Σάλτσα Καππαδοκίας

Μια σάλτσα με πολλές νόστιμες εφαρμογές!

Η συνταγή ήρθε με μήνυμα inbox, από αγαπημένο κορίτσι της οικογένειας (βαφτισιμιά του πατέρα μου, σαν κόρη την είχε η μάνα μου). Μεγάλη κοπέλα τώρα, με καλές σπουδές και επιτυχημένη καριέρα στον τομέα της. «Βαγγελιώ βρήκα τη συνταγή για τη σάλτσα Καππαδοκίας που μας άλειφε η γιαγιά μου σε φέτες ψωμί»! Η οικογένειά της είναι από τις μεγαλύτερες οικογένειες προσφύγων της περιοχής μας με ρίζες στην Καππαδοκία, και το σπίτι των γονιών της πραγματικό νοικοκυρόσπιτο που λέμε! Αφήστε το πόσο γενναιόδωροι και κουβαρντάδες είναι. «Από τσι καλύτερους μας συντέκνους έλεγε η μάνα μου».

Ως συνήθως, αφού η συνταγή δεν είναι σύγχρονη αλλά έχει μακρινές ρίζες, το έψαξα λίγο το πράγμα όχι μόνο σε ελληνικά αλλά και σε ξένα sites και φυσικά σε όλα μου τα βιβλία με ανατολίτικες συνταγές. «Τύχη αγαθή» όμως και σύμπτωση, ήταν μια πρόσφατη έξοδος με φίλες μικρασιάτικης καταγωγής, με ρίζες και στην Καππαδοκία. Όπως έχω ξαναγράψει η περιοχή μας δέχτηκε μεγάλο αριθμό προσφύγων μετά τον ξεριζωμό των Ελλήνων το 1922. Θεωρώ ότι η επιρροή τους στην κουζίνα της περιοχής μας ήταν σημαντική και είχε πολύ θετικό αποτέλεσμα.

Έφερα λοιπόν την κουβέντα στη σάλτσα, την οποία εγνώριζαν όλες! Και για μια ακόμη φορά επιβεβαίωσα το συμπέρασμα που έχω βγάλει μετά από τόσα χρόνια που αναζητώ ρίζες στις συνταγές μου: όλες αυθεντικές, όλες όμως με μικροδιαφορές! Ακόμη κι από σπίτι σε σπίτι αλλάζει μια συνταγή, πολύ περισσότερο από χωριό σε χωριό και από περιοχή σε περιοχή. Ήρθε κι έδεσε μάλιστα  με τις σκέψεις μου και την εργασία που είχα για την αυθεντικότητα… Σημειώνω στην ενότητα “παραλλαγή” τις δικές τους εκδοχές.

Αλλά ας πάμε στη συνταγή όπως τη διαμόρφωσα τελικά και που εγώ θα καθιερώσω, γιατί όπου τη δοκιμάσαμε μας ενθουσίασε! Δείτε στη φωτογραφία κάποιες από τις πρώτες εφαρμογές της. Δεν σκέφτηκα να φωτογραφήσω τα ζυμαρικά. Την επόμενη φορά ;-)!