Από τα νοστιμότερα που έχουμε δοκιμάσει!
Την κράτησα αυτήν τη συνταγή από το καλοκαίρι που είχαμε πρωτοδοκιμάσει τα κουλουράκια δια χειρός της ίδιας της κυρίας Ρένας, για να τη δημοσιεύσω σε μια γιορτινή περίσταση. Είναι τόσο νόστιμα που ταιριάζουν «καθημερινές και σκόλες» με τον καφέ και τα ροφήματά μας, αλλά εγώ για ευνόητους λόγους φτιάχνω λαδοκούλουρα για την καθημερινότητά μας.
Φέτος για τους ίδιους ευνόητους λόγους δεν έφτιαξα κουραμπιέδες για το σπίτι μου, αλλά ήθελα κάπως και τη μυρωδιά του βουτύρου στην κουζίνα μου και θυμήθηκα τούτη την εξαιρετική συνταγή που πολύ πρόθυμα μου έδωσε η κυρία Ρένα όταν τής την ζήτησα. Βουτυρένια μοσχοβολιστά κουλουράκια που –όπως αποδείχτηκε- η ζύμη τους ταιριάζει και σε άλλες παρασκευές.
Τα έφτιαξα λοιπόν μέσα στις γιορτές και γι αυτό οι φωτογραφίες με τα αστεράκια. Μερικά πήραν πιο χριστουγεννιάτικη μορφή με αυτό το κουπ πατ όπως βλέπετε στις φωτογραφίες. Δεν έγινε όμως αξίωση να βάλω τη συνταγή στις γιορτές και σας την παραδίδω τώρα, ως πρώτη συνταγή του 2026, μήπως και το γλυκάνουμε… Παρόλο που έφτιαξα μισή δόση, επειδή είμαστε μόνο δυο άτομα πλέον στο σπίτι και τρώμε αρκετά «μετρημένα», χρησιμοποίησα ένα μέρος της ζύμης για τα σχέδια στο φετινό χριστόψωμο (η συνταγή του χρόνου 😉 ) και ένα άλλο μικρό μέρος έβαλα στην κατάψυξη.
Το κατεψυγμένο κομμάτι αφού αποψύχθηκε εντελώς, χρησιμοποιήθηκε σε μια κλειστή μηλόπιτα της στιγμής που χαρακτηρίστικε τέλεια από όσους την δοκίμασαν! Έτσι κανονικά θα έπρεπε να συμπληρώσω κάπως τον τίτλο της συνταγής με υπότιτλο του τύπου «μια ζύμη με πολλές εφαρμογές», αλλά προς τιμήν της κυρίας Ρένας τον άφησα ως κουλουράκια. Εγώ απλά θα την χρησιμοποιώ και σε τάρτες γιατί είναι εξαιρετική.
Η συνταγή έχει μικρασιάτικη προέλευση (η κυρία Ρένα μας τα πρόσφερε σε εκδήλωση για τους μικρασιάτες της περιοχής μας), είναι πολύ παλιά, και τα κουλουράκια έχουν όντως άρωμα και γεύση που παραπέμπει στα ζεστά, βουτυρένια αρώματα της Πόλης και της Σμύρνης. Αν αγαπήσατε τα πασχαλινά κουλουράκια που ήταν στις πιο δημοφιλείς συνταγές της περασμένης χρονιάς, θα λατρέψετε και αυτήν τη συνταγή!
Υλικά
300gr (1,5 πακέτο των 200gr) βούτυρο εκλεκτής ποιότητας, σε θερμοκρασία δωματίου
75ml (5 κουταλιές δοσομετρικές) ελαιόλαδο
220gr (1 κούπα) ζάχαρη
2 αυγά
125ml (1/2 κούπα) χυμό πορτοκαλιού
2 (10 ml) κουταλάκια μπέικιν
½ (2,5-3ml) κουταλάκι σόδα
Ξύσμα ενός πορτοκαλιού
850gr (περίπου 6 κούπες) αλεύρι μαλακό (δείτε παρατηρήσεις)
1 κρόκο αυγού για το άλειμμα πριν το ψήσιμο
Η κούπα μου είναι 250ml, η κουταλιά μου 15ml και το κουταλάκι μου 5ml
Επί το έργον
Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη και προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά. Πρέπει να αφρατέψει το μείγμα και να αποκτήσει ένα ανοιχτοκίτρινο χρώμα. Προσθέτουμε το ξύσμα και την σόδα διαλυμένη στον χυμό πορτοκαλιού.
Ανακατέυουμε το μπέικιν στο αλεύρι και τα ενσωματώνουμε στο μείγμα μας μέχρι να έχουμε μια μαλακή εύπλαστη ζύμη. Πλάθουμε τα κουλουράκια μας, τα αραδιάζουμε σε ταψί στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί και τα αλείφουμε με τον κρόκο του αυγού τον οποίο έχουμε αραιώσει με 1 κουταλιά νερό ή γάλα.
Τα ψήνουμε στους 170-180 βαθμούς (ανάλογα με τον φούρνο μας), σε προθερμασμένο φούρνο στη μεσαία σχάρα, για 25-30 λεπτά ή μέχρι να ροδοκοκκινίσουν.
Παρατηρήσεις
- Η κυρία Ρένα συστήνει να τα πλάσουμε σχετικά μεγάλα και να τα αφήνουμε να ροδοκοκκινίσουν στον φούρνο, και έχει απόλυτο δίκιο. Τους πάει πολύ αυτό το πλάσιμο.
- Όπως πάντα το αλεύρι το δίνω στο περίπου γιατί οι ποσότητες μπορεί να διαφέρουν από μάρκα σε μάρκα ως και +/- 50 γραμμάρια. Εμένα μου πήρε αυτό το ζυμάρι 835 γραμμάρια!
- Έψησα τα κουλουράκια σε 170 βαθμούς (ο φούρνος που ψήθηκαν είναι δυνατός) για 30 περίπου λεπτά. Τα αστεράκια ψήθηκαν σε λιγότερο χρόνο. Έτσι κι αλλιώς φροντίζουμε τα βουτήματά μας να είναι περίπου ισομεγέθη στο ίδιο ταψί για να μην έχουμε δυσάρεστες εκπλήξεις στο ψήσιμο…
- Ευχαριστώ κι από δω τη φίλη κυρία Ρένα που πρόθυμα μου έδωσε την συνταγή της και μου επέτρεψε να την μοιραστώ μαζί σας.
Βαγγελιώ Κασσαπάκη
Η Βαγγελιώ, δημιουργός, υπεύθυνη για το βασικό περιεχόμενο και "ψυχή" του site, είναι μαθηματικός, πτυχιούχος της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Ε.Α.Π. (Σπουδές στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό) με σεμινάρια και επιμορφώσεις στην "Κρητική Διατροφή" και καταρτισμένη στο πρόγραμμα "Γαστρονομικός Τουρισμός και Διεθνής Γαστρονομία" του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Στην παρούσα φάση, είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο τμήμα "Λαϊκός πολιτισμός και Νεότερη Πολιτιστική Κληρονομιά" του ΕΑΠ. Μαγείρισσα με μεράκι και περιέργεια για τα παλιά και τα καινούρια εδέσματα, τα παλιά και τα καινούρια προϊόντα και υλικά που παράγει η Κρήτη αλλά και όλος ο κόσμος. Κυρίως και πάνω από όλα όπως λέει η ίδια, μητέρα και γιαγιά υπέροχων παιδιών και εγγονιών που ευτυχώς έχουν μάθει να εκτιμούν την καλή κουζίνα και τις σωστές πρώτες ύλες!
