Κουνουπίδι γιαχνί με σάλτσα ντελμπιέ (αλευρολέμονο)

Καθημερινό φαγάκι εποχής!
 

Σε μια πρόσφατη ιντερνετική συζήτηση  με μέλη της  ομάδας ΤΟΠΙΚΑ ΕΔΕΣΜΑΤΑ (στο  facebook), η κυρία Α.Α.  πρότεινε μια πολύ ενδιαφέρουσα προσθήκη σε μια   κρητική (και όχι μόνο)  συνταγή , μια προσθήκη που συνηθίζεται παραδοσιακά στην περιοχή της. Μας είπε να δέσουμε με ντελμπιέ το κλασικό κουνουπίδι γιαχνί.

Για το ντελμπιέ σας έχω μιλήσει και άλλη φορά. Είναι κλασικός τρόπος μαγειρέματος των ρεβυθιών , και άλλων οσπρίων (όπως τα μαυρομάτικα φασολάκια και τα μπίζα), ιδίως τον χειμώνα που δεν υπήρχαν ντομάτες. Δεν τα λέμε δηλαδή ρεβίθια με αλευρολέμονο αλλά ρεβύθια ντελμπιέ ή κατ’ άλλους ντερμπιέ. 

 Αυτό το αλευρολέμονο το χρησιμοποιούμε και σε άλλα παραδοσιακά λαδερά φαγητά (όπως τα αγκιναροκούκια) , στην ψαρόσουπα της 25ης Μαρτίου αφού πρέπει να είναι νηστίσιμη (χωρίς αυγά), αλλά και στον βραστό παστό μπακαλιάρο Μέχρι πρόσφατα νόμιζα ότι η λέξη έχει γαλλική προέλευση. Προ καιρού όμως, διαβάζοντας ένα άρθρο για τον κουραμπιέ στο αγαπημένο μου ιστολόγιο  «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία» , είδα σε ένα από τα σχόλια ότι και οι Τούρκοι έχουν παρόμοια λέξη για το δέσιμο της σάλτσας , τη λέξη terbiye. 
 
 Ψάχνοντας λοιπόν στο μαγικό google, βρήκα  τούρκικες συνταγές με παρόμοιες σάλτσες , με σάλτσες που περιέχουν αλεύρι και λεμόνι αλλά και αυγό τις περισσότερες φορές. Η λέξη λοιπόν έχει μάλλον τούρκικη προέλευση. Αυτό εξάλλου  το έχουμε δει να συμβαίνει και σε πολλά άλλα φαγητά και γλυκά. Τι να πρωτοαναφέρω ! Τους ντολμάδες και τα μπουρέκια ή  τους χαλβάδες και τους κουραμπιέδες…
 
 
Μιας και εποχικά λαχανικά δεν υπάρχουν σε μεγάλη ποικιλία το  χειμώνα, τα πράσα το κουνουπίδι και τα γιαχνερά χόρτα λύνουν το πρόβλημα του λαδερού φαγητού αυτήν την εποχή. Έχουμε βέβαια κρατήσει κάποια καλοκαιρινά φασολάκια , μπάμιες και μελιτζάνες στην κατάψυξη, αλλά εδώ που τα λέμε κάθε πράμα στον καιρό του! Το κουνουπίδι τις περισσότερες φορές το τρώμε σαν βραστή σαλάτα και όταν το γιαχνίζω το κάνω πάντα με μάραθα. Αυτή τη φορά όμως ήθελα να δοκιμάσω με  ντελμπιέ και ειλικρινά διαπίστωσα ότι του πηγαίνει  πολύ. Ένας  νόστιμος τρόπος μαγειρέματος  για ένα λαχανικό που δεν  το αγαπούν όλοι . Ένα καθημερινό φαγάκι εποχής!
 
Υλικά:
 1 μικρό κουνουπίδι

2-3 μεγάλα καρότα

5-6 κλαδιά σέλινο

1 ξερό κρεμμύδι

3 μέτριες  πατάτες

 

¾ κούπας ελαιόλαδο

300-400 γραμμάρια πολτό ντομάτας (εγώ έβαλα από αυτή που έχω
διατηρήσει στην κατάψυξη, αλλά θα ταιριάζει και κονσέρβας, ή απλώς 2 κουταλιές
πελτές διαλυμένος σε νερό.

Αλάτι

 

Πιπέρι

Και για το ντελμπιέ, 
½ κούπα χυμό λεμονιού (ή λίγο παραπάνω ανάλογα με το πόσο μας αρέσει η
ξινή γεύση στα φαγητά μας) και 2 κουταλιές αλεύρι.

Επί το έργον:
 Πλένουμε τα λαχανικά μας και τα κόβουμε:
 
σε μπουκετάκια το κουνουπίδι , σε ροδέλες τα καρότα και σε φέτες τις πατάτες. Τσιγαρίζουμε στο  ελαιόλαδο το κρεμμύδι  κομμένο σε καρεδάκια και προσθέτουμε τα κομμένα λαχανικά. 
 
 Τα φέρνουμε 2-3 γύρες στην κατσαρόλα, να τσιγαριστούν . Προσθέτουμε  την

ντομάτα και  χαμηλώνουμε σε μέτρια τη θερμοκρασία.

Αλατίζουμε. Αφήνουμε το φαγητό μας να σιγομαγειρεύεται μέχρι να
μαλακώσουν τα λαχανικά. Αν χρειαστεί προσθέτουμε νεράκι. 
 

Όταν είναι έτοιμο, χτυπάμε το αλεύρι με το λεμόνι σε ένα πιάτο και με μια κουτάλα προσθέτουμε ζουμάκι από την κατσαρόλα όπως κάνουμε στο αυγολέμονο). 

 Αδειάζουμε το αλευρολέμονο στο υπόλοιπο φαγητό περιμετρικά , κουνάμε την κατσαρόλα κυκλικά πάνω στο μάτι για να πάει παντού αλλά και για να μη πιάσει, και αφήνουμε μα πάρει μια δυο βράσεις. Αποσύρουμε από το μάτι, αφήνουμε να μαρουβίσει και σερβίρουμε με μπόλικο πιπέρι.
 
 
Παρατηρήσεις:

1)Δεν ανακατεύουμε με κουτάλα το φαγητό κατά τη διάρκεια του
μαγειρέματος για να μη διαλυθούν τα λαχανικά.

2)Επειδή βρέθηκε και μια σελινόριζα στο ψυγείο μου, την
πρόσθεσα κομμένη σε φέτες μαζί με τα υπόλοιπα λαχανικά. Ταίριαξε θαυμάσια!

3)Την επόμενη φορά θα το φτιάξω και «λευκό». Θα παραλείψω
την ντομάτα, και θα προσθέσω το αγαπημένο μου μάραθο. Υποθέτω ότι θα είναι πολύ
νόστιμο κι έτσι γιατί το κουνουπίδι ταιριάζει πολύ με το λεμόνι ούτως ή άλλως,
και  το μάραθο είναι κατά τη γνώμη μου το
μυρωδικό που του ταιριάζει περισσότερο απ’ όλα.

4)Ευχαριστώ την κυρία Α.Α. για τη συνταγή (παρεμπιπτόντως, ο
συνδυασμός των αρχικών του ονόματός της δεν είναι καθόλου τυχαίος…).

Print Friendly, PDF & Email