Και σπιτικό φύλλο χωρίς πλάστη!
Υποσχεμένη συνταγή αυτά τα μπουγατσάκια εδώ και καιρό, αλλά δεν είχε γίνει αξίωση να τα φτιάξω. Όταν όμως τα δοκιμάσαμε, όχι μόνο τα ξανάφτιαξα αλλά είναι πλέον και στις προσεχείς μους επιλογές για γλυκιές μυζηθρόπιτες. Εύκολη ανάρτηση για μένα αφού πάνω κάτω αποτελεί παραλλαγή προηγούμενης συνταγής, πανεύκολη παρασκευή για όποια/ον αποφασίσει να τα δοκιμάσει. Και μια και από αυτήν την εβδομάδα και μετά αρχίζουν οι παντός είδους εξετάσεις στα σχολεία μας, ας γλυκάνουμε μικρούς και μεγάλους μαθητές και φοιτητές.
Είναι κι αυτή η φροντίδα μια στήριξη, ένα νοιάξιμο. Και δεν θα επεκταθώ περισσότερο για το τι κάνει στις ζωές των παιδιών, των γονιών, των εκπαιδευτικών και όλων των εμπλεκομένων αυτό το δίμηνο. Πονάει πολύ, ειδικά φέτος. Ας το αφήσουμε χωρίς βέβαια να το αγνοήσουμε…
Έλεγα που λέτε σε εκείνη την ανάρτηση όπου δοκίμασα το πολύ ιδιαίτερο τύλιγμα σε τυρόπιτες με κρέμα ξινομυζήθρας ή φέτας ότι θα το δοκίμαζα και σε γλυκιά εκδοχή. Και βέβαια εδώ για τη γέμιση προτιμήθηκε η γλυκιά μας μυζήθρα, αυτό το μοναδικό μας φρέσκο τυρί. Εναλλακτικά αν δεν μπορείτε να βρείτε και θέλετε να τα δοκιμάσετε, ένα μαλακό τυρί θα μπορούσε να την αντικαταστήσει, φυσικά με κάπως διαφορετικό αποτέλεσμα.
Κατά τα άλλα, προστέθηκε ζάχαρη, κανελίτσα και σε μερικά λίγος ψημένος δυόσμος. Εν ολίγοις, μια ελαφριά παραλλαγή της γέμισης των καλιτσουνιών μας, με πολύ πιο ελαφρύ φύλλο, σε μικρότερη ποσότητα και με πολύ πιο γρήγορη προετοιμασία. Στο σερβίρισμα, προστέθηκε σε κάποια ζάχαρη άχνη, σε κάποια μέλι, και κάποια καταναλώθηκαν εντελώς σκέτα!
Υλικά
Για το φύλλο:
Περίπου 420gr (3 κούπες) αλεύρι για όλες τις χρήσεις
250ml (1 κούπα) νερό
2-3 κουταλιές ελαιόλαδο
1 κουταλιά ξίδι
Λίγο αλάτι
Για το άνοιγμα, 50gr βούτυρο και 50ml ελαιόλαδο
Για τη γέμιση:
Περίπου 300 γλυκιά μυζήθρα
2-3 κουταλιές ζάχαρη
½ κουταλάκι κανέλα
Προαιρετικά, 3-4 φυλλαράκια αβάρσαμο (δυόσμο)
Για το σερβίρισμα: ζάχαρη άχνη και κανέλα ή μέλι
Η κούπα μου είναι 250ml, η κουταλιά μου 15ml και το κουταλάκι 5ml
Επί το έργον
Ζυμώνουμε το ζυμαράκι μας ως συνήθως και το αφήνουμε να «ξεκουραστεί» για κανένα δεκαπεντάλεπτο. Δείτε και στην προηγούμενη ανάρτηση. Είναι περίπου 700gr όλο μαζί. Ζεσταίνουμε και το ελαιόλαδο με το βούτυρο να λιώσει. Το χωρίζουμε σε 10 περίπου ίσα κομμάτια (κάπου 70gr το καθένα), και βουτάμε κάθε κομματάκι αφού το πλάσουμε σαν πιτούλα στο μείγμα του βουτύρου. Τα αφήνουμε να ξεκουράζονται σε ένα δίσκο, περιχύνοντάς τα με το υπόλοιπο βούτυρο.
Λιώνουμε τη μυζήθρα με ένα πιρούνι να γίνει σαν κρέμα και προσθέτουμε τη ζάχαρη και την κανέλα (και τον δυόσμο αν βάλουμε). Αφήνουμε να περιμένει. Περιμένουμε τουλάχιστον μισή ώρα και ανοίγουμε ένα ένα κομμάτι του φύλλου σε παραλληλόγραμμο όπως φαίνεται στις φωτογραφίες. Χαράζουμε με ένα μαχαιράκι το φύλλο μας, βάζουμε στο σωστό μέρος μια κουταλιά μυζήθρα και το τυλίγουμε όπως φαίνεται (δείτε και την ανάρτηση με τις τυρόπιτες).
Αραδιάζουμε σε πυρίμαχο σκεύος και αλείφουμε με το βούτυρο που έχει μείνει από τα φύλλα. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς (προθερμασμένος φούρνος, αντιστάσεις, μεσαία σχάρα) για 40 περίπου λεπτά ή μέχρι να ροδοκοκκινίσουν. Όταν ψηθούν περιμένουμε ένα δεκάλεπτο και τα πασπαλίζουμε με αχνοζάχαρη και κανέλα ή τα σερβίρουμε με μέλι.
Παρατηρήσεις
- Είναι καλύτερα ζεστά αλλά και σε θερμοκρασία δωματίου.
- Μπορούμε να κάνουμε ακόμη ένα κόψιμο στα φύλλα και να γίνουν πιο πολλές οι στρώσεις φύλλου στα μπουγατσάκια μας.
- Αν η μυζήθρα είναι πολύ στεγνή, την αραιώνουμε λίγο με 1-2 κουταλιές γάλα.
- Αν δεν τα καταναλώσουμε αμέσως τα βάζουμε σε μπολ που κλείνει αφού κρυώσουν, και τα πασπαλίζουμε με λίγη ζάχαρη ακόμη όταν τα σερβίρουμε. Διατηρούνται 2-3 μέρες εκτός ψυγείου και περισσότερες στο ψυγείο.









