Κάππαρη τουρσί με «επαγγελματικό» τρόπο!

Μια συνταγή με σίγουρη επιτυχία!
 
 

Καππαροχρονιά φέτος στα μέρη μας. Πάντα είχαμε κάππαρες, αλλά
φέτος έχουν γεμίσει τον κόσμο! Και δεν είμαστε ούτε κοντά σε θάλασσα ούτε σε
κακοτράχαλα μέρη… Δεν χρειάζεται να πάρουμε τα βουνά και τα λαγκάδια για να τη μαζέψουμε.

 
 

Με μια βόλταστην εξοχή μας μαζεύεις κουμπάκια για δυο τουλάχιστον μεγάλα βάζα! Είναι
θαυμαστό να βλέπει κανείς μέσα στη γενική ξεραΐλα του Ιούλη και του Αυγούστου ολάνθιστα φυτά κάππαρης μ’αυτά τα πανέμορφα, σαν τριαντάφυλλα λουλούδια τους.

 
 

Στις άκρες των δρόμων , στα λιόφυτα ανάμεσα στα ξερόκλαδα και στους θάμνους απλωμένες και ολόδροσες κάππαρες φορτωμένες ταυτόχρονα με μπουμπούκια,  με λουλούδια και με τα πρώτα αγγουράκια τους. Χαζεύω την ομορφιά τους σε κάθε περίπατο…

 
 
Μέχρι τα τέλη Αυγούστου, έτσι πάνω κάτω θα είναι, με τα αγγουράκια να υπερισχύουν των μπουμπουκιών στο τέλος της εποχής. Τουρσί γίνονται και τα καππαρόφυλλα και τα αγγουράκια και φυσικά τα μπουμπούκια. Θέλουν τον κόπο τους για να μαζευτούν, αλλά έχουμε ανέξοδα ένα
υπέροχο τουρσί που νοστιμίζει σαλάτες και σάλτσες. 
 
 

Τα έχω κάνει κατά καιρούς όλα αυτά τα τουρσιά αλλά ο φετινός τρόπος είναι ο πιο εύκολος και ομολογουμένως από τους πιο επιτυχημένους. Μου τον είπε ένας καλός γείτονας που είχε δουλέψει σε μια πολύ δραστήρια μονάδα τυποποίησης που υπήρχε στο παρελθόν στην περιοχή μας και έφτιαχνε κάππαρη, ελιές, αμπελόφυλλα κλπ.

Μπορεί η μονάδα αυτή να μην υπάρχει πια μετά από την αναδιάρθρωση (ήταν για καλό άραγε) των δραστηριοτήτων του τόπου μας,αλλά η συνταγή έμεινε! Μου είπε μάλιστα και τα γράδα άλμης που έβαζαν τότε τα καππαρόκουμπα (δεν συγκράτησα τον αριθμό) , την ξεχνούσαν για λίγες μέρες και μετά την έβαζαν σε πιο αραιή άλμη με λίγο ξύδι.

 
 

Τώρα έχει προσαρμόσει τις ποσότητες των υλικών σε …οικιακή κλίμακα και αυτές τις αναλογίες μου έδωσε.  Γι αυτό χαρακτήρισα επαγγελματική τη μέθοδο. Δεν περίμενα ότι με τόσο λίγο κόπο (κανένα
άλλαγμα νερού!) θα ξεπίκριζε τόσο η κάππαρη. Εγώ την άφησα στην πρώτη άλμη 17 μέρες και δεν πικρίζει καθόλου! Ας δούμε λοιπόν πώς γίνεται.

 
 
 
Υλικά:
 
Κάππαρη (μπουμπούκια )
Αλάτι  ημίχοντρο
(ριζάτο)
Ξύδι
Ελαιόλαδο
(οι ποσότητες παρακάτω)
 
Επί το έργον:
 
 

Πλένουμε τα μπουμπούκια καλά γιατί συνήθως έχουν σκόνη.  Τα βάζουμε σε ένα μπουκάλι νερού
του 1,5 λίτρου αφήνοντας κενά τα τελευταία 8-10 εκατοστά.

 
 
Προσθέτουμε 2 γεμάτες (όχι κοφτές) κουταλιές αλάτι και γεμίζουμε το
μπουκάλι με νερό.
 
Το κλείνουμε και το αφήνουμε σε οριζόντια θέση για 15 μέρες (+2 ή -2) , γυρίζοντάς το κάθε μέρα 1-2 βόλτες για να διαλυθεί
το αλάτι , αλλά και για να βρέχεται η κάππαρη που ανεβαίνει στην κορυφή.
 
 
Η κάππαρη θα αλλάξει χρώμα και θα γίνει λαδοπράσινη. Με ένα μαχαίρι
σχίζουμε το μπουκάλι (προσεχτικά γιατί έχει
γίνει μια μικρή ζύμωση και θα πεταχτούν εδώ κι εκεί τα μπουμπούκια μας) και
αδειάζουμε την κάππαρη σε στραγγιστήρι.
 
 
Φτιάχνουμε καινούρια άλμη : Σε 1,5 κούπα νερό διαλύουμε 1 κοφτή κουταλιά αλάτι. Προσθέτουμε μισή κούπα  ξύδι.  
 
 
Βάζουμε τα κουμπάκια της κάππαρης
σε καθαρά βάζα και προσθέτουμε το διάλυμα άλμης-ξυδιού μέχρι  2 εκατοστά πιο κάτω από το σημείο που φτάνει   η κάππαρη.
 
 
Συμπληρώνουμε με ελαιόλαδο και κλείνουμε τα βάζα. Σε 3-4 μέρες είναι
έτοιμη προς κατανάλωση.
 
 
Παρατηρήσεις:
 
1)Οι ποσότητες που έδωσα αφορούν την κάππαρη που περιέχεται
σε ένα μπουκάλι του 1,5 λίτρου. Τις προσαρμόζουμε αναλόγως…
 
2)Αν μας αρέσουν πιο ξυδάτα τα τουρσιά μας, ελαττώνουμε το
νερό στην άλμη και αυξάνουμε το ξύδι.
 
3)Επειδή το ριζάτο αλάτι δεν διαλύεται γρήγορα , το βάζο
μαζί με το νερό στο multi και πατάω 1-2 φορές το κουμπί… Το ζέσταμα του νερού και η
αναμονή να κρυώσει μετά εντελώς για να το χρησιμοποιήσω είναι χρονοβόρα
διαδικασία.
 
4)Τα μπουκάλια με την κάππαρη τα βάζουμε σε μέρος που
βλέπουμε για να θυμόμαστε να τα κυλάμε πότε πότε. Ο πάγκος της κουζίνας είναι
μια χαρά αλλά και ένα σκιερό σημείο στη βεράντα μας.Καλή σας μέρα!

 

 
 

Print Friendly, PDF & Email