Ψήνουμε αράπικα φιστίκια!

Και από τούτα παράγουμε στην Κρήτη!
 
 
Το ξέρατε ότι στην Νοτιοανατολική Κρήτη και συγκεκριμένα στα χωριά της Ιεράπετρας καλλιεργούνται και
παράγονται αράπικα φιστίκια; Καλλιέργειες ξεχασμένες που είχαν περιοριστεί σε
πολύ μικρές εκτάσεις μόνο για οικογενειακή κατανάλωση, αρχίζουν σιγά σιγά να
επεκτείνονται …  
 
Είχα την τύχη να προλάβω σ’ ένα πάγκο της λαϊκής της περιοχής μου
μια Γεραπετρίτισσα με αρκετές σακούλες αράπικα φιστίκια πρόσφατης συγκομιδής.
Οι ερωτήσεις βροχή! «Καλλιεργείτε αράπικα φιστίκια;» «Πώς να τα φτιάξω;» « Πού
τα χρησιμοποιείτε;» Η γυναίκα μάλλον θεώρησε αδιανόητη την έκπληξή μου και την
άγνοιά μου για την καλλιέργεια της αραχίδας , του φυτού που παράγει αυτό που
λέμε «αράπικο φιστίκι» στην Ιεράπετρα. 
Οπότε οι πληροφορίες της ήταν ελλιπείς όπως όταν περιγράφουμε κάτι που
εμείς το ξέρουμε καλά χωρίς να φανταζόμαστε πόσο άσχετος είναι ο άλλος…
 
 
 
 
Ψάχνοντας περισσότερες λεπτομέρειες στο διαδίκτυο για τον
τρόπο που έπρεπε να διαχειριστώ το δυσεύρετο προϊόν μου, τρόπο δεν βρήκα, βρήκα
όμως αρκετές πληροφορίες για την καλλιέργεια της αραχίδας στα χωριά της Ιεράπετρας.
Αυτά τα ευλογημένα χωριά που προμηθεύουν όλη την Ελλάδα κηπευτικά και που
υπέστησαν μεγάλες ζημιές από καταστροφική πυρκαγιά τις τελευταίες μέρες.
Μέχρι την δεκαετία του 1970 η παραγωγή του αράπικου φιστικιού
έδινε υπολογίσιμο εισόδημα στους αγρότες της περιοχής. Παρήγαγαν τόνους
εκλεκτής ποιότητας φιστίκι και προμήθευαν τους ζαχαροπλάστες και τους ξηροκαρπάδες
των πόλεων και των κωμοπόλεων της Κρήτης. 
 
 
 
 
 
Η καλλιέργεια πολλών  στρεμμάτων  εκείνης της εποχής κατέληξε σε μικρές εκτάσεις
το πολύ μισού στρέμματος , και μόνο για οικογενειακή κατανάλωση. Όπως το
σουσάμι, το ρύζι, και πολλά άλλα δημητριακά και όσπρια, η αραχίδα εγκαταλείφθηκε σιγά σιγά και έδωσε χώρο σε πιο
αποδοτικές καλλιέργειες κηπευτικών και φρούτων.
 
 
 
Τώρα οι αγρότες στον Κουτσουρά  της Ιεράπετρας αυξάνουν χρόνο
με το χρόνο την παραγωγή τους .Οι αραχίδες σπέρνονται τον Απρίλιο  και η συγκομιδή γίνεται το φθινόπωρο , στα
καζανέματα!  Τυχαίο ότι τα φιστίκια είναι το πιο απλό συνοδευτικό της ρακής και
ένα από τα πιο συνηθισμένα στα καφενεία της Κρήτης; 
 
Το φιστίκι είναι από τους πιο
οικονομικούς και πιο αγαπημένους ξηρούς καρπούς.  Η διατροφική του αξία είναι μεγάλη και
θεωρείται ο ιδανικός ξηρός καρπός για την μείωση της χοληστερίνης αφού έχει
διπλάσιες στερόλες από τους υπόλοιπους.
 
Τελικά δεν μπορώ να σκεφτώ ένα προϊόν που να βρίσκει τον
τόπο του στο νησί μας (παρεμπιπτόντως, εδώ και χρόνια η θεία μου με προμηθεύει
παπάγιες  από τον κήπο της και μια φίλη μου μου έφερε πέρυσι μια μεγάλη ποσότητα
φρέσκα goji berries
!!!).
 
 
Ας πάμε όμως στη συνταγή της σημερινής ανάρτησης.  Αφού η βόλτα στο διαδίκτυο για το ψήσιμο του
φιστικιού δεν έδωσε κανένα αποτέλεσμα, εγώ αυτοσχεδίασα!  Σας παραθέτω λοιπόν τη διαδικασία που έδωσε κατά
γενική ομολογία άριστα αποτελέσματα, εν γνώσει μου ότι ελάχιστοι θα χρειαστούν
την συνταγή αυτή αφού … πού θα βρεθούν τα φιστίκια; Αν όμως βρεθούν;
 
Υλικά:
 
Άψητα φιστίκια αράπικα
Άλμη  (με σύσταση 2
κουταλιές χοντρό αλάτι ανά λίτρο νερού)
Προαιρετικά, λίγο ακόμη χοντρό αλάτι (κατά προτίμηση
θαλασσινό, αφρίνα )
 
Επί το έργον:
 
 
Πλένουμε τα φιστίκια και τα αφήνουμε να στραγγίξουν εντελώς
το νερό τους . Τα βάζουμε σε ευρύχωρη λεκάνη και τα καλύπτουμε με την άλμη. Τα αφήνουμε
για 5-6 ώρες. 
 

Θα δούμε ότι φουσκώνουν, ρουφάνε την άλμη. 

Τα στραγγίζουμε πολύ
καλά. Εν ανάγκη τα απλώνουμε σε χαρτί κουζίνας να στεγνώσουν όσο γίνεται.

 
 
Τα
απλώνουμε σε ταψί σε λεπτή στρώση, και αν θέλουμε τα πασπαλίζουμε και με λίγο
ακόμη αλάτι. Ανάβουμε το φούρνο στους  170 βαθμούς στον αέρα και βάζουμε το ταψί μας.
Σε 15 λεπτά περίπου, έχουν στεγνώσει από την εμφανή υγρασία. Τότε ανάβουμε τις αντιστάσεις, χαμηλώνουμε στους 150 βαθμούς τη θερμοκρασία  και
αφήνουμε τα φιστίκια να ψηθούν και να γίνουν τραγανά. 
 
 
Τα δικά μου τα άφησα 40
λεπτά αλλά σε άλλους μπορεί να αρέσουν λιγότερο ψημένα. Αφήνουμε να κρυώσουν
εντελώς και τα αποθηκεύουμε σε δοχεία που κλείνουν αεροστεγώς.
 
 
Παρατηρήσεις:
 
1)Η γυναίκα που με προμήθευσε τα φιστίκια μου είπε να τα
αλατίσω και να μην τα αφήσω σε άλμη. Ένα μέρος που έκανα με αυτόν τον τρόπο μας
άρεσαν λιγότερο.
 
2)Έψησα και μια μικρή ποσότητα χωρίς αλάτι ή άλμη για να τα
χρησιμοποιήσω σε γλυκά (ήδη έχω κατά νου κάποιες εφαρμογές…).
 
3)Το πρόσθετο αλάτι που τα πασπάλισα ήταν αφρίνα (ανθός αλατιού) από τη Χρυσή, το νησάκι που βρίσκεται απέναντι από την Ιεράπετρα. Τους πηγαίνει πολύ αλλά ίσως είναι πολύ αλμυρά για όσους αποφεύγουν το περίσσιο…
 
 
 
4)Πληροφορίες για την καλλιέργεια της αραχίδας στα χωριά της
Ιεράπετρας (κυρίως στον Κουτσουρά που δυστυχώς αυτές τις μέρες δοκιμάζεται απόμεγάλη πυρκαγιά) , βρήκα στα παρακάτω sites :
 

 

 
 
 
 
Οι φωτογραφίες είναι από τα sites:
 
 
 
 
Καλημέρα! 

Print Friendly, PDF & Email