Ακόμη μια πανεύκολη μακαρονάδα εποχής
Δεν το λέω όπως προσέξατε πέστο ρόκας, γιατί δεν είναι. Ούτε την παρμεζάνα ή το πεκορίνο του έχει, ούτε το κουκουνάρι του…Και έχω “κόλλημα” με τις ονομασίες των διαφόρων παρασκευασμάτων. Θα το ξέρουν όσοι παρακολουθούν τη σελίδα μου. Είναι βέβαια στη λογική των «πέστο» αυτών των εξαιρετικών ιταλικών σαλτσών, αλλά –όπως συνηθίζω- έκανα τις παρεμβάσεις μου με δικά μας, ντόπια υλικά και με προϊόντα που βρίσκουμε εύκολα ακόμη και σε μικρά συνοικιακά μαγαζιά.
Είναι εποχή τροφοσυλλογής για μας που ζούμε στην επαρχία αλλά και για τους κατοίκους αστικών περιοχών που συνηθίζουν περιπάτους και εκδρομές «στας εξοχάς». Εδώ που είμαι έχουμε τις ανοιξιάτικες μπόρες μας μέχρι τώρα, αλλά μάλλον μας ευνόησαν φέτος γιατί οιι εξοχές μας έχουν πλούσια σοδειά χόρτων και μυριστικών.
Προχθές λοιπόν σε έναν όχι και τόσο μακρινό περίπατό μου έπεσα πάνω σε «αγριάδα», γεμάτη άγρια ρόκα! Περιττό να σας πω πως επανήλθα την επομένη με σακούλα και εξοπλισμό μαζώχτρας. Ακόμη έχω μια παρτίδα για σαλάτα στο ψυγείο που θα την αναμείξω με το καλλιεργημένο σταμναγάθι του κηπάκου μου και με λίγο μαρουλάκι.
Η ρόκα μπορεί να μην είναι πολύ “της μόδας” όπως ήταν την προηγούμενη δεκαετία, αλλά για μας που την έχουμε δίπλα μας δεν παύει να είναι ένα από τα αγαπημένα μας χορταράκια. Νοστιμίζει όλες τις πράσινες σαλάτες με την πικάντικη γεύση της αλλά και μόνη της αποτελεί μια υπέροχη δροσερή σαλάτα. Αν βγείτε στην εξοχή και βρείτε αυτό το χορταράκι, κάντε τις προμήθειές σας δωρεάν! Είναι χαρακτηριστικό το λευκό ανθάκι της και είναι εύκολα αναγνωρίσιμη!
Μια ποσότητα όμως χρησιμοποιήθηκε και για τούτη την απλή μακαρονάδα που μας άρεσε πολύ! Άλλωστε είμαι φανατική οπαδός του “Ό,τι βρεθεί”!
Υλικά
(Για 2 μερίδες)
1 κούπα φυλλαράκια ρόκας πλυμένης και στραγγισμένης
1 μεγαλούτσικη σκελίδα σκόρδο
4-5 κουταλιές ελαιόλαδο
50 gr κεφαλογραβιέρα ή κεφαλοτύρι σε κυβάκια και λίγο τριμμένο για το σερβίρισμα
2-3 κουταλιές αμύγδαλα ασπρισμένα και λίγα φιλέ για το σερβίρισμα
2-3 κουταλιές από το νερό που βράζουν τα ζυμαρικά μας
200-250 gr ζυμαρικά της επιλογής μας, κατά προτίμηση κοντά
Επί το έργον
Βράζουμε τα ζυμαρικά μας σε αλατισμένο νερό σύμφωνα με τις οδηγίες του πακέτου τους. Βάζουμε στο multi όλα τα υλικά της σάλτσας και αλέθουμε με κοφτά πατήματα. Δεν θέλουμε να γίνει βελουτέ, ας κρατάει λίγο στο δόντι.
Σερβίρουμε τα ζυμαρικά σε κάθε πιάτο και από πάνω τη μισή σάλτσα. Πασπαλίζουμε με το υπόλοιπο τυρί και με φιλέ αμύγδαλο και σερβίρουμε. Ανακατεύει ο καθένας στο πιάτο του.
Παρατηρήσεις
- Εννοείται ότι δεν είναι απαραίτητο η ρόκα μας να είναι άγρια. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε καλλιεργημένη, κατά προτίμηση τύπου baby. Επίσης, εγώ εδώ έβαλα αμύγδαλα φιλέ γιατί είχαν περισσέψει από τα πασχαλιάτικα τσουρέκια μου, αλλά μια χαρά είναι και τα ολόκληρα. Στο σερβίρισμα τα κόβουμε σε τέταρτα.
- Η σάλτσα αυτή ταιριάζει πολύ και πάνω από φρυγανισμένο ή απλά προζυμένιο ψωμί.
- Δεν «κολλάμε» στο είδος του τυριού. Η σάλτσα έχει δοκιμαστεί και με φέτα και με ξινομυζήθρα. Είναι πιο κρεμώδης και με άλλο γευστικό αποτέλεσμα αλλά κι έτσι πολύ νόστιμη.
- Mπορούμε να φτιάξουμε μεγαλύτερη ποσότητα, διατηρείται άνετα 4-5 μέρες στο ψυγείο.
- Το ελαιόλαδο που έβαλα αυτήν τη φορά ήταν σχετικά λίγο για ευνόητους λόγους… Μπορούμε να βάλουμε ακόμη και διπλάσια ποσότητα.
Βαγγελιώ Κασσαπάκη
Η Βαγγελιώ, δημιουργός, υπεύθυνη για το βασικό περιεχόμενο και "ψυχή" του site, είναι μαθηματικός, πτυχιούχος της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Ε.Α.Π. (Σπουδές στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό) με σεμινάρια και επιμορφώσεις στην "Κρητική Διατροφή" και καταρτισμένη στο πρόγραμμα "Γαστρονομικός Τουρισμός και Διεθνής Γαστρονομία" του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Στην παρούσα φάση, είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο τμήμα "Λαϊκός πολιτισμός και Νεότερη Πολιτιστική Κληρονομιά" του ΕΑΠ. Μαγείρισσα με μεράκι και περιέργεια για τα παλιά και τα καινούρια εδέσματα, τα παλιά και τα καινούρια προϊόντα και υλικά που παράγει η Κρήτη αλλά και όλος ο κόσμος. Κυρίως και πάνω από όλα όπως λέει η ίδια, μητέρα και γιαγιά υπέροχων παιδιών και εγγονιών που ευτυχώς έχουν μάθει να εκτιμούν την καλή κουζίνα και τις σωστές πρώτες ύλες!
