Με ελάχιστο κόπο, ελάχιστη ζάχαρη, χωρίς μίξερ!
Παρόλο που είναι βουτυρένια, δεν βάζουμε στη μέση ούτε καν το μίξερ του χεριού. Ο τρόπος δε που τα πλάθουμε είναι από τους πιο εύκολους. Η αλήθεια είναι πως τα δοκίμασα και με ελαιόλαδο, αλλά δεν ήταν το ίδιο. Είναι από τις περιπτώσεις που σ’ εμάς τουλάχιστον δεν άρεσε η αντικατάσταση.
Επειδή τα έχω φτιάξει αρκετές φορές μετά τις Απόκριες, έκανα πολλές δοκιμές και στις ποσότητες των υλικών κάθε φορά και έχω καταλήξει σε δυο επιλογές που θα περιγράψω παρακάτω. Η συνταγή είναι παλιά, από το τετράδιο της μαμάς μου με αφαίρεση όμως της περισσότερης ζάχαρης και αλλαγή της μαργαρίνης με βούτυρο. Γι αυτό και τα 200ml νερού, που αντιστοιχεί σε 1 φλυτζάνα. Περιέχει σμυρνιό που ειλικρινά είχα ξεχάσει την ύπαρξή του μέχρι που το βρήκα σε μπαχαράδικο της Θεσσαλονίκης. Γι αυτό δεν είχα φτιάξει αυτήν την συνταγή, δεν θυμόμουν τα συστατικά του!
Εκείνο που είναι εντελώς καινούριο και έχει προκύψει από το διαδίκτυο (χωρίς συγκεκριμένη πηγή γιατί το έχω δει σε αμέτρητα βιντεάκια και δεν ξέρω ποιο είναι πρώτο), είναι ο τρόπος που τα πλάθουμε. Ξεκίνησα λοιπόν να τα φτιάχνω ως κουλουράκια όπως τα έλεγε η μαμά μου στο τετράδιό της, αλλά δουλειά που προέκυψε στο μεταξύ και δεν έπαιρνε αναβολή, έφερε στο μυαλό μου αυτόν τον πανεύκολο τρόπο που είχα δει σε βαλκανικά –αν θυμάμαι καλά- κανάλια του youtube. Αυτόν καθιέρωσα και στις επόμενες παρασκευές μου.
To ζέσταμα του υγρού της συνταγής είναι τακτική που χρησιμοποιείται σε πολλές παλιές συνταγές. Μόλις προχθές βρήκα πολύ παλιά συνταγή μελομακάρονων όπου το ελαιόλαδο προστίθεται καυτό στα στερεά υλικά! Μάλλον έχει να κάνει με το εύκολο πλάσιμο των κουλουριών, που προφανώς αφορά καθημερινά και όχι πασχαλιάτικα κουλούρια όπου γινόταν επίμονο χτύπημα του βουτύρου με τα αυγά.
Υλικά
200ml εμφιαλωμένο νερό
130gr βούτυρο πλάκα
1 αυγό και 1 κρόκο (δείτε παρατηρήσεις)
4 κουταλιές ζάχαρη
1 κουταλάκι αλάτι
2 κουταλάκια σμυρνιό (δείτε στις παρατηρήσεις τα συστατικά του)
3 κουταλάκια μπέικιν
Περίπου 500gr (3,5 κούπες) αλεύρι για όλες τις χρήσεις
Για την επικάλυψη, 1 ασπάδι αυγού και 6-7 κουταλιές (ή όσο θέλουμε) σουσάμι
1 κουταλιά μου είναι 15ml και το κουταλάκι μου 5ml και η κούπα μου 250ml
Επί το έργον
Βάζουμε σε μια κατσαρόλα το νερό, το βούτυρο και τη ζάχαρη να ζεσταθούν αρκετά ώστε το βούτυρο να μισολιώσει. Αφήνουμε να κρυώσει ώστε να είναι ανεκτό στο χέρι μας. Σε μπολ ανάμειξης βάζουμε το αλεύρι, το αλάτι, το σμυρνιό και το μπέικιν και τα ανακατεύουμε. Ανοίγουμε μια λακουβίτσα και προσθέτουμε το αυγό και τον κρόκο καθώς και το μείγμα της κατσαρόλας. Ζυμώνουμε ώστε να έχουμε μια μαλακή ομοιγενή ζύμη.
Περιμένουμε κανένα δεκαπεντάλεπτο και τη χωρίζουμε σε δυο μέρη. Ανάβουμε τον φούρνο μας στους 180 βαθμούς (αντιστάσεις). Ανοίγουμε κάθε κομμάτι σε φύλλο (με το χέρι ή με ένα πλάστη) ώστε να έχει πάχος το πολύ μισό εκατοστό. Το αλείφουμε με μπόλικο ασπράδι και το πασπαλίζουμε με μπόλικο σουσάμι. Με τον πλάστη πιέζουμε ελαφρά να κολλήσει το σουσάμι. Το ισιώνουμε στις άκρες με μαχαίρι ή με ροδέλα ( τα «ισιώματα» τα πλάθουμε κουλουράκια) και το χωρίζουμε σε παραλληλόγραμμα του μεγέθους που θέλουμε.
Τα αραδιάζουμε (με τη βοήθεια σπάτουλας ή προσεκτικά με το χέρι) σε ταψιά στρωμένα με χαρτί ψησίματος. Τα ψήνουμε για 20-25 λεπτά στη μεσαία σχάρα του φούρνου. Τα αφήνουμε να κρυώσουν και τα αποθηκεύουμε σε μπισκοτιέρα ή σε μπολ που κλείνει, για να μην πάρουν υγρασία.
Παρατηρήσεις
- Η αρχική συνταγή είχε 2 αυγά και 1 κρόκο και μόνο 100gr βούτυρο. Κατέληξα στην αλλαγή που προτείνω γιατί μας άρεσε καλύτερα.
- Το σμυρνιό δεν ξέρω αν κυκλοφορεί πια στα σούπερ μάρκετ. Το βρήκα όπως είπα παραπάνω σε μπαχαράδικο της Θεσσαλονίκης και η σύσταση του είναι κανέλα, γαρύφαλλο, μοσχοκάρυδο, τζίντζερ, κόλιανδρο. Οπότε μπορούμε να ανακατέψουμε μόνοι μας αυτά τα μπαχαρικά και μάλιστα στις αναλογίες που μας αρέσουν, προσθέτοντας ή παραλείποντας κάποια.
- Κάθε φύλλο το χώρισα πρώτα στη μέση και μετά κάθε μισό σε 3 ή σε 4 κομμάτια κατά μήκος. Μετά αυτές τις λωρίδες τις έκοψα σε τρία μέρη κάθε μια για να γίνουν τα ραβδάκια. Ελπίζωοιφωτογραφίεςστο”επί το έργον” να είναι κατατοπιστικές.
Η μαμά μου τα έφτιαχνε ως κουλουράκια, τα βουτούσε στο ασπράδι και μετά στο σουσάμι. Έτσι όμως θέλουν περισσότερο χρόνο.
- Κανονίζουμε τον χρόνο ψησίματος ανάλογα με το πάχος του φύλλου μας. Πάντως εδώ οι γνώμεςστο σπίτι μας διίστανται… Εγώ τα θέλω πιο τραγανά και ψήνω το ένα ταψί 25 λεπτά και ο σύζυγος λίγο πιο αφράτα και ψήνω 20 λεπτά το άλλο ταψί.
- Σε συνταγές που περιέχουν νερό στα ζυμάρια, πάντα βάζω εμφιαλωμένο και μάλιστα εμείς εδώ στην Κρήτη έχουμε το ΖΑΡΟΣ που έχει βραβευτεί ως το καλύτερο νερό του Κόσμου!
Η συνταγή περιέχει τοποθέτηση προϊόντος. Προβάλλουμε αποκλειστικά προϊόντα που ταιριάζουν με την φιλοσοφία του site και που χρησιμοποιούμε κι εμείς οι ίδιοι.
Βαγγελιώ Κασσαπάκη
Η Βαγγελιώ, δημιουργός, υπεύθυνη για το βασικό περιεχόμενο και "ψυχή" του site, είναι μαθηματικός, πτυχιούχος της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Ε.Α.Π. (Σπουδές στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό) με σεμινάρια και επιμορφώσεις στην "Κρητική Διατροφή" και καταρτισμένη στο πρόγραμμα "Γαστρονομικός Τουρισμός και Διεθνής Γαστρονομία" του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Στην παρούσα φάση, είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο τμήμα "Λαϊκός πολιτισμός και Νεότερη Πολιτιστική Κληρονομιά" του ΕΑΠ. Μαγείρισσα με μεράκι και περιέργεια για τα παλιά και τα καινούρια εδέσματα, τα παλιά και τα καινούρια προϊόντα και υλικά που παράγει η Κρήτη αλλά και όλος ο κόσμος. Κυρίως και πάνω από όλα όπως λέει η ίδια, μητέρα και γιαγιά υπέροχων παιδιών και εγγονιών που ευτυχώς έχουν μάθει να εκτιμούν την καλή κουζίνα και τις σωστές πρώτες ύλες!
