Κουλουράκια ή μπισκότα ζαχαρωτά, με ελαιόλαδο, γάλα και αυγά

Κουλουράκια ή μπισκότα ζαχαρωτά, με ελαιόλαδο, γάλα και αυγά

Και άρωμα λεμονιού!

Άλλη μια συνταγή για κουλουράκια σήμερα. Το έχω πει πολλές φορές ότι στο τετράδιο των συνταγών μου σταμάτησα να μετρώ στο 50 συνταγές για κουλουράκια, και δεν έφτασα στο τέλος! Ανεβατά, “της στιγμής”, με ελαιόλαδο, με βούτυρο και με κάθε λογής αρώματα! Και από τότε που μέτρησα έχουν προστεθεί κι άλλες. Σήμερα λοιπόν ήρθε η σειρά των ζαχαρωτών κουλουριών και θα σας πω παρακάτω ποια ήταν η αφορμή για να φτιάξω αυτά τα τραγανά ζαχαρωτά κουλουράκια! 

Στην εποχή των social media όλοι έχουμε γίνει λίγο ή πολύ instagramers, youtubers, κλπ κλπ. Μια λοιπόν από τις «συνδρομές» μου στο youtube, ιταλίδα, έβγαλε πριν από λίγο καιρό ένα βίντεο με ζαχαρωτά βουτήματα, όχι κουλουράκια αλλά μακρόστενα. Βλέποντάς τα θυμήθηκα τη συνταγή τούτη που έκανα πολύ παλιά, όταν τα παιδιά μου ήταν μικρά.

Η συνταγή είναι της γιαγιάς μου, είναι κουλουράκια για βούτημα γιατί πολλοί ενοχλούνται με τα σουσαμένια στον καφέ τους. Αφήνουν βλέπετε σουσαμάκια και αλλοιώνουν το ρόφημα! Είναι όμως και κουλουράκια για …σιδεράκια, αφού τα παιδάκια με σιδεράκια στα δοντάκια πρέπει να αποφεύγουν τα σουσάμια και τα ξηροκάρπια. Κι εμείς είχαμε σιδεράκια στο σπίτι μας για αρκετά χρόνια, οπότε αυτά τα κουλουράκια ήταν κάποτε απ’ αυτά που φτιάχναμε πολύ συχνά! 

 

Ρίχνοντας μια ματιά στην ιταλική συνταγή είδα ότι κι εκεί είναι παραδοσιακή! Παρόμοια υλικά, με κάπως διαφορετικές αναλογίες. Σ’ αυτό βέβαια δεν παίρνω όρκο, γιατί αφού κάθε σπίτι σ’ αυτές τις παραδοσιακές συνταγές έχει και τη δική του παραλλαγή, μπορεί κάποιες άλλες συνταγές να μοιάζουν περισσότερο με τη δική μας.Εκείνο που μου έκανε εντύπωση –αφού αναζήτησα κι άλλες ιταλικές συνταγές-είναι ότι  οι περισσότερες περιλαμβάνουν αμμωνία, υλικό που κι εμείς στην Κρήτη το χρησιμοποιούμε σε πάρα πολλές συνταγές βουτημάτων! Πιο σύγχρονες εκδοχές την έχουν αντικαταστήσει με μπέικιν, αλλά σε αρκετές απ’ όσες είδα το φουσκωτικό ήταν η αμμωνία.

Η μάνα μου, που την πειράζουμε πως έχει φτιάξει τα πιο πολλά κουλουράκια απ’ όλες τις γυναίκες της περιοχής, είναι φανατική της αμμωνίας! Άλλη υφή σου λέει δίνει στα βουτήματα. Και η αλήθεια είναι ότι έχει δίκιο. Παρόλο λοιπόν που σε πολλές οικογενειακές συνταγές την έχουμε αντικαταστήσει με σόδα ή μπέικιν, η αμμωνία κάνει πιο τραγανά τα βουτήματά μας. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τα πασχαλινά κουλουράκια αμμωνίας που φτιάχνουμε όχι μόνο εμείς, αλλά όλη η χώρα! 

 

Σε τούτη τη συνταγή η μυρουδιά της εξαφανίζεται μόλις τα κουλουράκια βγουν από τον φούρνο. Αυτό που μένει είναι το έντονο άρωμα του λεμονιού και μια ιδέα αρώματος βανίλιας. Το λεμόνι άλλωστε είναι ο λόγος που έφτιαξα αυτά τα κουλουράκια σήμερα. Η μικρή μας λεμονιά πρώτη φορά φέτος έδωσε καμιά δεκαριά, και πιο πολύ  από τον χυμό τους θέλω να απολαύσω το άρωμα της φλούδας τους μόλις τα κόψω από το δέντρο!

Υλικά:

2 μεγάλα αυγά

125 ml ελαιόλαδο

280-300 gr ζάχαρη (περίπου 180-200 gr  στη ζύμη και η υπόλοιπη για το τύλιγμα)

2 κουταλάκια αμμωνία  (το δοσομετρικό κουταλάκι είναι 5ml)

75 ml  γάλα

Ξύσμα ενός μεγάλου λεμονιού

2 σωληνάκια βανίλιας

500 gr αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (1 συσκευασία του μισού κιλού)

50-80 gr αλεύρι για όλες τις χρήσεις

Επί το έργον:

Βάζουμε σε μπολ ανάμειξης το ελαιόλαδο, τα αυγά τη ζάχαρη, το ξύσμα και τις βανίλιες. Διαλύουμε στο γάλα την αμμωνία και προσθέτουμε το διάλυμα στα υπόλοιπα. Ανακατεύουμε να γίνουν σαν κρέμα.

Προσθέτουμε τα αλεύρια και ζυμώνουμε να ενσωματωθούν. Πρέπει να έχουμε μια μαλακή ζύμη που να μην κολλά στα χέρια. Αφήνουμε να «ξεκουραστεί» για 15 λεπτά και πλάθουμε κουλουράκια.

Τα τυλίγουμε σε ζάχαρη και τα αραδιάζουμε σε ταψί στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί. Εναλλακτικά,ανοίγουμε τη ζύμη σε χοντρό φύλλο κάτω από μεμβράνη και κόβουμε με κουπ πατ μπισκότα που τυλίγουμε πάλι σε ζάχαρη.

Ανάλογα με το πόσο γρήγορα θερμαίνεται ο φούρνος μας τον ανάβουμε όταν αρχίσουμε να φτιάχνουμε τα κουλουράκια ή όταν έχουμε μισογεμίσει το ταψί, στους 180 βαθμούς (αντιστάσεις). Ψήνουμε στον προθερμασμένο φούρνο, σε απόσταση 15 περίπου cm από το κάτω μέρος, για 20-25 λεπτά περίπου (μετά το δεύτερο ταψάκι θέλουν λιγότερο χρόνο).

Πρέπει να χρυσίσει η επιφάνεια και ο πάτος των κουλουριών. Τα αποθηκεύουμε αφού κρυώσουν σε μπισκοτιέρα ή σε μπολ που κλείνει καλά.

Παρατηρήσεις:

  • Η συνταγή της γιαγιάς μου είχε αμμωνία (είναι η διπλή δόση από την παραπάνω, αλλά όπως πάντα σε φλυτζάνες, κρασοπότηρα και όσο αλεύρι σηκώσει (!) ) είχε μια γεμάτη κουταλιά αμμωνία και 1 μπέικιν. Εγώ πάντα έβαζα αλεύρι που φουσκώνει μόνο του κι επειδή χρειάζεται λίγο παραπάνω από το μισό κιλό, συμπλήρωνα το υπόλοιπο με αλεύρι για όλες τις χρήσεις.
  • Η αμμωνία μπορεί να αντικατασταθεί με σόδα αλλά με 1 κουταλάκι την οποία θα διαλύσουμε σε 2 κουταλιές χυμό λεμονιού. Έτσι μπορεί να διαφοροποιηθεί κατά λίγα γραμμάρια το αλεύρι.
  • Το τύλιγμα μπορεί να γίνει και με καστανή ζάχαρη με άλλο γευστικό αποτέλεσμα. Πάντως είναι η αλήθεια ότι είναι πιο όμορφα με τη λευκή.
  • Η γιαγιά μου αυτά τα κουλουράκια τα έφτιαχνε πολύ μικρά, πάλι για ομορφιά! Το ίδιο νόστιμα είναι και μεγάλα. Εγώ έφτιαξα διάφορα μεγέθη, καθώς και μπισκοτάκια όπως φαίνεται στις φωτογραφίες. Δεν ανακατεύουμε όμως τα μεγέθη στο ταψί γιατί μπορεί να χρειάζεται διαφορετικό χρόνο ψησίματος κάθε μέγεθος.

Καλά να είστε, καλά να περνάτε!

Βρείτε μας:

Facebook

Instagram

Youtube

Pinterest

Print Friendly, PDF & Email