Τη συγκεκριμένη συνταγή την κάνω συνήθως με χταπόδι. Αυτή τη φορά είχα μοσχάκια (μοσχιούς) , αλλά ο τρόπος μαγειρέματος δεν αλλάζει.Τα μοσχάκια μοιάζουν με το χταπόδι στην εμφάνιση αλλά δεν έχουν τη δική του νοστιμιά. Είναι βέβαια πολύ φθηνότερα.
Μοσχάκια
Συνηθίζω να τα μαγειρεύω με κάποια σάλτσα ή στιφαδάκι.Μ’ αυτό τον τρόπο γίνονται νοστιμότατα και λίγοι καταλαβαίνουν τη διαφορά. Φυσικά δεν δέχομαι να τα πληρώσω στην τιμή του χταποδιού κι έχω μάθει να τα ξεχωρίζω. Ένας ψαράς μου είχε πει ότι τα χταπόδια έχουν διπλή σειρά βεντουζών στα πλοκάμια τους ενώ οι μοσχιοί, μονή.
Χταποδάκια
Το σακουλάκι με τα μοσχάκια είχε ξεμείνει από τη νηστεία του Δεκαπενταύγουστου στην κατάψυξη. Οπωσδήποτε πρέπει να μείνουν στην κατάψυξη αυτά τα είδη για να μαλακώσουν. Παλιότερα τα χτυπούσανε πολλές φορές (πάνω από 40) οι ψαράδες για να σπάσουν οι ίνες τους. Όλοι οι νησιώτες έχουν στη μνήμη τους την εικόνα των χτυπημένων χταποδιών που απλώνανε στον ήλιο οι ψαράδες .
Στο καλά χτυπημένο, στο παραγουλιασμένο όπως το λέμε χταπόδι, σπάει εύκολα η μεμβράνη που έχει ανάμεσα στα πλοκάμια του αν τα τραβήξουμε, σε αντίθεση με το αχτύπητο. Η κατάψυξη έχει αντικαταστήσει το χτύπημα με τα ίδια αποτελέσματα. Έτσι αν αγοράσουμε φρέσκα χταπόδια (ή αν βγάλουμε μόνοι μας χταπόδια!) δεν τα τρώμε την ίδια μέρα εκτός αν ξέρουμε την τέχνη του χτυπήματος. Τα βάζουμε στην κατάψυξη για καμιά δεκαριά μέρες και τα αφήνουμε να ξεπαγώσουν τελείως, χωρίς να «ζορίσουμε» την απόψυξή τους με ζεστά νερά, μικροκύματα κλπ γιατί σκληραίνουν πολύ.
Ένας γενικός κανόνας για τα «χταποδοειδή» είναι ότι δεν μαλακώνουν όταν βράζουν με νερό κι έτσι πρέπει να χρησιμοποιούμε κρασί ή ξύδι στο βράσιμό τους. Είναι γνωστή η ιστορία της χταποδομάνας που όταν πιάστηκε το παιδί της δεν ανησύχησε παρά μόνο όταν της είπε ότι πρόσθεσαν κρασί στην κατσαρόλα που το βράζουν.
Είχα λοιπόν 600 gr μοσχάκια όλα κι όλα, και για να μη πάνε χαμένα μιας και η ποσότητα ήταν πολύ μικρή για να μαγειρευτεί με άλλο τρόπο, τα έκανα …γιουβέτσι. Ας δούμε πώς:
Καθαρίζουμε τα χταποδάκια ή τα μοσχάκια. Για να τα καθαρίσουμε πρέπει να βγάλουμε το στόμα τους, και τα μάτια τους. Επίσης πρέπει να σκίσουμε τη σακούλα τους και να καθαρίσουμε το εσωτερικό της από εντόσθια και άμμο. Τα πλένουμε πολύ καλά. Πολλές φορές συγκρατούν άμμο ακόμη και στις βεντούζες τους. Τα βάζουμε σε κατσαρόλα με το νερό που κουβαλούν από το πλύσιμο (δεν τα στραγγίζουμε) και με το κρασί. Μόλις αρχίσουν να βράζουν χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και τα αφήνουμε να μαλακώσουν πολύ καλά. Δεν τα αλατίζουμε. Ακόμη καλύτερα τα βράζουμε σε χύτρα ταχύτητας.
Όταν κοντεύουν να γίνουν ,κόβουμε σε κατσαρόλα το κρεμμύδι και το μαραίνουμε ελαφρά με το λάδι. Προσθέτουμε το σκόρδο και τη ντομάτα τριμμένη και αφήνουμε να βράσουν για 5 λεπτά. Αλατοπιπερώνουμε και προσθέτουμε και τον ψιλοκομμένο μαϊντανό. Όταν ετοιμαστεί το χταπόδι το κόβουμε σε μικρά κομμάτακια και το προσθέτουμε στην σάλτσα. Αν έχει μείνει ζουμί στην κατσαρόλα που το βράσαμε, το προσθέτουμε κι αυτό.
Αφήνουμε να βράσουν άλλα 5-10 λεπτά όλα μαζί και προσθέτουμε το νερό. Μόλις πάρει ξανά βράση, ρίχνουμε και το κριθαράκι και αφήνουμε να βράσουν όλα μαζί όσο χρόνο χρειάζεται να μαλακώσει το κριθαράκι αλλά να μη λασπώσει. Συνήθως ο χρόνος που συστήνεται στη συσκευασία είναι ο σωστός. Σβήνουμε το μάτι, περιμένουμε να σταματήσει ο βρασμός και σερβίρουμε.
Παρατηρήσεις
1)Το νερό που βγάζει το χταπόδι όταν σιγοβράζει το φτάνει συνήθως για να μαλακώσει αν το βράσουμε σε απλή κατσαρόλα. Αν χρησιμοποιήσουμε χύτρα, αυτό το ζουμάκι μένει οπότε όπως γράφω παραπάνω το βάζουμε στη σάλτσα.
2)Μπορεί να χρειαστεί στο ενδιάμεσο στη φάση που βράζει το κριθαράκι, να προσθέσουμε κι άλλο νεράκι. Καλύτερα να είναι ζεστό για να μη σταματά ο βρασμός.
3)Αν η κατσαρόλα μας μπαίνει στο φούρνο, μετά που θα βάλουμε το κριθαράκι μπορούμε να ολοκληρώσουμε το φαγητό μας στο φούρνο, γι αυτό το λέω και γιουβέτσι… Κριθαρότο το λένε οι σύγχρονοι σεφ αν γίνει στην κατσαρόλα (αν δεν έχω καταλάβει καλά, διορθώστε με παρακαλώ).
4)Αντί κριθαράκι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ρύζι.
5)Αν προτιμούμε τα σπαγγέτι από το κριθαράκι, τα βράζουμε χωριστά και τα ανακατεύουμε στο τέλος με τη σάλτσα του χταποδιού ή την προσθέτουμε από πάνω σε κάθε πιάτο όπως τον κιμά.
Η Βαγγελιώ, δημιουργός, υπεύθυνη για το βασικό περιεχόμενο και "ψυχή" του site, είναι μαθηματικός, πτυχιούχος της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Ε.Α.Π. (Σπουδές στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό) με σεμινάρια και επιμορφώσεις στην "Κρητική Διατροφή" και καταρτισμένη στο πρόγραμμα "Γαστρονομικός Τουρισμός και Διεθνής Γαστρονομία" του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Μαγείρισσα με μεράκι και περιέργεια για τα παλιά και τα καινούρια εδέσματα, τα παλιά και τα καινούρια προϊόντα και υλικά που παράγει η Κρήτη αλλά και όλος ο κόσμος. Κυρίως και πάνω από όλα όπως λέει η ίδια, μητέρα και γιαγιά υπέροχων παιδιών και εγγονιών που ευτυχώς έχουν μάθει να εκτιμούν την καλή κουζίνα και τις σωστές πρώτες ύλες!
κριθαροτο το λενε, αλλα μην τους ακους. εμας μας αρεσει το κριθαρακι!!!!
πολυ νοστιμο.
Esta sopa debe estar deliciosa,no sabía que secaban o deshidrataban los pulpos,se ve un plato muy sabroso,adoro todo lo de mar,abrazos cordiales.
Πόση ιστορία και την παράδοση σε ένα απλό πιάτο με moscarakia.
Πώς φανταστική γεύση στη συνταγή σας.
Μια αγκαλιά.
nostimotato fagaki kai h saltsoyla toy einai allo pragma!
Αχ βρε Βιτάκι μου με τρέλλανες με την ιστορία της χταποδομάνας, την οποία και αγνοούσα !!!
καθε αναρτηση σου και μια εκπληξη!
φυσικα και θα πάρω γιουβετσο-κριθαρότο γιατί το λατρεύω !!!
φιλια πολλά πολλά
Πολύ ωραίο πιάτο, θα το δοκιμάσω σίγουρα!!!
φιλάκια
Μια χαρά τα αξιοποίησες τα μοσχάκια και προέκυψε φαγάκι πεντανόστιμο!
Φιλιά, καλό βράδυ!
Η εικόνα της χταποδομπουγάδας τέλεια!!!
Φαντάζομαι και το φαγάκι σου…!
Ερώτηση για την γιαουρτόπιτα: βούτυρο δεν θέλει; Θα την φτιάξω για φίλους γιατί αλλιώς θα την φάω μόνη μου, δεν θα προλάβει κανείς άλλος!!!
Καταπληκτικό, πεντανόστιμο φαγητό!!!!
Σε φιλώ
Ειρήνη είναι πολύ πρόσφατος όρος στα νεοελληνικά μας αυτός και δυσκολεύομαι να τον συνηθίσω 🙂
Rosita, Es una combinación muy agradable de pescados y mariscos con pasta y acostumbrados al Mediterráneo
Annamaria είδες τι ιστορία έχουμε επινοήσει για να δείξουμε πως το χταπόδι χρειάζεται κρασί; 🙂
Φιλιά
Ειρήνη η αλήθεια είναι ότι και με ρυζάκι και με τηγανητές πατάτες η σαλτσούλα είναι θαυμάσια
Μαρία μου είδες επινοήσεις για να δειχτεί η αναγκαιότητα; :-))
Μανουσίνα πιάτο γεμάτο καλοκαιρινές μυρωδιές. Να το δοκιμάσετε όσο έχουμε ακόμη καλοκαίρι…
Έλενα πήγα για λίγα και ο ψαράς μου έβαλε ό,τι είχε (τέλειωναν). Τα μοσχάκιθέλουν σαλτσούλα οπωσδήποτε 🙂
Μαρίνα η συγκεκριμένη γιαουρτόπιτα δεν έχει βούτυρο. Είναι σαν παντεσπάνι. Βάλε τη σε μεγαλούτσικο ταψάκι (34 νούμερο) να μη γίνει πολύ παχιά και να σιροπιαστεί όμορφα. Έχω άλλη συνταγή με βούτυρο αν σε ενδιαφέρει.
Αστέρι ευχαριστώ. Φιλιά κι από μένα!
Πολύ ωραίο το φαγητό σου! Η μανούλα μου μας έκανε κάτι παρόμοιο με κοφτό μακαρονάκι.
@
Είναι αληθινά, μιά ΑΠΟΛΑΥΣΗ να σε διαβάζω 🙂
ερασι τέχνης.
Ottima ricetta…gnam!!!:-))
Un bacio*
mia maria είναι μια άλλη πιο …κλασική εκδοχή. Θαυμάσιο κι έτσι!
Ερασιτέχνη καλώς ήρθες και ευχαριστώ πολύ για το υπέροχο σχόλιο 🙂
honey thank you! Un bacio from me too 🙂
όπως ειπε και η μια μαρία από πάνω κι εγώ με κοφτό μακαρονάκι το έμαθα….αλλά κι αυτό ειναι τρομερό 🙂
[…] πολύ καλά τα χταποδάκια όπως περιγράφω στη συνταγή «χταπόδι με κριθαράκι». Τα βάζουμε με το νερό που θα συγκρατήσουν σε […]
[…] Το κρασί όπως έχω ξαναγράψει στη συνταγή χταπόδι με κριθαράκι είναι απαραίτητο για να μαλακώσει το κρέας του […]
[…] Το κρασί όπως έχω ξαναγράψει στη συνταγή χταπόδι με κριθαράκι είναι απαραίτητο για να μαλακώσει το κρέας του […]
[…] Το κρασί όπως έχω ξαναγράψει στη συνταγή χταπόδι με κριθαράκι είναι απαραίτητο για να μαλακώσει το κρέας του […]