Ακόμη μια πεντανόστιμη και πανεύκολη ανεβατή φανουρόπιτα (και όχι μόνο…)
Η αλήθεια είναι ότι φέτος δεν είχα σκοπό να ανεβάσω καινούρια συνταγή φανουρόπιτας. Ήδη όμως από την προηγούμενη εβδομάδα τα στατιστικά του site έδειξαν ότι οι αναρτήσεις με τις φανουρόπιτές μου (μαγιάς και «της στιγμής») συγκέντρωναν πολλές επισκέψεις, οπότε κοινοποίησα την πιο δημοφιλή, την αρωματική φανουρόπιτα με μαγιά.
Κάτω από την κοινοποίηση υπήρξαν τα συνήθη καλά σχόλια από όσες και όσους την είχαν δοκιμάσει, αλλά κάποιες φίλες είχαν τις αντιρρήσεις τους αν αυτή η συνταγή αφορά άρτο αρτοκλασίας ή φανουρόπιτα. Στο σχόλιο της φίλης απάντησε μια άλλη φίλη, η κυρία Ελένη, η οποία επιβεβαίωσε τον παραδοσιακό χαρακτήρα της ανεβατής φανουρόπιτας συμπληρώνοντας τη δική μου παρατήρηση ότι στην Κρήτη οι άρτοι αρτοκλασίας περιέχουν κρασί (τουλάχιστον σε όσες συνταγές έχω συγκεντρώσει εγώ, είναι απαραίτητο συστατικό). Προφανώς οι φανουρόπιτες με μαγιά είναι παλιότερες των άλλων και απλά στη θέση του αρχέγονου φουσκωτικού που ήταν το προζύμι, τώρα χρησιμοποιούμε μαγιά.
Η κυρία Ελένη μας έδωσε παράλληλα και τη δική της συνταγής, πολύ παρόμοια με την δική μου αλλά με άλλες αναλογίες των συστατικών και με μια «τσαχπινιά» που μου κέντρισε την περιέργεια για το τελικό αποτέλεσμα. Αποφάσισα λοιπόν να τη δοκιμάσω προκαταβολικά (την Τρίτη θα φτιάξω την φανουρόπιτά μου για την εκκλησία), και φυσικά ζήτησά την άδειά της –την οποία ευχαρίστως μου παραχώρησε- για να τη δημοσιεύσω.Τα τελευταία χρόνια έτσι κι αλλιώς φτιάχνω ανεβατές φανουρόπιτες. Είναι εύκολες, νόστιμες, και δεν τρίβονται καθόλου! Είναι και πολύ δημοφιλείς στην εκκλησία ανάμεσα στο πλήθος των υπολοίπων “της στιγμής”.
Για να κάνω πιο έντονο το παραδοσιακό της στοιχείο, είπα να τη στολίσω με το παλιομοδίτικο …στένσιλ της γιαγιάς μου που έκοβε σχέδια σε χαρτοπετσέτες ή σε χαρτί για να διακοσμίσει τα κέικ και τις πίτες της. Μάλιστα κι εκείνη και η μάνα μου φύλαγαν κάποιους σταυρούς πιο περίτεχνους, που τους είχα κόψει σε μπριστόλ (το σκληρούτσικο εκείνο χαρτί) για τα σχέδια στη φανουρόπιτα αλλά και στα δισκάκια με τα κόλλυβα για τα Ψυχοσάββατα…
Ας δούμε λοιπόν αυτήν την παραλλαγή.
Υλικά
500 gr (περίπου 3,5 κούπες) αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 φακελάκι ξηρή μαγιά (των 8 ή 9gr)
250 ml (1 κούπα) χλιαρό νερό
65 ml (1/4 κούπας ή 4 δοσομετρικές κουταλιές) ελαιόλαδο
165 gr (3/4 κούπας) 6666ζάχαρη
2-3 δάκρυα μαστίχας
½ κουταλάκι κανέλα
¼ κουταλάκι γαρύφαλλο
1 σωληνάκι βανίλια
Για την επικάλυψη, 2-3 κουταλιές ανθόνερο και 3-5 κουταλιές ζάχαρη άχνη
Η κουταλιά μου είναι 15ml, το κουταλάκι μου 5 και η κούπα μου 250
(Τα παραπάνω υλικά αφορούν τη μισή δόση που φτάνει για ταψί 24-26 νούμερο. Στις παρατηρήσεις θα δώσω τα υλικά για ολόκληρη τη δόση χωρίς δοσομετρητές, όπως την έστειλε η κυρία Ελένη για να καλύψω και τις φίλες που δεν έχουν ζυγαριά)
Επί το έργον
Ενεργοποιούμε τη μαγιά με το ¼ από το νερό, 1 κουταλιά ζάχαρη και 2 -3 κουταλιές αλεύρι (από τα μετρημένα). Τρίβουμε στο multi τη μαστίχα με τη ζάχαρη. Σε μπολ ανάμειξης βάζουμε το υπόλοιπο αλεύρι περασμένο σπό σήτα (κοσκινισμένο), τη ζάχαρη, το ελαιόλαδο και τα μυρωδικά να γίνουν σαν άμμος.
Προσθέτουμε την ενεργοποιημένη μαγιά και το υπόλοιπο νερό και ζυμώνουμε ώστε να έχουμε ένα μαλακό ζυμάρι με την υφή της ζύμης του τσουρεκιού. Απλώνουμε το ζυμάρι μας σε σκεύος που έχουμε καλύψει με χαρτί ψησίματος, το στρώνουμε με βραγμένα χέρια, και αφήνουμε να ανεβεί μέχρι να διπλάσει τον όγκο του.
Ψήνουμε στους 160-170 βαθμούς (αντιστάσεις), για 45 περίπου λεπτά λίγο πιο κάτω από τη μεσαία σχάρα. Αφού κρυώσει, την ραντίζουμε με ανθόνερο και την πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη.
Παρατηρήσεις
- Τα υλικά για ολόκληρη τη δόση και με τις παλιές μονάδες μέτρησης είναι εδώ:
Ένα κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις κοσκινισμένο
Μισό φλιτζάνι τσαγιού ελαιόλαδο
Ένα και μισό φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη
Μαστίχα Χίου τέσσερα δάκρυα..
Βανίλια
Μισό κουταλάκι του γλυκού κοφτό γαρύφαλλο .
Νερό
Δύο φακελάκια μαγιά στιγμής
Μισό κουταλάκι του γλυκού κανέλα.
- Η κούπα μου είναι 250ml λίγο μεγαλύτερη από το κοινό φλυτζάνι τσαγιού οπότε η δόση που δίνω είναι λίγο μεγαλύτερη από τη μισή.
- Χρησιμοποίησα τους γάντζους ζυμώματος του μίξερ γιατί είχα ένα πρόβλημα με το χέρι μου. Για τη μισή δόση δεν χρειάζεται καν μίξερ… Ζυμώνεται εύκολα.
- Αν φτιάξεται ολόκληρη τη δόση, υπολόγισα ότι θα χρειαστεί σκεύος με διάμετρο 32cm και ψήσιμο 1 ώρα περίπου λέει η κυρία Ελένη. Μετά από το μισάωρο μπορεί να χρειάζεται σκέπασμα με λίγο χαρτί. Εμένα μου “ξέφυγε” λίγο αυτήν τη φορά και σκούρηνε περισσότερο απ’ όσο ήθελα. Την Τρίτη θα προσέξω ;-).
- Αν σας φαίνονται πολλά τα 11 υλικά, μη βάλετε βανίλια (η ζάχαρη και η αχνοζάχαρη μπορούν να μετρηθούν ως ένα υλικό-παλι κοπανίζαν τη ζάχαρη για να καλύψουν αυτά τα γλυκά- ή κατ’ αλλους το νερό δεν μετρά στα υλικά 😉 ). Είναι τόσο νόστιμη που θα τη φτιάχνουμε και αντί άλλου γλυκού ψωμιού!











άλλη μια αποτυχημένη συνταγή….
Συγγνώμη που δεν βγήκε αυτό που θέλατε αλλά μάλλον κάτι δεν κάνατε καλά… Ήδη έχω πάρει μηνύματα από φίλες που την έφτιαξαν και έχουν ενθουσιαστεί. Σε ποιο σημείο ήταν η αποτυχία; Και το “άλλη μια” αφορά δική μου συνταγή ή γενικά φανουρόπιτες;