Γλυκά ψωμάκια με μυζήθρα (νωπό ανθότυρο)

Γλυκά ψωμάκια με μυζήθρα (νωπό ανθότυρο)

…και γεύση ανεβατών καλιτσουνιών!

Μια από τις θετικές εμπειρίες που έχω αποκομίσει από το διαδίκτυο είναι η διαδραστικότητα  και η άμεση επικοινωνία με άλλους ανθρώπους. Ποτέ, κανένα άλλο μέσον δεν έδωσε την δυνατότητα της ανταλλαγής πληροφοριών με τόσο άμεσο τρόπο. Θα μου πείτε, τι σχέση έχει αυτό με συνταγές και με τα γλυκά ψωμάκια του τίτλου. Θα δείτε παρακάτω τι εννοώ. Διαβάζω από την αγαπητή wiki:

Η διαδραστικότητα ή αλληλεπιδραστικότητα (interactivity) είναι η δυνατότητα ενός μέσου να δέχεται αμφίδρομη επικοινωνία. να δίνει δηλαδή τη δυνατότητα στον χρήστη να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον της εφαρμογής δηλαδή να συμμετέχει στην εξέλιξή της και να ελέγχει δυναμικά την παρουσίαση της πληροφορίας στην οθόνη του. Χάρη σε αυτήν την ιδιότητα, ο χρήστης καθορίζει τη μορφή, τη σειρά και την ταχύτητα με την οποία παρουσιάζεται η πληροφορία. Οι προσωπικοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές είναι πιθανώς τα πρώτα μηχανήματα που προσέφεραν διαδραστικότητα στην ιστορία του ανθρώπινου γένους.Το διαδίκτυο επίσης θεωρείται διαδραστικό μέσο αντίθετα με τα παραδοσιακά ΜΜΕ (τηλεόραση,ραδιόφωνο) που διαχέουν μόνο πληροφορίες αλλά δεν συλλέγουν πληροφορίες από τους χρήστες. βαθμός αλληλεπίδρασης είναι βασικό κριτήριο διάκρισης μεταξύ πολυμέσων και υπερμέσων.

Με τα καλά και τα κακά που συνεπάγεται  βέβαια αυτή η δυνατότητα…   Επειδή ένα από τα moto που έχω στη ζωή μου είναι το «Τρώγε την πρόοδο και με τα φλούδια και με τα κουκούτσια της»  (από τη Μαρία Νεφέλη του Ο. Ελύτη), εγώ τη θεωρώ θετική. Ή για να το πούμε κι αλλιώς, «δεν φταίει το μαχαίρι για το φόνο, μα το χέρι που το κρατεί». Κι εδώ πάλι μπαίνει η σημασία της παιδείας…                           Αλλά ας αφήσω τις (αμπελο)φιλοσοφίες και ας σας πω γιατί όλος αυτός ο πρόλογος.  Έλαβα πρόσφατα ένα e-mail από μια νέα κοπέλα φίλη του site όπου ανάμεσα στα άλλα που μου έγραφε (ευχαριστώ για τα τόσο καλά λόγια Μ.Κ.) ήθελε και τη βοήθειά μου (αχ πόσο τα αγαπάμε τα καλιτσούνια μας όπου κι αν βρεθούμε όλοι οι κρητικοί!). Μου γράφει λοιπόν η φίλη Μ.Κ.: 

 

«Είμαι φοιτήτρια εκτός Κρήτης και παρακολουθώ συστηματικά το blog σας.

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………. 

Όπως καταλαβαίνετε δεν έχω στο φοιτητικό μου σπίτι ξιλίκι, ούτε καν μεγάλη επιφάνεια για να ανοίξω φύλλο. Και να είχα δηλαδή δεν ξέρω αν θα τα κατάφερνα. Μπορώ με κάποιο τρόπο να φτιάξω καλιτσούνια (κατά προτίμηση ανεβατά)  ας μην είναι τέλεια, αλλά να έστω να έχουν γεύση καλιτσουνιών! Μυζήθρα, έστω και τυποποιημένη βρίσκω συχνά (αλήθεια με τι άλλο θα μπορούσε να αντικατασταθεί;)».

 

Πολλές φορές μου ζητάνε φίλοι της σελίδας διευκρινήσεις, πληροφορίες για συνταγές και υλικά, αλλά μου στέλνουν και δικές τους εκδοχές και παρατηρήσεις πάνω σε κάποιες παρασκευές. Αλήθεια, ποιο άλλο μέσον έχει την δυνατότητα μιας τόσο άμεσης ανταπόκρισης;  Με αφορμή λοιπόν το e-mail της M.K. η σημερινή ανάρτηση. Καιρός ήταν να υλοποιήσω μια ιδέα που μου είχε μπει στο μυαλό εδώ και καιρό. Βλέπω πολλές φορές στο youtube βιντεάκια (κυρίως ανατολίτικης και βαλκανικής προέλευσης), που δείχνουν επεξεργασία ζύμης με τρόπους διαφορετικούς από τους δικούς μας. Κάποια από τα αρτοσκευάσματα που παρουσιάζονται δείχνουν πολύ αφράτα με αυτές τις τεχνικές και ήθελα από καιρό να τις δοκιμάσω σε δικές μου συνταγές ζύμης.

Πήρα λοιπόν μια δική μου συνταγή για ζύμη ανεβατών καλιτσουνιών, προσάρμοσα τις ποσότητες των υλικών σε …φοιτητικό μέγεθος και, έτοιμα τα αφράτα γλυκά μου ψωμάκια που πιστεύω ότι είναι αυτό που μου ζήτησε η Μ.Κ. και επιπλέον μια πολύ εύκολη λύση τόσο για τις μαμάδες που θέλουν κολατσιό για τα παιδάκια τους όσο και για όλους εμάς που θέλουμε κάτι γλυκό και νόστιμο με τον καφέ ή τον χυμό μας. Οι ποσότητες είναι τόσο μικρές που γίνονται 8-10 ψωμάκια, πολύ εύκολα, πολύ αφράτα, πολύ νόστιμα!  

Υλικά:

Για τη ζύμη:

100 ml γάλα

100 ml εμφιαλωμένο νερό ΖΑΡΟΣ

100 ml ελαιόλαδο

100 gr ζάχαρη

1 αυγό

3-4 δάκρυα μαστίχας

12 gr ξηρή μαγιά

Ξύσμα λεμονιού

Ελάχιστο αλάτι

500-550 gr αλεύρι για τσουρέκι

Για τη γέμιση:

300 gr γλυκιά μυζήθρα Κρήτης  (δείτε και παρατηρήσεις)

40-50 gr ζάχαρη (περίπου 3 κουταλιές σούπας)

Ξύσμα λεμονιού ή ½ κουταλάκι κανέλα

Για το πλάσιμο και την επικάλυψη:

Περίπου 45 ml (3-4 κουταλιές) ελαιόλαδο

Προαιρετικά, 2-3 κουταλάκια βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου

1 κρόκο αυγού

2 κουταλιές γάλα

Λίγο αποφλοιωμένο σουσάμι

Επί το έργον:

Φτιάχνουμε πρώτα τη ζύμη: ανακατεύουμε τα υγρά υλικά σε ένα μπολ και προσθέτουμε τη ζάχαρη (την έχουμε αλέσει μαζί με τη μαστίχα στο multi), το αυγό, το ξύσμα  και τη μαγιά.

Ανακατεύουμε το αλεύρι με το αλάτι και τα προσθέτουμε στο μείγμα των υγρών. Ανακατεύουμε να ενσωματωθούν και  με διπλώματα της ζύμης έχουμε τελικά ένα κανονικό εύπλαστο ζυμάρι. Σκεπάζουμε να ανεβεί. Όταν είναι έτοιμο το ξαναζυμώνουμε και το χωρίζουμε σε 8-10 ίσα μέρη. Τα πλάθουμε σε μικρές μπάλες, που αλείφουμε με ελαιόλαδο. 

Βάζουμε σε ένα μικρό μπολ ελαιόλαδο και τα βουτάμε αλείφοντας και με τα χέρια μας να λαδωθεί η εξωτερική τους επιφάνεια. Αφήνουμε να ξεκουραστούν για 15 λεπτά και ετοιμάζουμε ωστόσο τη γέμιση. Λιώνουμε με ένα πιρούνι τη μυζήθρα να γίνει σαν κρέμα και την ανακατεύουμε με τη ζάχαρη και το άρωμα της επιλογής μας. 

Παίρνουμε ένα ένα τα κομμάτια της ζύμης και τα απλώνουμε με το χέρι σε οβάλ σχήμα με διαστάσεις 12Χ16 εκατοστά περίπου. Στη μια άκρη βάζουμε μια κουταλιά γέμιση, διπλώνουμε όπως στη φωτογραφία και τυλίγουμε σε μικρό ψωμάκι. Φροντίζουμε η πιο ευπαρουσίαστη πλευρά του φύλλου να είναι η εξωτερική όψη για το ψωμάκι μας.  Αραδιάζουμε σε λαδωμένο πυρίμαχο σκεύος, με την ένωση από κάτω. Αφήνουμε  λίγη απόσταση μεταξύ τους γιατί θα φουσκώσουν και θα καλύψουν το κενό.

Σκεπάζουμε και αφήνουμε να φουσκώσουν ξανά. Όταν είναι έτοιμα, ανάβουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς. Αραιώνουμε τον κρόκο με το γάλα και τα αλείφουμε καλά με ένα πινελάκι. Τα πασπαλίζουμε με σουσάμι και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 30 περίπου λεπτά, στη μεσαία σχάρα. Στα 20 περίπου λεπτά, ανάλογα με το φούρνο, μπορεί να χρειαστεί να τα καλύψουμε με χαρτί ψησίματος για να μην αρπάξουν. 

Όταν τα βγάλουμε από το φούρνο και μόλις πιάνονται, τα βγάζουμε από το ταψάκι και τα αφήνουμε να κρυώσουν σε σχάρα ή πάνω σε βαμβακερή πετσέτα για να μην «ιδρώσουν» οι πάτοι τους.  Είναι πολύ νόστιμα και ζεστά, και όταν κρυώσουν.

Παρατηρήσεις:

  • Προτίμησα την ξηρή μαγιά γιατί είναι υλικό που μπορούμε να έχουμε πάντα στο σπίτι. Αν βάλουμε νωπή θα την αναπιάσουμε πρώτα με λίγο από το νερό και το αλεύρι της συνταγής και όταν αφρίσει θα συνεχίσουμε όπως παραπάνω.
  • Αν τα υλικά μας είναι κρύα (εγώ δεν είχα σκοπό να τα φτιάξω και ήταν κρύο και το γάλα και το αυγό), βάζουμε τα υγρά σε μια κατσαρόλα και τα ζεσταίνουμε, ίσα να κοπεί ο πάγος που λένε…
  • Προτιμώ εμφιαλωμένο νερό στις ζύμες μου τα τελευταία χρόνια και ειδικά στις ανεβατές. Έχει διαφορά.
  • Το βούτυρο που αναφέρεται στα υλικά, χρησιμοποιείται στο άνοιγμα των φύλλων: όταν απλώνουμε κάθε φυλλαράκι αλείφουμε το εσωτερικό του με ελάχιστο βούτυρο. Το κάνει ακόμη πιο εύπλαστο αλλά μερικοί ίσως το θεωρήσουν περιττό. Εγώ έβαλα στα μισά βούτυρο και η διαφορά στη γεύση ήταν ανεπαίσθητη.
  • Για κάθε ψωμάκι χρειάστηκαν περίπου 30-35 gr μυζήθρα, δηλαδή για τις αναλογίες που δίνω ένα μικρό μυζηθράκι φτάνει και περισσεύει!
  • Αν δεν μπορούμε να βρούμε γλυκομυζήθρα Κρήτης μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ανάλατο ανθότυρο ή οποιοδήποτε μαλακό τυρί που να μην είναι αλμυρό ή ξινό. Αν είναι κάπως στεγνό μπορούμε να προσθέσουμε και στη γέμιση ένα αυγό ή ένα ασπράδι. Αν είναι πολύ υγρό μπορούμε να βάλουμε 1-2 κουταλιές κορν φλάουρ ή άνθος αραβοσίτου (μια φίλη μου βάζει και στη μυζήθρα των καλιτσουνιών άνθος αραβοσίτου όταν έχει παραπάνω υγρασία).

Καλά να είστε, καλά να περνάτε!

Βρείτε μας:

Facebook

Instagram

Youtube

Pinterest

Η συνταγή περιέχει τοποθέτηση προϊόντος.  Προβάλλουμε αποκλειστικά προϊόντα  που ταιριάζουν με την φιλοσοφία του site και που χρησιμοποιούμε κι εμείς οι ίδιοι.

 

Print Friendly, PDF & Email