Ρεβανί με ινδοκάρυδο

Από τα πιο αγαπημένα σιροπιαστά γλυκά! 

Όταν στην Κρήτη λέμε ντόπιο βούτυρο εννοούμε στακοβούτυρο. Αυτή είναι και η ειδοποιός διαφορά της κρητικής συνταγής από τις άλλες για το συγκεκριμένο γλυκό. Εν τούτοις, ακόμη και στην Κρήτη, το φτιάχνουμε πια με άλλα βούτυρα καλής ποιότητας , συνήθως αιγοπρόβειου γάλακτος, δηλαδή τύπου Κερκύρας.

Όταν το έφτιαχνε η μητέρα μου, πάλαι ποτέ, χωρίς μίξερ βέβαια, τη θυμάμαι να χτυπάει το βούτυρο με τους κρόκους σε μια άσπρη φαγιάντζα (που τώρα έχει μόνο διακοσμητικό ρόλο), μέχρι που γίνονταν σχεδόν άσπρο. Έπρεπε να γίνει αυτό για να μην μυρίζει αυγουλίλα το γλυκό ,ούτε και βουτυρίλα.

Τώρα αυτή τη δουλειά την αναλαμβάνουν τα μίξερ και είναι βέβαια παιγνιδάκι.
Το ραβανί ή ρεβανί είναι άλλο ένα παρασκεύασμα της ελληνικής κουζίνας με τούρκικο όνομα.

Η χρήση της καρύδας στη θέση του σιμιγδαλιού είναι μάλλον νεωτερισμός. Του δίνει όμως μια εξωτική χροιά που ταιριάζει τέλεια με το καλοκαίρι.Είναι αρκετά σιροπιασμένο χωρίς όμως να τρέχει το σιρόπι και να “λιγώνει”. Με μια μπάλα παγωτό βανίλια είναι από τα ωραιότερα καλοκαιρινά κεράσματα…

Γράφω τη συνταγή με τις μονάδες μέτρησης που δίνει η μητέρα μου στο τετράδιό της .Σε παρένθεση αναφέρεται η μετατροπή τους στα σημερινά δεδομένα.Τα νεροπότηρα σήμερα δεν είναι να τα εμπιστεύεσαι! Έχω βρει από 220ml ως 325ml! Δεν θυμάμαι αν το έχω γράψει ξανά, αλλά στις μετρήσεις μου χρησιμοποιώ τη δοσομετρική κούπα.

Υλικά:

 

1 κρασοπότηρο (150 ml) ντόπιο βούτυρο (μπορούμε να βάλουμε καλής ποιότητας βούτυρο,  κατά προτίμηση αιγοπρόβειου γάλακτος )
1 κρασοπότηρο (150 ml) γάλα
1 νεροπότηρο (1 κούπα των 250 ml ) ζάχαρη
4 αυγά
1,5 νεροπότηρο (1,5 κούπα tvn 250 ml ) αλεύρι
1,5 νεροπότηρο (1,5 κούπα tvn 250ml ) ινδική καρύδα τριμμένη (και λίγη ακόμη για γαρνίρισμα)
1,5 κουταλάκι μπέικιν

Για το σιρόπι:

 

 

Η κούπα μου είναι όσο τα παλιά νεροπότηρα, δηλαδή 250ml 

1,5 νεροπότηρο (1,5 κούπα ) ζάχαρη
1,5 νεροπότηρο (1,5 κούπα)  νερό
Φλούδα λεμονιού

Επί το έργον: 

Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη για 2-3 λεπτά σε μέτρια ταχύτητα να γίνουν ένα σώμα. Προσθέτουμε ένα ένα τους κρόκους συνεχίζοντας το χτύπημα σε μέτρια προς δυνατή ταχύτητα ,ως ότου το μείγμα αποκτήσει ένα αχνοκίτρινο χρώμα.

Χτυπάμε τα ασπράδια των αυγών να γίνουν μαρέγκα. Ανακατεύουμε το αλεύρι με την καρύδα και το μπέικιν και τα αφήνουμε στην άκρη. 

Όταν το μείγμα του βουτύρου έχει ασπρίσει και αφρατέψει, προσθέτουμε το γάλα συνεχίζοντας το χτύπημα σε λίγο πιο χαμηλή ταχύτητα.

Σταματάμε το μίξερ και προσθέτουμε εναλλάξ την μαρέγκα και το αλεύρι-καρύδα σε τρεις δόσεις, ανακατεύοντας απαλά με μια σπάτουλα ώστε να μην «πέσει» το μείγμα.

Αδειάζουμε το ρεβανί σε καλοβουτυρωμένη και καλοαλευρωμένη φόρμα 26 νούμερο και το ψήνουμε στους 180 βαθμούς (προθερμασμένος φούρνος) για 45-50 λεπτά. Δοκιμάζουμε αν είναι έτοιμο, με το γνωστό τρόπο της λάμας του μαχαιριού. Γενικά ακολουθούμε τις οδηγίες ψησίματος για τα κέικ. 
Όταν ετοιμαστεί, το αφήνουμε για 10 λεπτά στη φόρμα σκεπασμένο με μια πετσέτα και μετά το αναποδογυρίζουμε σε πιατέλα.

 Όταν κρυώσει, φτιάχνουμε το σιρόπι, βράζοντας για πέντε λεπτά τα υλικά του.(Ο χρόνος μετρά από τη στιγμή που θα αρχίσει να κοχλάζει).

Ξαναβάζουμε το κρύο ρεβανί στη φόρμα και το σιροπιάζουμε με το ζεστό σιρόπι που το ρίχνουμε κουταλιά κουταλιά στην αρχή και μετά μαζεμένο.

 Όταν το απορροφήσει, το ξανααναποδογυρίζουμε στην πιατέλα και το πασπαλίζουμε με λίγη καρύδα. Έτσι διορθώνονται και τα μικρά ατυχήματα του αναποδογυρίσματος…

Παρατηρήσεις:

1)Μπορούμε να το βάλουμε σε ταψάκι και να το σιροπιάσουμε χωρίς να το αναποδογυρίσουμε όταν κρυώσει. Τότε, επειδή μπορεί να γίνει και πιο λεπτό μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε 28 νούμερο ταψί.Το αναποδογύρισμα όμως δίνει πιο ομοιόμορφο σιρόπιασμα κατά τη γνώμη μου.

2)Βάζω μια κουταλιά από τη ζάχαρη της συνταγής και 2-3 σταγόνες λεμόνι στα ασπράδια για να χτυπήσω πιο εύκολα τη μαρέγκα. Δεν είναι βέβαια ανάγκη να γίνει τόσο σφικτή όσο στους μπεζέδες, αλλά πρέπει να είναι μαρέγκα!

3)Αν έχω στύψει λεμόνι λίγο πριν φτιάξω το κέικ, βάζω στο σιρόπι τις στυμμένες λεμονόκουπες.

4)Μπορούμε να προσθέσουμε στο ρεβανί ξύσμα λεμονιού ή άρωμα βανίλιας .Θεωρώ ότι η κανέλα δεν ταιριάζει . Εγώ μάλιστα προτιμώ την καρύδα σκέτη.

Print Friendly, PDF & Email