Μαρμελάδα περγαμόντο με τον πιο εύκολο τρόπο

Η πιο αρωματική μαρμελάδα της  χρονιάς!

Οι τακτικοί επισκέπτες της σελίδας γνωρίζουν την αδυναμία μου στα εσπεριδοειδή.  Δεν υπάρχει είδος τους που να με αφήνει αδιάφορη. Αν δω χρήση εσπεριδοειδούς σε φαγητό ή γλυκό ή λικέρ ή σιρόπι ξέρω ότι είναι απίθανο να μη μου αρέσει. Μάλλον φταίνε οι παιδικές μου αναμνήσεις που συνδέονται με τις μυρωδιές τους … Άφθονα τα πορτοκαλομαντάρινα στο σπίτι μας, πεσκέσια από τους μαλεβυζώτες συγγενείς μας. Κι το Πάσχα εκεί , λεμονανθό μύριζε τότε!

 

Αργότερα πέρασα μερικά από τα πιο όμορφά μου χρόνια σε ένα σπίτι που οι σπιτονοικοκύρηδες είχαν κάτω από τις κρεβατοκάμαρες κήπο με ξινόδεντρα. Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα να ανοίγεις τις πόρτες του σπιτιού σου το πρωί και να γεμίζουν οι κάμαρες ευωδιά πορτοκαλοανθού !

 

Βασιλιάς στα εσπεριδοειδή το περγαμόντο. Το  πολύτιμο πεσκέσι του Μεγάλου Σαββάτου με τα λάπαθα που σας έλεγα στην ανάρτηση με τους ντολμάδες , περιελάμβανε  και μια τεράστια τσάντα με περγαμόντα φοδελιανά. Για το Φόδελε, το χωριό του Ελ Γκρέκο και των πορτοκαλιών σας έχω ξαναπεί σε μια από τις συνταγές μου μαρμελάδας πορτοκαλιού. 

Τα εσπεριδοειδή που παράγονται εκεί είναι από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει. Μια ολόκληρη τσάντα λοιπόν με περγαμόντα που αξιοποιήθηκαν με πολλούς τρόπους.

Το γλυκό μου…

Εννοείται ότι έφτιαξα γλυκό κουταλιού περγαμόντο, αλλά  μιας και είχα πολλά έφτιαξα και μαρμελάδα και ζαχαρωμένες φλούδες.

Οι φλούδες μου…

Τα περγαμόντα συγκομίζονται μέχρι το τέλος του Απρίλη, δηλαδή λίγα βρίσκουμε πια στην αγορά.  Έλεγα λοιπόν πως τώρα πια είναι κάπως αργά για συνταγές με περγαμόντα. Οι φωτογραφίες από τις παρασκευές μου  αποθηκεύτηκαν  σε φακέλους για να αξιοποιηθούν του χρόνου.

Από  μηνύματα  και e-mails φίλων που αφορούν το γλυκό  κατάλαβα ότι υπάρχουν κι άλλοι που κάνουν τα γλυκά τους με πιο όψιμα φρούτα. Έτσι τουλάχιστον η ανάρτηση με τη μαρμελάδα πήρε σειρά για φέτος και βλέπουμε για τις φλούδες…

Η μαρμελάδα μου λοιπόν είναι πολύ εύκολη. Ο τρόπος παρασκευής της μοιάζει με εκείνον της επίσης εξαιρετικής μαρμελάδας από  νεράντζι  αλλά είναι μάλλον απλούστερος. Δοκιμάστε τη αν βρείτε περγαμόντα. Δεν χρειάζεται να ξύσουμε τη φλούδα πράγμα που απλοποιεί πολύ τη διαδικασία και πέρα από τις κλασικές χρήσεις όλων των μαρμελάδων αυτή εδώ  συνδυάζεται τέλεια με γιαούρτι, παγωτά και τυριά.

Υλικά:

Περγαμόντα

Ζάχαρη

Νερό

Λίγο χυμό λεμονιού

(ποσότητες παρακάτω)

Επί το έργον:

Πλένουμε πολύ καλά τα περγαμόντα με βουρτσάκι ή με καθαρό σφουγγάρι για να φύγουν οι σκόνες που έχουν μείνει στην επιφάνειά τους αφού δεν είναι εντελώς λεία. Τα βάζουμε να βράσουν σε νερό που τα σκεπάζει για 10 λεπτά από  τη στιγμή που θα αρχίσει ο βρασμός.

Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία 2-3 φορές ακόμη, μέχρι να ξεπικρίσουν τα περγαμόντα στο βαθμό που μας αρέσει, και να μαλακώσουν αρκετά.

Αφήνουμε να στραγγίξουν σε ένα στραγγιστήρι . Παίρνουμε ένα ένα περγαμόντο, το κόβουμε στα δύο και αφαιρούμε τους σπόρους  και τα σκούρα και άσχημα σημάδια της φλούδας. Ακόμη κι αν μείνουν μερικοί θα αφαιρεθούν στην επόμενη φάση όπως θα δείτε. Βάζουμε σε λεία επιφάνεια με την κομμένη πλευρά προς τα κάτω κάθε κούπα περγαμόντου και κόβουμε όσο πιο λεπτές φέτες μπορούμε, απομακρύνοντας όσους σπόρους έχουν απομείνει.

Μαζεύουμε  το υλικό μας  και το ζυγίζουμε.  Χρειαζόμαστε ίση ποσότητα ζάχαρης σε γραμμάρια και ίση ποσότητα νερού σε ml.  Για κάθε κιλό ζάχαρης θέλουμε 1 κουταλιά χυμό λεμονιού. Βάζουμε όλα τα υλικά εκτός του χυμό λεμονιού σε μια κατσαρόλα και βράζουμε τη μαρμελάδα 15-20  λεπτά σε δυνατή θερμοκρασία. Στην αρχή ανακατεύουμε αραιά να λιώσει η ζάχαρη αλλά προς το τέλος χρειάζεται συνεχές ανακάτεμα για να μη πιάσει. Αφήνουμε να μείνει 12-24 ώρες και δένουμε οριστικά τη μαρμελάδα μας.

Δοκιμάζουμε το δέσιμο με το συνήθη τρόπο που περιγράφεται στην ενότητα  «τεχνικές»  (να αφήνει «δρόμο»  στο πιατάκι της δοκιμής ) ή μετρώντας με θερμόμετρο μέχρι τους 104-105 βαθμούς  τη θερμοκρασία.  Λίγο πριν την αποσύρουμε προσθέτουμε το χυμό λεμονιού. Σερβίρουμε σε ζεστά αποστειρωμένα βάζα (στο βιντεάκι μας η αποστείρωση),  

ζεστή τη μαρμελάδα μας και αφήνουμε να κρυώσουν αναποδογυρισμένα.

Παρατηρήσεις:

  • Αν μαλακώσει πολύ το περγαμόντο στα πρώτα βρασίματα, περιορίζουμε το χρόνο βρασμού στα επόμενα ή κάνουμε κρύο ξεπίκρισμα (αφήνουμε σε κρύο νερό για αρκετές ώρες τα περγαμόντα αλλάζοντάς το 1-2 φορές). Προσωπικά προτιμώ να «σέρνουν» μια πικράδα τα γλυκά από εσπεριδοειδή.
  • Η χρήση και του εσωτερικού των περγαμόντων που έχει μια υπόξινη γεύση ισορροπεί την πικράδα της φλούδας και δίνει  κατά τη γνώμη μου εξαιρετικό αποτέλεσμα.
  • Το νερό σε ml (σε όγκο) είναι αριθμητικά όσο και σε γραμμάρια. Δηλαδή στη μαρμελάδα αυτή περγαμόντα (βρασμένα και κομμένα) – ζάχαρη –νερό έχουν όλα ίδιο βάρος.
  • Θεωρώ περίπου γαστρονομική ιεροσυλία την προσθήκη αρωμάτων σε γλυκά και μαρμελάδες εσπεριδοειδών, πολύ περισσότερο του περγαμόντου που έχει ίσως το πιο φίνο άρωμα από όλα τα υπόλοιπα! Επειδή όμως θεωρώ – το ίδιο απαρέγκλιτα- υποκειμενική τη γεύση μπορείτε να σκεφτείτε τη βανίλια ως πρόσθετο άρωμα.
  • Ευχαριστώ ξανά τον φίλο Μ.Μ. για το πασχαλιάτικο μυρωδάτο πεσκέσι του! 

Καλή Πρωτομαγιά σε όλους, στις πλατείες και στις εξοχές! 

Print Friendly, PDF & Email