Αφράτα, μαλακά μουστοκούλουρα

Είναι η εποχή τους!

Και πότε δεν είναι θα μου πείτε, αφού μπορούμε να τα φτιάξουμε και με διατηρημένο στην κατάψυξη μούστο ή με πετιμέζι όλο το χρόνο. Θα έχετε δει τη συνταγή με το πετιμέζι, είναι κι εκείνα πολύ νόστιμα. Τούτα εδώ είναι με μούστο. Εγώ σε όλες μου τις παρασκευές χρησιμοποιώ «κομμένο» τον μούστο, δηλαδή τον έχω καθαρίσει με ασπρόχωμα, ή με στάχτη ή με ψωμί.

Η κυρία που μου είχε δώσει τη συνταγή προ 2-3 μηνών, μου είπε πως τα φτιάχνει και με «άκοφτο» πολύ φρέσκο μούστο, ακόμη και με χυμό σταφυλιού του εμπορίου. Δεν τα έχω δοκιμάσει, δεν μπορώ να σας πάρω στο λαιμό μου. Ο δικός μου ήταν κι αυτήν τη φορά κομμένος, αν και πολύ φρέσκος, από λευκά σταφύλια που είχαν ξεμείνει στο ψυγείο.

Η συνταγή είναι πολύ ωραία, αν σας αρέσουν τα μαλακά μουστοκούλουρα. Από τις καλύτερες που έχω δοκιμάσει. Εκτός από τη γνωστή μετατροπή από φλυτζάνια σε δοσομετρικές κούπες και από το «όσο σηκώσει» με ζυγισμένο το αλεύρι, έκανα ακόμη 1-2 παρέμβασεις στην συνταγή που μου είχαν δώσει και πιστεύω πως πέτυχα καλύτερη υφή. Επίσης μια δική μου προσθήκη, θα τη δείτε ως προαιρετική στα υλικά.

Τα έφτιαξα σε δυο διαφορετικά μεγέθη, κάποια με ζυμαράκια των 40 γραμμαρίων και κάποια με ζυμαράκια των 30 γραμμαρίων. Νομίζω ότι και στα τα δυο μεγέθη ήταν ωραία και σε γεύση και σε εμφάνιση, αν και ίσως αν πρόκειται να τα κεράσουμε είναι καλύτερα τα μικρά. Αν τα θέλουμε για κολατσιό στο γραφείο, ας τα φτιάξουμε πιο μεγάλα.

Ταιριάζουν όπως όλα τα βουτήματα και με τον καφέ μας και με το αναψυκτικό μας και με ζεστά ροφήματα, αλλά επειδή δεν είναι υπερβολικά γλυκά ταιριάζουν πολύ και ως κολατσιό μ’ ένα μαλακό τυρί ή μια γλυκιά γραβιέρα. Δοκιμάστε τον συνδυασμό και θα με θυμηθείτε! Ιδανικός και για το κολατσιό που λέγαμε παραπάνω…