Η πιο αρωματική μου βασιλόπιτα για το 2015!

Με ανθόνερο και αμύγδαλο!
 
 
Η πιο αρωματική είναι αλήθεια! Αν δεν μας αρέσει το ανθόνερο
μπορούμε να βάλουμε άλλα αρώματα όπως θα δείτε στις παρατηρήσεις. Έχει όμως την
ιστορία της… Αν βιάζεστε να δείτε τη συνταγή παρακάμψτε τη…
 
 
 
Μια ξεχασμένη ιστορία που ήρθε σαν αναλαμπή στο μυαλό της μάνας μου και μου τη διηγήθηκε πρόσφατα. Τη ρωτούσα τις προάλλες  αν έχει καμιά συνταγή για βασιλόπιτα με ανθόνερο και γελώντας άρχισε τη διήγησή της:
 
«Πρέπει να ήτανε  τη
δεύτερη χρονιά του γάμου μου με τον πατέρα σου. Έτσι είναι σίγουρα, γιατί σε είχα μωρό.
Η πεθερά μου μου είχε στείλει μια μεγάλη νταμιτζάνα με ανθόνερο για τα γλυκά
μου αλλά και για να σε πλύνω . Βλέπεις τότε η παιδική κολόνια ήταν 2-3 σταγόνες
ανθόνερο αραιωμένες με νερό , σε μαλακό πανάκι για να σκουπίζουμε τα μωρά. Η
γιαγιά σου ήταν πολύ νοικοκυρά. Έφτιαχνε ανάμεσα στα άλλα  μεγάλες ποσότητες ανθόνερο με απόσταξη.  
Τέτοιες μέρες ήταν και είπα στον πατέρα σου να περάσει από
το φαρμακείο σε διπλανό κεφαλοχώρι (στο μέρος που είμαστε δεν είχε φαρμακείο)
να μου πάρει ανθόνερο για τη βασιλόπιτα και κάτι κουραμπιέδες  που ήθελα να φτιάξω και είχαν ανθόνερο.
 
«Δεν σου έστειλε η μάνα μου;» ρώτησε ο πατέρας σου.
«Πόσο να μυρίζει της μάνας σου. Πάρε μου από το φαρμακείο να
είμαι σίγουρη…»
 
Τα γλυκά έγιναν, η μυρωδιά τους ήταν αξέχαστη και εγώ
καμάρωσα:
 
«Είδες μυρωδιά; Έτσι θα μύριζαν με το σπιτικό ανθόνερο;»
 
Γελώντας κάτω από τα μουστάκια του –τον θυμάσαι, μέχρι το
τέλος είχε αυτό το γέλιο – μου αποκάλυψε την «απάτη»… Το ανθόνερο ήταν από
εκείνο της γιαγιάς σου. Ο μπαμπάς ξέχασε να αγοράσει , αλλά για να αποφύγει την
γκρίνια μου γέμισε το μπουκαλάκι που του είχα δώσει από αυτό που είχαμε στο
σπίτι. Βλέπεις αυτός ήξερε το ανθόνερο που έφτιαχνε η συχωρεμένη. Και ήξερε και
πόσο νοικοκυρά ήταν…».
 
 
Η γιαγιά μου ήταν νοικοκυρά. Μερικά από τα φαγητά της και τα
γλυκά της μας έχουν μείνει αξέχαστα. Νεαπολιώτισσα, καλοαναθρεμμένη και
μορφωμένη για την εποχή της, είχε τη νοικοκυροσύνη που δεν μετριέται μόνο με
την πάστρα και την τάξη!
 
 
 Ήξερε  όλα όσα
έπρεπε να ξέρουν τα νοικοκυροκόριτσα εκείνου του καιρού. Δεν μπορώ να σας
μιλήσω σήμερα για την ζωή της που δεν εξελίχτηκε  όμορφα…  Δεν θέλω να τα θυμηθώ. Φτάνουν όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες σε συνανθρώπους μας…Δυστυχώς  δεν είχα την
πληροφορία για το ανθόνερο όσο ζούσε για να μάθω τον τρόπο που το παρασκεύαζε.  Θα το ψάξω όμως όσο 
γίνεται !
 
Από την πρώτη εκτέλεση της συνταγής, που ήταν για τη δοκιμή!
Ας γυρίσουμε όμως στη βασιλόπιτα . Την έφτιαξα ήδη δυο φορές
για δοκιμή. Τη μία μάλιστα φορά χρησιμοποίησα ελαιόλαδο και έβαλα τα αυγά χωρίς
να τα χωρίσω.

Α’ εκτέλεση…

Έγινε πολύ καλή κι έτσι αλλά για την Πρωτοχρονιά επέλεξα την
εκδοχή με το βούτυρο και τον κλασικό τρόπο παρασκευής που έγραφε η συνταγή.  Έβαλα όμως αγελαδινό βούτυρο  για πιο ήπια γεύση  και για να μη καλύπτονται τα άλλα αρώματα (η
συνταγή λέει για αγνό βούτυρο, και στην Κρήτη αγνό βούτυρο λέμε το
στακοβούτυρο…Το θεώρησα βαρύ αλλά κάποια στιγμή θα τη δοκιμάσω κι έτσι. Με καλό χτύπημα η γεύση του γίνεται πιο απαλή) .

 
 
 
Υλικά:
 
250 γραμμάρια βούτυρο
2,5 κούπες ζάχαρη
5 μέτρια αυγά χωρισμένα
1,5 κούπα πλήρες γιαούρτι (έβαλα ανάμεικτο πρόβειο και
αγελαδινό)
¼ κούπας ανθόνερο (ενισχυμένο, δείτε στις παρατηρήσεις…)
¼ κούπας κονιάκ ή ρακή
Ξύσμα λεμονιού ή πορτοκαλιού
1 κούπα αμύγδαλο πούδρα
2,5 κούπες αλεύρι (βάζω για όλες τις χρήσεις)
4 κουταλάκια μπέικιν (όχι κοφτά)
¼ κουταλάκι αλάτι
 
Επί το έργον:
 
 
Βάζουμε στο μπολ του μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη και τα χτυπάμε να
ενσωματωθούν. Προσθέτουμε τους κρόκους ένα ένα (αφήνουμε τα ασπράδια σε μπολ
για να τα χτυπήσουμε μαρέγκα). 
 
Για μα επιτύχει η μαρέγκα προσθέτουμε στα ασπράδια 1 κουταλάκι ζάχαρη και 2-3 σταγόνες λεμονιού ή ξυδιού
Το μείγμα του βουτύρου πρέπει να χτυπηθεί αρκετά και να
αφρατέψει. Προσθέτουμε το γιαούρτι και
συνεχίζουμε το χτύπημα ώστε να έχουμε μια απαλή κρέμα. 
 
 
Προσθέτουμε το ανθόνερο, τη ρακή, και  το ξύσμα της επιλογής
μας . 
 
Η ενίσχυση…
Ανάβουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς σ’ αυτό το σημείο. 
 
 
Σε ένα άλλο μπολ
ανακατεύουμε το αμύγδαλο, το αλεύρι, το μπέικιν και το αλάτι. Χτυπάμε τη
μαρέγκα και την προσθέτουμε εναλλάξ με το μείγμα του αλευριού (σε τρεις δόσεις)
στο μείγμα του κέικ ανακατεύοντας απαλά με σπάτουλα και όχι χτυπώντας με μίξερ
σ’ αυτό το στάδιο.
 
 
Όταν ανακατευτούν όλα τα υλικά, αδειάζουμε το μείγμα σε
ταψάκι 30-32 νούμερο που έχουμε στρώσει με χαρτί ψησίματος (δείτε εδώ οδηγίες)
 
Δεν ξεχνάμε το φλουρί!
Βάζουμε στο φούρνο την πίτα μας
(πρέπει να έχει σβήσει το φωτάκι της θερμοκρασίας) και την ψήνουμε για 60-65
λεπτά. Δεν ανοίγουμε το φούρνο πριν τα 45 λεπτά και σκεπάζουμε αν χρειάζεται με
χαρτί ψησίματος αν αρχίσει να παίρνει έντονο χρώμα. Δοκιμάζουμε βυθίζοντας τη
λάμα ενός μαχαιριού που πρέπει να βγαίνει καθαρή.
 
 
Όταν τη βγάλουμε από το φούρνο, αφήνουμε να μείνει 10 λεπτά
στο ταψί της και ξεφορμάρουμε. Διακοσμούμε όπως μας αρέσει…
 
Με αχνοζάχαρη και χρωματισμένη βανίλια (υποβρύχιο)
Παρατηρήσεις:
 
1)Για την καλύτερη οργάνωση του χρόνου, αν έχουμε σταθερό
μίξερ χτυπάμε τη μαρέγκα και φτιάχνουμε το μείγμα του αλευριού όσο χτυπιούνται
οι κρόκοι με τη ζάχαρη και το βούτυρο. Αν όμως έχουμε μίξερ χεριού πρωτοχτυπάμε
τη μαρέγκα και την αφήνουμε στην άκρη και ετοιμάζουμε πρώτα το μείγμα του
αλευριού…
 
2)Όταν λέω ενισχυμένο ανθόνερο, εννοώ ότι στο ανθόνερο του
εμπορίου, προσθέτω 1-2 σταγόνες εσάνς ανθόνερου που βρίσκω σε μαγαζιά με είδη
ζαχαροπλαστικής.
 
3)Αντί ανθόνερο μπορούμε να βάλουμε χυμό πορτοκαλιού και να
αυξήσουμε την ποσότητα του ξύσματος . Η μάνα μου λέει ότι ταιριάζει τέλεια το
ξύσμα περγαμόντου αν έχουμε (εγώ το κρατάω στην κατάψυξη όταν φτιάχνω γλυκό του κουταλιού περγαμόντο…).
 
4)Αμύγδαλο πούδρα πουλιέται πλέον και έτοιμη, αλλά μπορούμε
να παρασκευάσουμε και μόνοι μας αφού ασπρίσουμε τα αμύγδαλα και τα στεγνώσουμε εντελώς.
 
5)Ένα από τα «κολλήματα» της οικογένειας (απομεινάρι των
προλήψεων της άλλης μου γιαγιάς…) είναι να μην είναι σοκολατένιες οι τούρτες
γενεθλίων και οι βασιλόπιτες.Τις ήθελε λευκές για το καλό!  Έτσι πάντα τις καλύπτω με αχνοζάχαρη ή με άσπρο
γλάσο ή με άσπρη σοκολάτα ή πιο συχνά με βανίλια υποβρύχιο όπως δείχνω στη βασιλόπιτα του 2012. Εσείς όμως μπορείτε να βάλετε ό,τι θέλετε
στη διακόσμησή σας!
 
Με αυτή την ανάρτηση, τελευταία για το 2014 , σας εύχομαι
καλή χρονιά με υγεία και ευτυχία.  Ας
γίνει καλύτερος και δικαιότερος ο κόσμος μας!
 
Καλή πρωτοχρονιά και ευτυχισμένο το 2015!
 
 
 
 
 

 

Print Friendly, PDF & Email