Χωρίς πλάστη και με πολύ ιδιαίτερο τύλιγμα!
Αν παρακολουθείτε τακτικά τη σελίδα μου, θα ξέρετε πως μια αδυναμία σε κάθε είδους πίτα την έχουμε ως οικογένεια. Κρητικές, πανωμερίτικες, τηγανιού, φούρνου, με φύλλο, χωρίς φύλλο όλες μας αρέσουν! Και μάλιστα με διάφορες γεμίσεις και με διάφορους τρόπους παρασκευής, παραδοσιακούς και σύγχρονους.
Κι άλλη φορά έχω εκφράσει από εδώ μέσα τον θαυμασμό μου σε πίτες και διάφορα ψωμιά από άλλες περιοχές του κόσμου, και έχω δοκιμάσει να προσαρμόσω συνταγές ή τεχνικές στη δική μου κουζίνα, με δικά μας ντόπια υλικά. Είναι υπέροχο να βλέπεις πως δουλεύουν τα ζυμάρια σε κάθε γωνιά του πλανήτη, πως το τρίο ψωμί, τυρί, λάδι (όποιο λάδι…) είναι παγκόσμια βάση διατροφής.
Η ενασχόλησή μου με το site μου δημιούργησε το ενδιαφέρον για τη διεθνή γαστρονομία και η εξάμηνη κατάρτισή μου σε σχετικό πρόγραμμα του ΕΚΠΑ, μου έδωσε την αφορμή να ψάχνω πια τις μαγειρικές και τις κουζίνες όλου του κόσμου. Έτσι λοιπόν και τούτο εδώ το τύλιγμα, το βρήκα σε πολλά βαλκανικά βιντεάκια, δηλαδή δεν έχει συγκεκριμένη πηγή για να την αναφέρω. Δεοντολογικά όμως πρέπει να πω πως δεν είναι δική μου επινόηση.
Φυσικά το φύλλο και η κρέμα της μυζήθρας είναι δικές μας συνταγές, κλασικές στην κουζίνα μου. Το ωραίο είναι ότι αυτές οι τυρόπιτες-μυζηθρόπιτες είναι πολύ νόστιμες και κρύες οπότε είναι μια καλή επιλογή για το ταπεράκι του σχολείου και του γραφείου. Φυσικά αν δεν χρειαζόμαστε ούτε το ένα ούτε το άλλο όπως εμείς καληώρα μπορούμε να τις απολαύσουμε τόσο στο πρωινό μας όσο και στο βραδινό μας με ένα ωραίο ρόφημα, με λίγο δροσερό ανθρακούχο νερό ή –γιατί όχι;- με ένα ποτήρι μπύρα αν την συνηθίζουμε…
Υλικά
Για τη ζύμη:
2 κούπες νερό ΖΑΡΟΣ
½ κούπα ελαιόλαδο
1 κουταλία ξίδι
1 κουταλάκι αλάτι
Περίπου 850 gr (6 κούπες) αλεύρι
Για τη γέμιση:
Μπεσαμέλ με 2 κούπες γάλα και
5 κουταλιές αλεύρι
2-3 κουταλιές βούτυρο
1 αυγό
Λίγο αλάτι (ανάλογα με το πόσο αλμυρό είναι το τυρί μας)
2 κούπες (περίπου 450gr) ξινομυζήθρα ή φέτα
Λίγο πιπέρι ή λίγο μοσχοκάρυδο
Για τη διαμόρφωση των φύλλων:
3-4 κουταλιές ελαιόλαδο
2 κουταλιές λιωμένο βούτυρο ή μαγειρικό λίπος
Προαιρετικά, λίγο σουσάμι για πασπάλισμα
Η κούπα μου είναι είναι 250ml, η κουταλιά μου 15ml και το κουταλάκι μου 5ml
Επί το έργον
Ζυμώνουμε το ζυμάρι μας με τον τρόπο που συνηθίζουμε (εγώ συνήθως βάζω πρώτα τα υγρά σε ένα μπολ ανάμειξης και μετά τα στερεά,άλλοτε προσθέτω σε λακουβίτσα στο αλεύρι τα υγρά). Αφού πάρουμε ένα εύπλαστο ζυμάρι, το χωρίζουμε σε μεριδούλες μεγέθους μανταρινιού.
Τις αραδιάζουμε σε ένα σκεύος και τις αλείφουμε με το μείγμα ελαιολάδου-βουτύρου. Τις αφήνουμε να «ξεκουραστούν» μέχρι να φτιάξουμε την κρέμα της γέμισης. Ετοιμάζουμε την μπεσαμέλ όπως στη σχετική συνταγή (δίνεται αναλυτικά και με βίντεο η παρασκευή της). Αφού κρυώσει ελαφρά προσθέτουμε τη μυζήθρα ή τη φέτα σε τρίμματα και όποιο μπαχαρικό προτιμούμε ή τίποτα… Παίρνουμε ένα ένα τα κομμάτια της ζύμης και τα ανοίγουμε πάνω στον πάγκο εργασίας σε τετράγωνο σχήμα. Δεν χρειάζεται ξυλίκι (πλάστης), η τεχνική είναι αυτή που περιγράφεται στις κιμαδόπιτες αναλυτικά. Με ένα μαχαίρι δημιουργούμε τέσσερεις τομές στα πλαϊνά όπως φαίνεται στη φωτογραφία.
Βάζουμε στη μέση της μιας πλευράς λίγη γέμιση με ένα κουτάλι και διπλώνουμε με τη σειρά που περιγράφεται στη φωτογραφία. Βάζουμε τα τυροπιτάκια μας στο ταψί, τα πασπαλίζουμε αν θέλουμε με σουσάμι και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο στους 180 βαθμούς (αντιστάσεις), λίγο πιο κάτω από τη μεσαία σχάρα για 35-40 λεπτά.
Παρατηρήσεις
- Όπως σχεδόν πάντα η ποσότητα του αλευριού δίνεται στο «περίπου». Ακόμη και τα «για όλες τις χρήσεις» διαφέρουν στο ποσοστό πρωτεϊνών και έτσι η τελική ποσότητα μπορεί να είναι ως και +/- 50 γραμμάρια. Όσο περισσότερη πρωτεΐνη έχει, τόσο περισσότερα υγρά χρειάζεται.
- Ανάλογα με το μέγεθος του φύλλου και με την ποσότητα της γέμισης που θα βάζουμε μπορεί να περισσέψει γέμιση. Η ζύμη διατηρείται και στην κατάψυξη ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις αγαπημένες τηγανόπιτες…
- Σκοπεύω να χρησιμοποιήσω την τεχνική και με γέμιση γλυκιάς μυζήθρας. Υποθέτω ότι θα είναι σαν μικρά αφράτα μπουγατσάκια!
- Στα ζυμάρια, στα σιρόπια, στα λικέρ και στο βράσιμο των οσπρίων τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιώ πάντα εμφιαλωμένο νερό, και μάλιστα το άριστης ποιότητας εμφιαλωμένο νερό ΖΑΡΟΣ, το μοναδικό φυσικό μεταλλικό νερό της Κρήτης, ένα από τα καλύτερα του κόσμου.
Η συνταγή περιέχει τοποθέτηση προϊόντος. Προβάλλουμε αποκλειστικά προϊόντα που ταιριάζουν με την φιλοσοφία του site και που χρησιμοποιούμε κι εμείς οι ίδιοι.











