Επειδή σήμερα για μας είναι γιορτή!
Σας έχω ξαναγράψει ότι το Ηράκλειο και (γενικά η Κρήτη) γιορτάζει σήμερα. Ο Άγιος Τίτος είναι από τους αγαπημένους αγίους των ηρακλειωτών και εκτός από τον εμβληματικό ναό του Αγίου Τίτου στην πόλη του Ηρακλείου, υπάρχουν μικροί και μεγάλοι ναοί του Αποστόλου Τίτου και σε άλλες περιοχές του νομού.
Στην γνωστό κεφαλοχώρι στα νοτιοδυτικά του νομού μας (το γνωρίζετε σε όλη την Ελλάδα από τα περίφημα κηπευτικά του), στο Τυμπάκι όπου είχα την τιμή να υπηρετήσω για λίγο διάστημα στο Λύκειό του, ο Άγιος Τίτος είναι πολιούχος. Αλλά ακόμη κι εδώ στο ψαροχώρι που περνώ τα καλοκαίρια μου (και όχι μόνο…) υπάρχει ένα μικρό γραφικό ξωκκλήσι του Αγίου.
Θα σας παραπέμψω στην προηγούμενη ανάρτηση που είχα αναφέρει τον Άγιο, στην συνταγή της εξαιρετικής σιροπιαστής αμυγδαλόπιτας, για να δείτε τη φωτογραφία του ναού επειδή θεωρώ ότι είναι από τα μνημεία που αξίζει να δει ο επισκέπτης της πόλης Ηρακλείου, ο επισκέπτης της Κρήτης. Για την σχέση του με το νησί (παρόλο που οι θρησκευόμενοι αναγνώστες μου, υποθέτω ότι τη γνωρίζουν), θα μιλήσουμε άλλη φορά.
Η προσωπική μου σχέση με τον Άγιο Τίτο είναι ιδιαίτερη γιατί σαν σήμερα γέννησα τον πρωτότοκο γιο μου, φοιτήτρια ακόμη. Η μάνα μου μέχρι που πέθανε είχε τάσιμο να κάνει αρτοπλασία στη χάρη του γιατί ο τοκετός ήταν δύσκολος και πολύωρος και επικαλούνταν σε όλη τη διάρκειά του τον Άγιο Τίτο! Γιορτάζουμε λοιπόν σήμερα και γι αυτό κάθε χρόνο εγώ φτιάχνω γλυκό, ακόμη κι αν το παιδί μου έχει φύγει από το σπίτι.
Φέτος το γλυκό είναι αυτή η πολύ εύκολη ροδακινόπιτα, ένα κέικ «σάντουιτς» για την ακρίβεια, που το είχαμε δοκιμάσει με μήλα τον Χειμώνα (δεν έγινε αξίωση να δημοσιεύσω ως μηλόπιτα πέρυσι, δεσμεύομαι για φέτος γιατί έχει τις διαφορές του με τούτο…) και αρχές του καλοκαιριού μου ήρθε η ιδέα «γιατί όχι και με ροδάκινα»; Έκτοτε δοκιμάστηκε και με καλοκαιρινά φρούτα! Είναι εύκολο, καλοκαιρινό και ταιριάζει με τον καφέ και το πρωινό μας αλλά και ως επιδόρπιο με μια μπάλα παγωτό δίπλα του!
Υλικά
Για το κέικ:
3 αυγά μέτρια (ήταν περίπου 200gr με τα τσόφλια)
150gr ζάχαρη (λίγο λιγότερη από ¾ της δοσομετρικής κούπας)
100ml ελαιόλαδο (δείτε παρατηρήσεις)
100ml γάλα
1-2 βανίλιες
160gr αλεύρι
10gr (μισό φακελάκι, 1,5 κουταλάκι) μπέικιν
Ελάχιστο αλάτι
Για τη «γέμιση»:
5 μέτρια ροδάκινα (περίπου 500 gr)
3-4 κουταλιές ζάχαρη
3-4 κουταλιές σιμιγδάλι (ό,τι έχουμε)-δείτε και παρατηρήσεις
Επί το έργον
Ανάβουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς (αντιστάσεις), και στρώνουμε ένα σκεύος με διάμετρο 26cm με χαρτί ψησίματος. Ετοιμάζουμε το μείγμα του κέικ: χτυπάμε τα αυγά με τη ζάχαρη ώστε να έχουμε μια ανοιχτοκίτρινη κρέμα και προσθέτουμε το ελαιόλαδο, το γάλα και τις βανίλιες συνεχίζοντας το χτύπημα. Ανακατεύουμε το αλεύρι με το μπέικιν και το αλάτι και τα ενσωματώνουμε με μια σπάτουλα στο μείγμα των αυγών.
Αδειάζουμε το μισό μείγμα στο σκεύος μας (να έχει πάχος 1-1,5cm) και το βάζουμε στον προθερμασμένο φούρνο λίγο πιο κάτω από τη μεσαία σχάρα για 10 λεπτά. Ωστόσο κόβουμε σε πολύ λεπτές φέτες τα ροδάκινα με τον τρίφτη του λάχανου και τα ανακατεύουμε με τη ζάχαρη και το σιμιγδάλι.
Βγάζουμε το ταψάκι από το φούρνο, απλώνουμε ισόπαχα τη γέμιση, και την σκεπάζουμε με το υπόλοιπο μείγμα του κέικ. Ψήνουμε για 20-25 λεπτά ακόμη και βγάζουμε το κέικ από τον φούρνο. Το αφήνουμε να κρυώσει (αν θέλουμε το αναποδογυρίζουμε σε δίσκο) και το σερβίρουμε κομμένο σε κλασικές φέτες ή σαν μπάρες όπως στις φωτογραφίες.
Παρατηρήσεις
- Η συνταγή για το κέικ ήταν μετρημένη σε φλυτζάνες που είναι 200-220ml ενώ η δοσομετρική κούπα είναι 250ml. Έτσι τα 100ml υπολογίστε ότι είναι ½ κούπα από την οποία θα αφαιρέσουμε 2 κουταλιές περίπου (κάθε κουταλιά δοσομετρική είναι 15ml, ενώ το απλό κουτάλι της σούπας χωράει πιο λίγο). Τα 160 γραμμάρια αλευριού είναι 1 δοσομετρική κούπα και 2 κουταλιές.
- Αντί σιμιγδάλι μπορούμε να βάλουμε στη γέμιση τριμμένη φρυγανιά ή τριμμένο μπισκότο. Ο σκοπός του υλικού είναι να τραβήξει τα υγρά της γέμισης. Αν βάλουμε μπισκότο θα ελαττώσουμε τη ζάχαρη της γέμισης.
- Για το σερβίρισμα και για να δείξει πιο ωραία στις φωτογραφίες, άλειψα τα κομμάτια με ελάχιστο μέλι και πασπάλισα με τα ζαχαρωτά «κονφετί» που έχω για τις μικρές μου. Δεν είναι απαραίτητο… Και σκέτο ή πασπαλισμένο με απλή άχνη, το κέικ μας είναι μια χαρά!
- Το κέικ-ως τεχνική παρασκευής- έχει δοκιμαστεί και με βερίκοκα (του πάνε) και είναι στα προσεχή μου δοκιμή με βανίλιες ή δαμάσκηνα καθώς και με μαρμελάδα. Θα συμπληρώσω εντυπώσεις.










