Κέικ ή cupcakes με γλυκοκολοκύθα

Σαν σιροπιαστά!

photo1

Η πρώτη ανάρτηση του Οκτώβρη δεν θα μπορούσε φέτος να είναι αλμυρή. Περιμένω τόσα απ’ αυτό το μήνα που θέλω να τον γλυκάνω. Κι επειδή δεν θέλω να ξεφύγω τελείως από τα παραδοσιακά , επέλεξα αυτά τα μικρά κέικ με πουρέ κολοκύθας , cup cakes θα τα λέγαμε με τη σύγχρονη ορολογία.  Εύκολα και νόστιμα με την υγρασία που έχουν τα περισσότερα κέικ που περιέχουν κολοκύθα ή καρότα ή φρούτα, «φεύγουν» πριν προλάβουν να μπαγιατέψουν και δύσκολα θα καταλάβει κάποιος ότι  το υλικό που τα κάνει σιροπιαστά είναι η κολοκύθα.

photo2

Πίτες με γλυκοκολοκύθα αλμυρές και γλυκές έφτιαχναν ανέκαθεν σε όλη την Ελλάδα. Με φύλλο ή χωρίς φύλλο. Οι συνταγές για κέικ είναι πιο σύγχρονες αλλά όχι εντελώς καινούριες. Έχουν μπει πια στις κουζίνες μας με τις προσαρμογές που γίνονται συνήθως  όταν μια συνταγή μεταναστεύει… Ήδη από τη δεκαετία του 1970 κάποια γυναικεία περιοδικά δημοσίευαν συνταγές για τέτοια κέικ εισαγόμενες  υποθέτω.

photo3

 

Από τότε συνέλεγα συνταγές απ’ όλα τα περιοδικά –ξένα και ελληνικά- που έπεφταν τα χέρια μου. Η μάνα μου αγόραζε κάποιο καλό και διάσημο περιοδικό  ποικίλης ύλης  της εποχής και όταν επρόκειτο να πετάξει παλιά τεύχη εγώ έκοβα τις συνταγές (της Χ. Παραδείση οι περισσότερες) και τις κολλούσα σε ένα τετράδιο με μια κόλλα τόσο κακής ποιότητας που όταν αργότερα θέλησα να τις χρησιμοποιήσω οι σελίδες είχαν κολλήσει μεταξύ τους . Παρόλα αυτά αρκετές συνταγές σώθηκαν και μεταφέρθηκαν στα τετράδια των συνταγών μου.   

photo4

Επίσης λόγω της δουλειάς της αγόραζε πολλά ελληνικά και ξένα περιοδικά με πλέξεις και εργόχειρα που συνήθως είχαν και σελίδες με συνταγές. Τεύχη των Burda,  Mani di fata, Εργόχειρο, Εκείνη, Το πλεκτό, ακόμη βολοδέρνουν σε αποθήκες και παλιά κιβώτια. Αυτά απαγορευόταν να καταστραφούν αλλά κάποιες από τις συνταγές τους δοκιμαζόταν κατά τις  εφηβικές μου μαγειρικές προσπάθειες και περνούσαν στα τετράδιά μου.

 

photo5

Αυτή λοιπόν η συνταγή είναι από πολύ παλιά στα τεφτέρια μου. Τόσο παλιά που δεν βρισκόταν μαύρη ζάχαρη στα μέρη μας όταν την πρωτόφτιαξα, οπότε άρχισαν οι πρώτες αλλαγές. Ήταν σ’ ένα περιοδικό που είχε φέρει στη μαμά μου μια  πολυταξιδεμένη συγγενής  (όπως και μια εξαιρετική βελουτέ σούπα με γλυκοκολοκύθα που θα δημοσιευτεί εν καιρώ…) και επειδή το vegetable oil και η brown sugar που περιείχε δεν ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθούν-το πρώτο από άποψη, η δεύτερη από ανυπαρξία στην  περιοχή μας εκείνη την εποχή-  οι αλλαγές άρχισαν από την πρώτη κιόλας εκτέλεση.


photo6

Εκ των υστέρων υποθέτω ότι το περιοδικό πρέπει να ήταν αμερικάνικο. Το vegetable oil αντικαταστάθηκε με ελαιόλαδο και η καστανή ζάχαρη με ένα μείγμα λευκής ζάχαρης  και μελιού που εξακολουθώ να χρησιμοποιώ γιατί θεωρώ  ότι ταιριάζει καλύτερα από την καστανή ζάχαρη τελικά. Ίσως είναι και η δύναμη της συνήθειας. Επίσης προστέθηκαν σταφίδες και κάποιες φορές καρύδια (όταν μεγάλωσαν τα παιδιά) με τη σιγουριά ότι οι γεύσεις ταιριάζουν αφού είναι ο γνωστός ο συνδυασμός τους στην ελληνική εκδοχή της γλυκιάς κολοκυθόπιτας.  Για συντόμευση του χρόνου ψησίματος πολλές φορές αντί για ένα μεγάλο κέικ μείγμα μοιράστηκε σε μικρά φορμάκια, σε ατομικές μεριδούλες!

photo7

Φέτος που οι γλυκοκολοκύθες μας έχουν πέσει πολλές- μέχρι στιγμής τηγανίσαμεκαταψύξαμεψήσαμε για σαλάτα και έπεται συνέχεια- φτιάξαμε και πουρέ κολοκύθας από τον οποίο ένα μέρος χρησιμοποιήθηκε για τα μικρά κεκάκια της συνταγής. Μιας και είναι η εποχή της, φτιάξτε τα και δοκιμάστε τα σερβιρισμένα με λίγο επιπλέον μέλι! Όσοι τα πρωτοδοκιμάζουν δύσκολα αντιλαμβάνονται την ύπαρξη της κολοκύθας αν δεν την αποκαλύψουμε!

photo8

Υλικά:

320 gr πουρές κολοκύθας (περίπου 1 κούπα και 1/3 κούπας)

125ml ελαιόλαδο (1/2 κούπα)

300 gr αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (2 κούπες και 2 κουταλιές σούπας)

2 αυγά

30 ml (2 κουταλιές σούπας) κονιάκ ή ρακή ή άλλο ποτό

220 gr ζάχαρη (1 κούπα)

160 gr μέλι (1/2 κούπα)

 1 κουταλάκι κανέλα

½ κουταλάκι  γαρύφαλλο τριμμένο

½ κουταλάκι μοσχοκάρυδο τριμμένο

¼ κουταλάκι αλάτι

80 gr σταφίδες (μισή κούπα περίπου)

Για το σερβίρισμα, προαιρετικά λίγο μέλι  και κανέλα ή αχνοζάχαρη ή γλάσο ζάχαρης.

Επί το έργον:

photo9

Ανακατεύουμε σε ένα μπολ  το ελαιόλαδο με τη ζάχαρη, το μέλι και τα αυγά, να ομογενοποιηθούν. Προσθέτουμε το ποτό και τον πουρέ κολοκύθας και ανακατεύουμε. Σε άλλο μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι με τις σταφίδες . Τα μπαχαρικά μπορούν να μπουν στα υγρά ή στο αλεύρι.  Ενώνουμε τα δύο μείγματα.

photo10

 

Τα ανακατεύουμε και μοιράζουμε το τελικό μείγμα σε 15 μέτρια φορμάκια για μικρά κέικ. Τα ψήνουμε σε προθερμασμένο στους 180 βαθμούς φούρνο , στη μεσαία σχάρα, για 35 λεπτά ή μέχρι να βγαίνει στεγνή η λάμα μαχαιριού που θα βυθίσουμε σε ένα απ’ αυτά.

photo11

Δεν ανοίγουμε το φούρνο κατά τη διάρκεια ψησίματος. Όταν είναι έτοιμα τα αφήνουμε για 10 λεπτά μέσα στα φορμάκια και μετά τα βγάζουμε. Τα σερβίρουμε (όχι κατ’ ανάγκη αναποδογυρισμένα) πασπαλισμένα με αχνοζάχαρη ή καλυμμένα με γλάσο ζάχαρης ή –στην περίπτωσή μας- με λίγο μέλι και κανέλα!

photo12

Παρατηρήσεις:

  • Το μείγμα μπορεί να μπει σε μικρού μεγέθους φόρμα και να γίνει ένα κανονικό κέικ. Σ’ αυτήν την περίπτωση αυξάνεται ο χρόνος ψησίματος στα 50 λεπτά ως 1 ώρα.
  • Όπως προανέφερα, μπορούμε να προσθέσουμε λίγα καρύδια ή άλλα ξηροκάρπια. Μισή κούπα είναι αρκετή για τις παραπάνω ποσότητες.
  • Αν οι φόρμες ψησίματος που διαθέτετε δεν είναι αντικολλητικές, εξυπηρετεί να βάλουμε τις γνωστές χάρτινες θήκες για cup cakes στα φορμάκια μας για να αποφύγουμε ατυχήματα.
  • Εγώ χρησιμοποιώ τον πουρέ κολοκύθας της προηγούμενης ανάρτησης . Χρειάζεται 1 κιλό κολοκύθας. Αλλιώς βράζω με ΕΛΑΧΙΣΤΟ νεράκι σε μέτρια θερμοκρασία περίπου 1 κιλό κολοκύθα σκεπασμένη μέχρι να μαλακώσει. Την αφήνουμε να στραγγίξει για να φύγουν τα περισσότερα από τα υγρά της. Απ’ όσο γνωρίζω υπάρχει πλέον και έτοιμος πουρές κολοκύθας σε μεγάλα super markets.

Καλό μήνα!

 

Print Friendly, PDF & Email