Βασικές παρασκευές

Πετιμέζι στο… τηγάνι!

Μια παλιά τεχνική για την παρασκευή πετιμεζιού με πολύ
ενδιαφέροντα αποτελέσματα!

Όταν ξεκίνησα μ’ αυτό το blog νόμιζα ότι ήξερα αρκετά πράγματα για την κρητική κουζίνα . Πίστευα  μάλιστα ότι ακόμη κι αν δεν είχα φτιάξει στην κουζίνα μου όλα τα κρητικά εδέσματα  είχα μια ιδέα των περισσότερων τεχνικών και συνταγών. Όσο προχωρώ, διαπιστώνω ότι είναι ανεξάντλητη η εφευρετικότητα και η μαστοριά της παραδοσιακής μαγείρισσας, τόσο στους συνδυασμούς όσο και στις τεχνικές με τις οποίες  επεξεργαζόταν τα διάφορα υλικά που είχε στη διάθεσή της.
 -Ξέρεις, της γιαγιάς σου δεν της άρεσε το πολύ σκούρο χρώμα του πετιμεζιού όταν ήθελε να το χρησιμοποιήσει σε γλυκά, οπότε έφτιαχνε μια ποσότητα στο τηγάνι.
-Τι μου λες  μαμά! Πόσα άλλα μου κρύβεις, πόσα έχεις να μου πεις ακόμη!  Για πες , για πες…
-Να, έβαζε ένα ένα ποτήρι το μούστο στο τηγάνι, αυτός έδενε πολύ γρήγορα  , πριν προλάβει να σκουρήνει γιατί η ποσότητά του ήταν πολύ μικρή και είχε ένα πετιμέζι στο χρώμα του μελιού, και με πιο απαλή μυρωδιά από το κλασικό.
Μετά από αυτή τη συζήτηση με την μάνα μου  ρώτησα άλλες τρεις  φίλες της και όλες θυμόταν το πετιμέζι του
τηγανιού που έφτιαχναν οι μητέρες τους! Η μία μάλιστα φτιάχνει ακόμη το δικό
της πετιμέζι στο τηγάνι. Ας δούμε πώς:

Υλικά:

Ένα και μόνο: κομμένος μούστος

Επί το έργον:

Αδειάζουμε μία κούπα κομμένο μούστο σε ένα τηγάνι και τον βάζουμε να βράζει σε μεγάλη θερμοκρασία.
Αυτός αρχίζει να βράζει και σε λίγο αρχίζει να σκουραίνει και να μελώνει.  Σε 8-10  περίπου λεπτά( στη δική μου κουζίνα)  έχει αποκτήσει υφή και χρώμα μελιού. Ελέγχουμε την πυκνότητα βγάζοντας λίγο με ένα κουταλάκι σε ένα πιάτο, όπως το σιρόπι στα γλυκά του κουταλιού. Οι τελευταίες σταγόνες πρέπει να “στέκουν” και να μην απλώνονται.
Μόλις δέσει το αδειάζουμε σε ένα πυρίμαχο μπολ και ξαναβάζουμε μια κούπα μούστο στο τηγάνι (δεν πρέπει βέβαια να καραμελώσει. Όταν κρυώσει πήζει περισσότερο).
Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία , μέχρι να φτιάξουμε την ποσότητα που θέλουμε.
Φυλάσσουμε το πετιμέζι μας όπως τα υπόλοιπα σιρόπια σε στεγνά μπουκάλια ή στενά βαζάκια .

Παρατηρήσεις:

1)Το πετιμέζι τηγανιού όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες  έχει το χρώμα του μελιού, και όχι το σκούρο
χρώμα που έχει το κλασικό πετιμέζι.
 Έτσι σε εποχές που χρησιμοποιούσαν πετιμέζι στο σιρόπιασμα γλυκισμάτων (χαλβά, «λουκουμιών» , κλπ ) το προτιμούσαν γιατί
ήταν πιο ανοιχτόχρωμο και έδινε πιο ωραίο χρώμα στα παρασκευάσματά τους.
Η διαφορά στο χρώμα είναι ακόμη πιο έντονη στην πραγματικότητα
Επίσης η γεύση του είναι πιο ήπια οπότε δεν καλύπτει άλλες γεύσεις , άρα εν τω δικαίω άρεσε καλύτερα στη γιαγιά μου η χρήση του σε γλυκά.
2)Χρησιμοποίησα 5 κούπες μούστο και μου έδωσαν ένα βαζάκι των 400γρ μελένιο πετιμέζι.
3)Η τεχνική είναι πολύ εύκολη, ακόμη και αρχάριες θα μπορούσαν να την εφαρμόσουν και  θεώρησα ότι αξίζει τον κόπο να την καταγράψω γιατί δεν την έχω δει ούτε σε βιβλίο, ούτε στο διαδίκτυο.

 

Βρείτε μας: 

Facebook

Instagram

Youtube

Pinterest

 

Vita

Σχετικές συνταγές

Διάφορες συνταγές