Σταφιδόπιτα – κέικ με μαγιά

Ή μήπως σταφιδόψωμο;

Κάτι ανάμεσα σε κέικ και ψωμί με σταφίδες είναι το αποτέλεσμα της σημερινής συνταγής.  Μπορεί να δείχνει κέικ αλλά το ζυμάρι του είναι παραλλαγή ενός ζυμαριού κουλουριών με μαγιά, πιο πλούσιου από τα ζυμάρια των κοινών σταφιδόψωμων που συνήθως είναι νηστίσιμα. Η μαστίχα παραπέμπει λίγο και προς τσουρέκι αλλά τούτο είναι λίγο πιο ψωμάτο. Η ουσία είναι ότι είναι πεντανόστιμο!

 

Βρήκα τη συνταγή ψάχνοντας για κάτι άλλο στα παλιά τετράδια της οικογένειας ως  «κέικ σταφίδας με μαγιά». Αναφέρετε μάλιστα ότι παίρνουμε μισή δόση της ζύμης των κουλουριών με μαγιά και φτιάχνουμε με τον τρόπο που θα δείτε παρακάτω τη σταφιδόπιτα μέσα σε φόρμα κέικ. Η  πρώτη παρασκευή  ήταν αποτυχία! Στην προσπάθειά μου να αντικαθιστώ- όπου νομίζω ότι ταιριάζει – το βούτυρο με ελαιόλαδο, κατάληξα αυτή τη φορά σε ένα κατασκεύασμα περίπου τηγανισμένης ζύμης. Και η εμφάνιση και η γεύση δεν ήταν καθόλου ικανοποιητικά, κοινώς με το ζόρι καταναλώθηκε…

 

 

Η κεντρική ιδέα ήταν ότι 250 gr περίπου βούτυρο για καθημερινό αρτοσκεύασμα που θα καταναλωθεί με κάποιο βραδινό ρόφημα ή στον πρωινό καφέ είναι πολλά. Έτσι τα αντικατέστησα με ελαιόλαδο. Η ζύμη έγινε πολύ μαλακή και  είχε καλή υφή και έτσι συνέχισα πολύ ευχαριστημένη την παρασκευή του «κέικ» μου.  

 

Το  ζυμάρι μου  αλείφθηκε με μισή περίπου κούπα ελαιόλαδο (θα δείτε τι εννοώ στο «επί το έργον»). Κι ενώ όλα είχαν πάει καλά, στο ψήσιμο απλά εμφανίστηκε το «ακατάλληλον»  της αντικατάστασης. Το λάδι διαπέρασε το ζυμάρι, και τελικά σαν να το τηγάνισε! Δεν μείωσα λίγο την ποσότητα η αθεόφοβη, ίσως τότε να μην είχε τα χάλια του το «κέικ» μου!

Έτσι στην επανάληψη της συνταγής το ελαιόλαδο στη ζύμη διατηρήθηκε, αλλά η επάλειψη στο εσωτερικό έγινε με βούτυρο. Το αποτέλεσμα αυτή τη φορά έγινε ανάρπαστο! Σας παρουσιάζω λοιπόν την δεύτερη, επιτυχημένη εκδοχή και σας προτρέπω να τη δοκιμάσετε. Θέλει ελάχιστο κόπο και τα υλικά που περιέχει υπάρχουν σχεδόν πάντα στο σπίτι.

Υλικά:

Για τη ζύμη:

Περίπου 600 gr  αλεύρι για όλες τις χρήσεις

250 ml  χλιαρό γάλα (1 κούπα δοσομετρική)

25 gr νωπή μαγιά  ή ένα φακελάκι ξερή

110 gr (1/2 κούπας) ζάχαρη

1 αυγό

125 ml (1/2 κούπας)  ελαιόλαδο

Μισό κουταλάκι  κόκκους μαστίχας

Ξύσμα ενός πορτοκαλιού

Ελάχιστο αλάτι

Για τη γέμιση:

125 gr βούτυρο  (1/2 πλάκα) σε θερμοκρασία δωματίου

100-120 gr ζάχαρη

2 κουταλάκια  κανέλα

1 κούπα σταφίδες

Επί το έργον:

Διαλύουμε στο χλιαρό γάλα μια κουταλιά παό τη ζάχαρη, 1 κουταλιά αλεύρι και τη μαγιά και αφήνουμε να φουσκώσει.

Θέλει περίπου 15 λεπτά, ίσα να συγκεντρώσουμε τα υπόλοιπα υλικά. Σε μπολ ανάμειξης βάζουμε το ελαιόλαδο, το αυγό, την υπόλοιπη ζάχαρη, τα αρωματικά και το αλάτι. Τη μαστίχα την αλέθουμε στο multi με λίγη από τη ζάχαρη ή την κοπανίζουμε πάλι με ζάχαρη. 

Τα ανακατεύουμε με το χέρι να αναμειχθούν και προσθέτουμε το μείγμα της μαγιάς συνεχίζοντας το ανακάτεμα. Προσθέτουμε και το αλεύρι σταδιακά, ζυμώνοντας μέχρι να έχουμε ένα ζυμάρι που να κολλά ελαφρά στα χέρια αλλά να ζυμώνεται. Το αφήνουμε σκεπασμένο σε ζεστό μέρος να φουσκώσει.

Όταν είναι έτοιμο το απλώνουμε σε ελαφρά αλευρωμένο πάγκο εργασίας και απλώνουμε τη ζύμη σε ένα παραλληλόγραμμο. Αλείφουμε με το βούτυρο (με τα χέρια μας), πασπαλίζουμε με τη ζάχαρη και την κανέλα και σκορπάμε τις σταφίδες. Τυλίγουμε σε ρολό και βάζουμε σε φόρμα ελαφρά λαδωμένη 24-26 νούμερο, φροντίζοντας να σμίξουν οι άκρες.

Αφήνουμε να ξεκουραστεί  για κανένα μισάωρο και ανάβουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.  Ψήνουμε στη μεσαία σχάρα, για μια ώρα. Αν πάρει πολύ χρώμα στα 40 λεπτά σκεπάζουμε με χαρτί ψησίματος. Η δοκιμή  αν είναι γίνεται με τον κλασικό τρόπο, δηλαδή το μαχαίρι που βυθίζουμε πρέπει να βγαίνει καθαρό.

Αφήνουμε την πίτα-κέικ  μέσα στη φόρμα μέχρι να κρυώσει αρκετά και την αναποδογυρίζουμε σε πιατέλα. Είναι πολύ νόστιμη και χλιαρή και σε θερμοκρασία δωματίου.  Τη διατηρούμε σκεπασμένη ή τυλιγμένη σε μεμβράνη για να μη στεγνώσει.

Παρατηρήσεις:

  • Δεν δοκίμασα την παρασκευή του κέικ με στεγνή μαγιά αλλά συνηθίζω την αντικατάσταση της νωπής σε αναλογία 3:1 με την ξηρή οπότε τα φακελάκια των 8 gr είναι ό,τι πρέπει.
  • Τα παρασκευάσματα με μαγιά κατά τη δική μου γνώμη θέλουν μαλακά ζυμάρια. Καλύτερα να λείπει παρά να περισσεύει το αλεύρι. Αν στο πλάσιμο κολλάει ακόμη το ζυμάρι (σε μένα δεν συνέβη), λαδώνουμε πολύ ελαφρά τα χέρια μας και γίνεται πιο εύκολη η επεξεργασία.
  • Έκανα δυο ρολά στη ζύμη επειδή η φόρμα μου είναι πιο στενή στην κάτω μεριά απ’ ότι στο χείλος. Περιττή ενέργεια… Εκ των υστέρων σκέφτηκα ότι έτσι κι αλλιώς θα φορμαριζόταν όσο φούσκωνε.

Καλό βράδυ και καλή εβδομάδα! 

 

Print Friendly, PDF & Email