Αναπάντεχα νόστιμη!
Είδα κάτι παρόμοιο πρώτη φορά στη στήλη με συνταγές του ΝΥtimes φτιαγμένη με ρικότα και παρμεζάνα. Είναι αλήθεια πως οι Ιταλοί ξέρουν να αξιοποιούν τις πρώτες ύλες τους πολύ καλά, όπως ξέρουν και να τις προβάλλουν παγκόσμια (και τις πρώτες ύλες και τις συνταγές τους) και έτσι η ιταλική κουζίνα έχει διαδοθεί σε όλο τον Κόσμο, με ανάλογες προσαρμογές κατά περιοχή. Πολύ θα ήθελα να έχει την ίδια αναγνώριση και η δική μας κουζίνα και την ίδια διάδοση τα εξαιρετικά μας προϊόντα.
Εδώ που τα λέμε είναι και δική μου αγαπημένη μετά την ελληνική, ίσως γιατί είναι αρκετά κοντά στη φιλοσοφία της δικής μας. Το έχω ξαναγράψει όμως εδώ πως ό,τι μ’ αρέσει από άλλες κουζίνες προσπαθώ να το φέρω κάπως στα καθ’ ημάς γιατί βέβαια δεν θα τρέχω να αναζητώ ρικότες, παρμεζάνες, και διάφορα άλλα τυριά κι αλλαντικά όταν έχω δίπλα μου τα τόσο νόστιμα δικά μας. Και σιγά μην έχω συνεχώς κρέμα γάλακτος στο σπίτι! Το γιαούρτι την αντικαθιστά επάξια σε πολλές συνταγές.
Προφανώς δεν δίνω σ’ αυτές μου τις παρασκευές τα παραδοσιακά τους ονόματα αφού είναι παραλλαγές, όπως δεν θα ήθελα να αλλοιώνονται και τα ονόματα των δικών μας όταν δεν περιέχουν τις αυθεντικές μας πρώτες ύλες. Δηλαδή, πώς να πεις καλιτσούνια τις τάρτες και τις τυρόπιτες που είδα να κυκλοφορούν πάλι τις μέρες των εορτών και που δεν είχαν σίγουρα σχέση με τη γεύση των καλιτσουνιών μας.
Τέλος πάντων… Την έψαξα που λέτε ως «φριτάτα με ρικότα» (όπως την ονόμαζε το καλό site) και σε άλλες σελίδες καθώς και τα στα ιταλικά περιοδικά και βιβλία που έχω με συνταγές, και κατέληξα να κάνω τα δικά μου. Εξάλλου, όπως ισχύει σε όλες τις παραδοσιακές συνταγές κάθε περιοχή, κάθε γειτονιά, κάθε σπίτι μη σας πω, έχει και μια μικρή ή μεγάλη διαφορά στα υλικά ή στις ποσότητες. Την είδα και με πατάτες, με βασιλικό, με δυόσμο, με κρέμα γάλακτος και με υπερβολική και ποσότητα αυγών και με άλλα πολλά και διάφορα. Και πιο απλή και πιο σύνθετη!
Η δοκιμή έδωσε εξαιρετικό αποτέλεσμα, η ομελέτα μου έγινε εξαιρετική και προτείνω να τη δοκιμάσετε. Υποθέτω πως θα είναι κι ένας καλός τρόπος για να φάνε τα «δύσκολα» παιδάκια αρακά! Ιδανική και για ταπεράκια γραφείου και σχολείου αφού τρώγεται και σε θερμοκρασία και σε κρύα. Αφήστε που μπορεί να θεωρηθεί και ελαφρύ γεύμα αν τη συνοδεύσουμε με μια σαλάτα, και ορεκτικό, και συνοδευτικό κάποιου ψητού.
Υλικά
Περίπου 350gr αρακά (ζυγισμένο καθαρισμένο αν είναι φρέσκος)
5-6 κλαδάκια άνηθο
2-3 φύλλα δυόσμου
100gr γιαούρτι
150-200gr κρητικιά μυζήθρα της επιλογής μας (ξινομυζήθρα ή γλυκιά, δηλ. νωπό ανθότυρο)
100gr κεφαλογραβιέρα ή άλλο σκληρό τυρί
4 μεγάλα αυγά ή 5 μικρά
Λίγο αλάτι (ανάλογα με το πόσο αλμυρά είναι τα τυριά μας)
Πιπέρι
1 κουταλιά κορν φλάουρ ή αλεύρι
½ κουταλάκι μπέικιν
3-4 κουταλιές ελαιόλαδο
Επί το έργον
Σε ελαφρά αλατισμένο νερό που βράζει, ρίχνουμε τον αρακά και τον βράζουμε για 15 λεπτά περίπου. Ανάβουμε τον φούρνο στους 170-180 βαθμούς (αντιστάσεις). Στραγγίζουμε τον αρακά, κρατάμε μισή κούπα και ρίχνουμε τον υπόλοιπο στο μπολ του multi. Προσθέτουμε τα μυρωδικά, το μισό σκληρό τυρί και τα αυγά και αλέθουμε να γίνουν πολτός. Αν χωράει και το γιαούρτι το βάζουμε κι αυτό αλλιώς το προσθέτουμε μετά. Προσθέτουμε το κορν φλάουρ και το μπέικιν και ανακατεύουμε.
Αδειάζουμε το μείγμα σε ταψάκι με διάμετρο 22cm στρωμένο με χαρτί ψησίματος που έχουμε αλείψει με το μισό ελαιόλαδο, και στρώνουμε την επιφάνεια. Ραντίζουμε με το υπόλοιπο λάδι. Σπάμε τη μυζήθρα να γίνει σαν κρέμα και την βάζουμε με το κουτάλι περιμετρικά. Απλώνουμε από πάνω τον αρακά που κρατήσαμε και το υπόλοιπο σκληρό τυρί χοντροτριμμένο. Πασπαλίζουμε με πιπέρι.
Ψήνουμε στον προθερμασμένο φούρνο, λίγο πιο κάτω από τη μεσαία σχάρα για 50 λεπτά περίπου. Όταν είναι έτοιμη, αφήνουμε να σταθεί 10 λεπτά και σερβίρουμε.
Παρατηρήσεις
- Η αρχική συνταγή είχε αρκετή ποσότητα δυόσμου (και καθόλου άνηθο) που ομολογουμένως ταιριάζει και με τις δικές μας μυζήθρες αλλά στο σπίτι μας δεν αρέσει σε κάποιους οπότε έβαλα ελάχιστο, μόνο για μυρωδιά και αντικατέστησα με άνηθο που είναι και πιο συχνός συνδυασμός στα δικά μας δεδομένα.
- Η ομελέτα δεν πρέπει να στεγνώσει αλλά δεν πρέπει και να είναι ρευστή. Να έχει στερεοποιηθεί το μείγμα αλλά να μην γίνει ξερή.
- Το κορν φλάουρ και το μπέικιν είναι δική μου προσθήκη, επειδή έχω αντικαταστήσει την κρέμα γάλακτος με γιαούρτι.
- Συνήθως κρατώ λίγο αρακά από τον κατεψυγμένο που αγοράζω για τα ψευτοπιλαφάκια μου γι αυτό έβαλα 350 gr. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί όλο το σακουλάκι και να σκορπίσω περισσότερο αρακά στην επιφάνεια της ομελέτας. Την επόμενη φορά…
Βαγγελιώ Κασσαπάκη
Η Βαγγελιώ, δημιουργός, υπεύθυνη για το βασικό περιεχόμενο και "ψυχή" του site, είναι μαθηματικός, πτυχιούχος της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Ε.Α.Π. (Σπουδές στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό) με σεμινάρια και επιμορφώσεις στην "Κρητική Διατροφή" και καταρτισμένη στο πρόγραμμα "Γαστρονομικός Τουρισμός και Διεθνής Γαστρονομία" του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Στην παρούσα φάση, είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο τμήμα "Λαϊκός πολιτισμός και Νεότερη Πολιτιστική Κληρονομιά" του ΕΑΠ. Μαγείρισσα με μεράκι και περιέργεια για τα παλιά και τα καινούρια εδέσματα, τα παλιά και τα καινούρια προϊόντα και υλικά που παράγει η Κρήτη αλλά και όλος ο κόσμος. Κυρίως και πάνω από όλα όπως λέει η ίδια, μητέρα και γιαγιά υπέροχων παιδιών και εγγονιών που ευτυχώς έχουν μάθει να εκτιμούν την καλή κουζίνα και τις σωστές πρώτες ύλες!
