Πατάτες στιφάδο

Λιτό , νηστίσιμο πιάτο της 
αγίας καθημερινότητας
ή αλλιώς φαγάκι για δύσκολους καιρούς*…
 
 
«Και φτάνουμε που λες στο σπίτι του Γιώργη που αυτός είχε
απάνω και την αδελφή του και είχε ψημένες πατάτες στιφάδο! Ω τσι παντέρμες α δε
μας εφανήκανε αμβροσία!»
 
 
Η συζήτηση ήταν γύρω από τη φοιτητική ζωή στα τέλη της
δεκαετίας του 1970, τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης. Τότε που φεύγαμε από την Κρήτη , κυρίως για την Αθήνα και
τη Θεσσαλονίκη για να σπουδάσουμε και να προκόψουμε λέει…Με φιλοδοξίες να
αλλάξουμε την ζωή μας και τον κόσμο. Ανεξαρτησία. Μόνο ένα τηλέφωνο την εβδομάδα ίσα για να μιλήσουμε για την υγεία μας. Τα υπόλοιπα δι’ αλληλογραφίας. Γράμματα γεμάτα συμβουλές , νουθεσίες και αγωνίες.  
 
 
Άλλα χρόνια. Φοιτητικά σπίτια φτιαγμένα με τα απομεινάρια
των νοικοκυριών των γονιών μας κι όχι σαν διαφημίσεις  περιοδικών διακόσμησης. Συγκατοικίες. Κανείς μόνος του. Ήμασταν προνομιούχοι  όσοι μέναμε  δύο –δύο .Μέχρι και πέντε –πέντε συγκάτοικοι
έμεναν σε μεγάλα διαμερίσματα για να έρχονται νοίκι και κοινόχρηστα πιο οικονομικά, αλλά και για να μην είμαστε μόνες και μόνοι.  Φοιτητικές παρέες με κοντοχωριανούς , και παλιούς συμμαθητές  που εμπλουτιζόταν με νέες γνωριμίες, φιλίες
και έρωτες. 
 
 
Δέματα από την Κρήτη πότε για τον ένα πότε για τον άλλο. Μα όποτε
είχε ο ένας, είχαμε όλοι! Χαρές και πανηγύρια και συμπόσια φοιτητικά. Οι εν
Αθήναις πιο τυχεροί. Τους έστελναν και κρεατικά χωρίς να χαλάσουν. Εμείς οι πιο
πάνω μόνο ανθεκτικά … Αυγά, πατάτες, λάδι , κρεμμύδια,  όσπρια πιθανόν και
κανένα ξερό τυρί που δεν ήθελε ψυγείο στη μεταφορά. 
 
 
Σκεφτείτε πως η Θεσσαλονίκη με την Κρήτη
δεν είχαν απευθείας αεροπορική σύνδεση. Με διακεκομμένες πτήσεις η μετακίνηση
και οι αποστολές.   Και ο Χειμώνας…
Αποκλεισμένα τα καράβια, και μεις να περιμένουμε το πολυπόθητο δέμα για μέρες.
Ό,τι είχαμε λοιπόν! Ό,τι είχε μείνει, αφού και το χαρτζηλίκι πολλές φορές μέσα
στο δέμα ήτανε.  Ήταν όμως όμορφα. Όχι,
δεν είναι μόνο σαν ανάμνηση όμορφα. ΗΤΑΝ όμορφα, και  τότε που τα ζούσαμε. Όμορφη ζωή και σίγουρα πιο εύκολη από εκείνη της προηγούμενης φοιτητικής σειράς που σπούδαζε επί χούντας. 
 
 
Μια τέτοια κατάσταση καθυστέρησης του καραβιού  είχε σαν κατάληξη την παραπάνω περιγραφή. Ο
Γιώργης είχε απάνω (στην Αθήνα) και την αδελφή του και η κοπέλα μαγείρευε ό,τι
είχαν! Πατάτες με κρεμμύδια και μυρωδικά , 
ένα λιτό νηστίσιμο στιφάδο … 
Αμβροσία το βρήκαν οι πεινασμένοι φίλοι. 
Κι εγώ θυμήθηκα τις «πατάτες
στιφάδο» που είχα χρόνια να  φτιάξω. Οικονομικό φαγάκι με 2-3 υλικά  -πέρα από τα μυρωδικά- που προσφέρεται για
νηστίσιμες μέρες αλλά μπορεί άνετα να συμπληρωθεί με ένα αυγό, ένα κομμάτι τυρί
ή λίγο λουκάνικο για τους μη νηστεύοντες.
 
Υλικά:
 
5-6 μέτριες πατάτες
5-6 μέτρια κρεμμύδια
3-4 σκελίδες σκόρδο
¾ κούπας ελαιόλαδο
½ κούπα κόκκινο κρασί
2 κουταλιές ξύδι από κρασί
½ κουτί ντοματάκια 
κονκασέ ( ή 1  κούπα τριμμένη
ντομάτα ή 1 γεμάτη κουταλιά πελτέ διαλυμένη σε ½ κούπα νερό)
Αλάτι
Πιπέρι
Κύμινο
2-3 φυλλαράκια ξερή δάφνη
 
Επί το έργον:
 
 
Καθαρίζουμε τις πατάτες και τα κρεμμύδια. Κόβουμε τα
κρεμμύδια σε φετάκια. Βάζουμε το ελαιόλαδο να κάψει σε μια κατσαρόλα και
προσθέτουμε τα κομμένα κρεμμύδια. 
 
 
Τα γυρίζουμε μια δυο φορές να μαραθούν. Όταν
αρχίσουν να τσιγαρίζονται σβήνουμε με το κρασί.
 
 
Αφήνουμε να βράσουν κανένα
δεκάλεπτο και προσθέτουμε τις πατάτες κομμένες σε φέτες, 
 
την ντομάτα , το
σκόρδο , το ξύδι και τα μυρωδικά.
 
 
Μόλις πάρουν βράση, χαμηλώνουμε το μάτι σε
μέτρια προς χαμηλή  θερμοκρασία,  και αφήνουμε το φαγητό μας να σιγοβράζει
σκεπασμένο. Το ανακατεύουμε κουνώντας πέρα δώθε την κατσαρόλα και αν χρειαστεί
προσθέτουμε πότε πότε λίγο νεράκι.  
 
 
Το
φαγητό είναι έτοιμο όταν οι πατάτες και τα κρεμμύδια έχουν μαλακώσει εντελώς
και η σάλτσα είναι δεμένη. Το κατεβάζουμε , περιμένουμε να μαρουβίσει και
σερβίρουμε.
 
 
Παρατηρήσεις:
 
1)Όπως έχω ξαναγράψει στη συνταγή του στιφάδου με κρέας οι παλιές μαγείρισσες δεν έβαζαν
ντομάτα στο στιφάδο. Σ’ αυτό το φαγητό πηγαίνει περισσότερο ο πελτές, ή η
κονσέρβα ντομάτας ή ακόμη καλύτερα η σπιτική σάλτσα ντομάτας (με προσοχή στο
αλάτι βέβαια).
 
2) Το φαγητό «πιάνει» εύκολα. Προσέχουμε λοιπόν αφού τα υγρά  πρέπει να είναι  περιορισμένα.
 

 

*Ο υπότιτλος της ανάρτησης είναι παράφραση τίτλων βιβλίων της αγαπημένης  μου συγγραφέως μαγειρικών
βιβλίων και άρθρων, της αείμνηστης ερευνήτριας της παραδοσιακής μας γαστρονομίας
Εύης Βουτσινά. 
 
Καλημέρα σε όλους και καλή δύναμη! 

Print Friendly