Κάτω Σύμη Βιάννου

Και ταβέρνα Ομαλός!

Οι περισσότεροι επισκέπτες της Κρήτης στέκονται συνήθως στο
Βορρά του νησιού. Μόνο όσοι έχουν κάποιους γνωστούς ή όσοι έρχονται πολύ συχνά
στην Κρήτη έχουν το χρόνο να κατεβούν στο Νότο. Δεν βοηθά και το οδικό δίκτυο
εδώ που τα λέμε. Τα 30 km απόσταση, δεν διανύονται σε 30 λεπτά αλλά σε αρκετά
περισσότερα σε πολλές περιπτώσεις. Αρκετοί  γνωρίζουν τις   πόλεις του Νότου ή τις διάσημες
παραλίες, αλλά οι περισσότεροι αγνοούν τα πιο μικρά χωριά.
  
Ανήκω σ’ αυτούς που λατρεύουν το Νότο μας . Θεωρώ το Λιβυκό συναρπαστικό,
τις παραλίες του  ασύγκριτες και τα βουνά που τις προστατεύουν  μαγικά.  Δεν θα σας πάω σε ψαροχώρι σήμερα, αν και για
να κατέβεις στο γιαλό από τη Σύμη χρειάζεσαι το πολύ 15 λεπτά.  Κι όμως η Σύμη είναι σε βουνό(ένα από τα προσόντα της κι αυτός ο συνδυασμός!) . Ένα μικρό χωριό
στα νοτιοανατολικά του Νομού Ηρακλείου, στα όρια με το Λασίθι. Απέχει περίπου
70 km από
το Ηράκλειο και γύρω στα 30 km από την Ιεράπετρα.   
Αν
αρχίσω να σας γράφω για την ιστορία του δεν θα μας φτάσουν δέκα αναρτήσεις. Πρόκειται
για ένα από τα «Καμένα Χωριά» της Βιάννου , το πρώτο μάλιστα που κάηκε. Στην
περιοχή έγινε ολοκαύτωμα το Σεπτέμβρη του 1943 με 461 νεκρούς , εκτελεσθέντες
από τους Γερμανούς και ολική καταστροφή της ανατολικής περιοχής της επαρχίας
Βιάννου και της δυτικής επαρχίας Ιεράπετρας. Για τα ιστορικά γεγονότα της  εποχής διαβάστε εδώ  κι  εδώ.

Εκκλησία στο χώρο του μνημείου

Ακόμη θυμάμαι το
τραγούδι που μας μαθαίνανε όταν είμαστε παιδιά.

Αδέλφια σαν
θα πάτε στης Βιάννου τα χωριά
μνήματα μη
πατάτε μη πάρουνε φωτιά
Μι α μέρα
του Σεπτέμβρη που ‘λαμπε ο ουρανός
Εις τα χωριά
της Βιάννου ήτανε σκοτεινός
Οι βάρβαροι
επήγαν και βάλανε φωτιά
Σύμη,
Κεφαλοβρύσι , Πεύκο και Κρεββατά.

Και αλλιώς:

Διαβάτες σαν
θα πάτε στης Βιάννου τα χωριά
Μνήματα μη
πατάτε μη πάρουνε φωτιά
Τα μνήματα
εκείνα που τόσο λυπηρά
ετάφησαν
αδέλφια για την ελευθεριά
Σκοτώσανε
μανάδες εσφάξανε παιδιά
Των Γερμανών  ο νόμος αθώους δεν ψηφά

 

Η ιστορία όμως του χωριού δεν περιορίζεται στα σχετικά πρόσφατα γεγονότα, χάνεται στα βάθη των αιώνων.  Υπάρχουν αρχαιολογικά μνημεία  (Ιερό του Ερμή και της Αφροδίτης) από τα πιο σημαντικά του Δήμου Βιάννου, και αξιόλογες
εκκλησίες με πιο ονομαστή την εκκλησία της Παναγίας της Γαλατοκτισμένης  και Νηστικοκτισμένης (η λάσπη που την έκτισαν
μαλάχτηκε με γάλα και οι μαστόροι ήταν νηστικοί όταν την έκτιζαν λέει η
παράδοση…). Η φύση της περιοχής είναι μαγευτική. Φαράγγια , δάση , σπήλαια , νερά .  Κάπου εκεί ζούσε λένε κι ο θρυλικός
Σαραντάπηχος. Τόποι ηρώων και μύθων…
Η διαδρομή είναι όμορφη απ’ όπου κι αν προσεγγίσουμε την
Σύμη. Εκεί που πρέπει να σταθεί ο επισκέπτης είναι το Πανεπαρχιακό Μνημείο των
νεκρών του Ολοκαυτώματος,  στα Αμιρά (άλλο
ένα από τα Καμένα Χωριά) . Είναι συγκλονιστικό.
Δεν θέλω να βαρύνω κι άλλο την ανάρτηση. Ο τόπος εκείνος
παρά το βάρος  της Ιστορίας του, σε κάνει
να αισθάνεσαι ελεύθερος κι ανάλαφρος. Διασχίζεις μια υπέροχη κοιλάδα  καταπράσινη από τις καλύτερες ελιές του νομού
και απολαμβάνεις δεξιά σου τη θάλασσα κι αριστερά σου το βουνό κατεβαίνοντας
στο Νότο. Ο δρόμος έχει σημαντικά βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια και η διαδρομή είναι πανέμορφη! 

Στη  Σύμη τώρα για
φαγητό. Στην ταβέρνα «Ομαλός» απολαύσαμε αυθεντική κρητική κουζίνα χωρίς
φιοριτούρες και παρεκκλίσεις! Πιάτα καλομαγειρεμένα , νόστιμα, με υλικά πρώτης
ποιότητας.

 
Απάκι καλοκαπνισμένο!
Κρεατικά  από το κρεοπωλείο
του ιδιοκτήτη και χόρτα  από το βουνό.  

Ένα ξύγαλο  υπέροχο που με καλοφρυγανισμένα ψωμάκια  δεν χορταίνεις να απολαμβάνεις! 
Το κρέας με
το σταμναγκάθι , το καλύτερο που έχω δοκιμάσει. Όχι τυχαία αφού το χορταρικό
είναι άγριο, φρεσκομαζεμένο από το βουνό και όχι καλλιεργημένο. 
Το ίδιο και οι
λιτοί βραστοί ασκολύμπροι με λαδολέμονο και με όλες τους τις ρίζες! Οι
ασκολύμπροι και το σταμναγκάθι ήταν στα πιάτα ημέρας .
Τι άλλο να σας περιγράψω! 


Τα μακαρόνια και τις τηγανητές πατάτες πασπαλισμένα αμφότερα με μπόλικο
αθότυρο, 

τα νόστιμα λουκάνικα, 

ή  τα μπιφτέκια τα γεμιστά με ντόπιο τυρί; 
 Ό,τι δοκιμάσαμε ήταν άριστο. Τελευταία άφησα την πολύ ιδιαίτερη σαλάτα με τις καλίτσες  (ενδημικό χόρτο της περιοχής) γιατί ήταν
πραγματικά σπάνια και μοναδική. 
Ολόδροσα χορταράκια με σκέτο λαδόξιδο  σε μια απλή πράσινη σαλάτα που δεν χορταίνεται!
Το κέρασμα!
Εκτός από το φαγητό, οι άνθρωποι που μας περιποιήθηκαν ήταν
πρόθυμοι και ευγενείς , και η ατμόσφαιρα ευχάριστη. Το καλοκαίρι στην αυλή θα
είναι ακόμη πιο ωραία!
Φωτογραφία του κινητού μου. Άλλο ένα πλεονέκτημα (στο εσωτερικό του μαγαζιού) ! 
Μη φοβηθείτε την απόσταση. Αν βρίσκεστε ή αν βρεθείτε στην
Κρήτη, κατηφορίσετε προς την ενδοχώρα μας. Είναι μια καλή πρόταση και για όσους δεν θέλουν να μαγειρέψουν την ημέρα της Αποκριάς. Θα φάνε καλύτερα κι από το σπίτι τους! 
Αξίζει να ανακαλύψετε  τις ομορφιές και τα μέρη που δεν γράφουν οι
τουριστικοί οδηγοί…

Καλημέρα! 

Print Friendly, PDF & Email