτα (δείτε παρατηρήσεις) και κάθε φορά είχαν τη χάρη τους αν και είναι διαφορετικό το τελικό αποτέλεσμα. Θα τα έλεγα το «hit του φετινού καλοκαιριού» που λέει μια φίλη μου…
Η συνταγή προέκυψε όταν σε κάποια στιγμή ελλείψει βολικού πάγκου στη μικρή πλέον κουζίνα μου ήθελα να ανοίξω φύλλο χωρίς να λερώσω τραπέζι. Και καθιερώθηκε ακόμη και στη σχετικά μεγάλη κουζίνα του θαλασσινού μου σπιτιού, γιατί τη βρήκα πολύ εύκολη.
Δεν θα το έλεγα φύλλο αέρος τούτο το φύλλο γιατί δεν έχω την επιδεξιότητα να το πετάω στον αέρα και να γίνεται τεράστιο όπως το βλέπω σε «μαστόρους» του είδους, αλλά η παρασκευή του μοιάζει κάπως, παρόλο που εγώ το κάνω σε μικρά κομμάτια συνεπώς τα φυλλαράκια μου είναι ναι μεν διάφανα, αλλά μικρά.
Το έχω ξαναδείξει σε άλλα πιτάκια (και με βίντεο), αλλά επειδή μας άρεσε και η στριφτή εκδοχή σε τούτα εδώ, είπα να σας τα προτείνω κι έτσι… Η ποσότητά τους είναι μικρή και εύκολα μπορείτε να τα δοκιμάσετε!
Υλικά
Για το ζυμάρι:
420 gr αλεύρι για όλες τις χρήσεις
Λίγο αλάτι
250 ml νερό
2 κουταλιές (30ml ) ελαιόλαδο
1 κουταλιά (15ml ) ξίδι ή ρακή
Για τη γέμιση:
250-300 gr τυρί της επιλογής μας (φέτα, ξινομυζήθρα κλπ…)
Προαιρετικά, 1 αυγό
Για το πλάσιμο:
5-6 κουταλιές (75-90ml) ελαιόλαδο
Επί το έργον
Φτιάχνουμε το ζυμάρι μας ανακατεύοντας το αλεύρι με το αλάτι και προσθέτοντας τα υγρά υλικά. Ζυμώνουμε καλά και το αφήνουμε να ξεκουραστεί 15 λεπτά. Το χωρίζουμε σε 12 περίπου ίσα κομμάτια (δείτε στη φωτογραφία πώς με βολεύει να το χωρίζω…), και τα πλάθουμε σε κυκλικές πιτούλες.
H ζύμη είναι περίπου 650 γραμμάρια οπότε κάθε κομματάκι είναι πάνω κάτω 55 γραμμάρια. Σε ένα μπολ βάζουμε το ελαιόλαδο του πλασίματος και βουτάμε μια μια τις πιτούλες μας να λαδωθούν καλά. Τις αφήνουμε να περιμένουν περίπου από μισή ώρα ως μια ώρα εκτός ψυγείου. Παίρνουμε μια μια πιτούλα και την ανούγουμε με τα χέρια μας σε λαδωμένη επιφάνεια μέχρι να γίνει ένα διαφανές μακρόστενο φύλλο.
Δείτε και το βίντεο σε σχετική ανάρτηση. Απλώνουμε λίγη γέμιση στη μια πλευρά και ρολάρουμε το φύλλο να γίνει μπαστουνάκι και μετά το στρίβουμε σε σπείρα για να φτιάξουμε το στριφτό μας πιτάκι.
Τα αραδιάζουμε σε ελαφρά λαδωμένο σκεύος και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο στους 180 βαθμούς φούρνο (αντιστάσεις), στη σχάρα κάτω από τη μέση, για μια ώρα περίπου ή μέχρι να ροδίσουν και από την πάνω και από την κάτω πλευρά.
Παρατηρήσεις
- Μπορούμε να αλείψουμε την επιφάνεια με αυγό για πιο όμορφη εμφάνιση αλλά εγώ για ευνόητους λόγους το αποφεύγω.
- Αν το τυρί μας είναι σκληρή φέτα ή πολύ στεγνή μυζήθρα βάζουμε το αυγό στη γέμιση. Το πολύ υγρό τυρί καλό είναι να το αναμειγνύουμε με λίγο πιο στεγνό (για παράδειγμα, με τη σκέτη γαλομυζήθρα βγήκε λίγο τυρί από τα φυλλαράκια μου στο ψήσιμο).
- Η ζύμη δεν χρειάζεται περισσότερο ελαιόλαδο γιατί χρησιμοποιούμε αρκετό για την ποσότητά της στο πλάσιμο. Στο πλάσιμο η αρχική συνταγή θέλει σπορέλαιο αλλά εμένα μια χαρά μου γίνονται με ελαιόλαδο (σπάνια και για πολύ λίγες παρασκευές υπάρχει σπορέλαιο στο σπίτι μου…).
- Αν τα θέλουμε πιο μαλακά σκεπάζουμε το ταψί με μια πετσέτα μόλις τα βγάλουμε από τον φούρνο για να μαλακώσουν με τους υδρατμούς.
Βαγγελιώ Κασσαπάκη
Η Βαγγελιώ, δημιουργός, υπεύθυνη για το βασικό περιεχόμενο και "ψυχή" του site, είναι μαθηματικός, πτυχιούχος της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Ε.Α.Π. (Σπουδές στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό) με σεμινάρια και επιμορφώσεις στην "Κρητική Διατροφή" και καταρτισμένη στο πρόγραμμα "Γαστρονομικός Τουρισμός και Διεθνής Γαστρονομία" του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Στην παρούσα φάση, είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο τμήμα "Λαϊκός πολιτισμός και Νεότερη Πολιτιστική Κληρονομιά" του ΕΑΠ. Μαγείρισσα με μεράκι και περιέργεια για τα παλιά και τα καινούρια εδέσματα, τα παλιά και τα καινούρια προϊόντα και υλικά που παράγει η Κρήτη αλλά και όλος ο κόσμος. Κυρίως και πάνω από όλα όπως λέει η ίδια, μητέρα και γιαγιά υπέροχων παιδιών και εγγονιών που ευτυχώς έχουν μάθει να εκτιμούν την καλή κουζίνα και τις σωστές πρώτες ύλες!
