Πετιμεζένια: κουλουράκια με πετιμέζι

Υπέροχα κουλουράκια λαδιού με  πετιμέζι «νέας εσοδείας»!

 
 
Η συνταγή είναι από τετράδιο αγαπημένης και εξαιρετικής
μαγείρισσας που δεν είναι πια μαζί μας. Ήταν η 
κυρία από την οποία είχα μάθει τον υπέροχο τρόπο μαγειρέματος του
κρασάτου χταποδιού. Μου έκανε την τιμή να μου εμπιστευτεί τα τετράδιά της ο γιος της ,και αντέγραψα αρκετές συνταγές που επιφυλάσσομαι να τις παρουσιάσω εν
καιρώ. 
 
 
Στην αρχή δεν ήξερα για τι ακριβώς επρόκειτο. «Πετιμεζένια» έλεγε απλά,
και το μυαλό μου πήγε στην καρπουζένια. Πίτα λέω θα είναι, και την γράφει έτσι,
αντί πετιμεζόπιτα.  Όπως μάλιστα το
αλεύρι δίνεται στην συνταγή με την κλασική έκφραση «όσο αλεύρι σηκώσει» , δεν
μπορούσα να καταλάβω αν επρόκειτο  όντως για
πίτα η για κουλουράκια.
 
 
 
«Τι είναι η πετιμεζένια μαμά; Πίτα;»
«Όχι,  κουλουράκια
είναι όπως τα μουστοκούλουρα αλλά με πετιμέζι, όχι με μούστο» μου έλυσε την
απορία η μάνα μου. Τώρα όλα τα λέμε μουστοκούλουρα, αλλά παλιότερα πολλές τα
λέξανε πετιμεζένια. 
Ευκαιρία λοιπόν  να
δοκιμάσουμε το φετινό πετιμέζι και τη συνταγή. 
 
 
Το περυσινό δεν έχει τελειώσει
(είχα φτιάξει αρκετό πέρυσι) , αλλά το κρατάω για φάρμακο. Στην Κρήτη επικρατεί
η αντίληψη ότι το πετιμέζι όσο παλιώνει , τόσο πιο θεραπευτικό για τον
πονόλαιμο είναι. Σαν σιροπάκι του λαιμού το έχουμε! Έτσι το πολύτιμο παλιό κρατήθηκε
και χρησιμοποίησα από το φετινό μου.
 
 
 
Είναι τόσο εύκολο να φτιάξουμε πετιμέζι, στην κατσαρόλα ή στο τηγάνι! Ακόμη και τώρα δεν είναι αργά. Τα σταφύλια του Οκτώβρη είναι γλυκά και
δίνουν πολύ καλής ποιότητας πετιμέζι. Αν αγοράσουμε , να είναι τουλάχιστον από
αξιόπιστο παραγωγό γιατί πολλά συμβαίνουν… Προχθές ,στην ανάρτησή μου γιατο πετιμέζι, αναγνώστρια μου έγραψε  σε σχόλιο ότι το πετιμέζι που αγόρασε ήταν τελικά
σιρόπι από γλυκό σταφύλι! Είναι τόσο ανόητο να απαξιώνει κάποιος το ίδιο το
προϊόν του… Μακροπρόθεσμα ζημιώνεται και  κάνει κακό και στους υπόλοιπους παραγωγούς αφού
δημιουργεί δυσπιστία στον καταναλωτή. 
Είναι βέβαια και ευθύνη των ελεγκτικών μηχανισμών που αλλού «διυλίζουν
τον κώνωπα» κι αλλού «καταπίνουν την κάμηλον»! Έτσι τελικά βγαίνουν χαμένοι και οι συνεπείς παραγωγοί και το προϊόν…
 
 
Αν σας πέσει λοιπόν στα χέρια πετιμέζι, δοκιμάστε τα
πετιμεζένια. Προσάρμοσα τα υλικά στο 1/6 της δόσης κι έτσι αρκεί μια κούπα μόνο
για να τα δοκιμάσετε.
 
Υλικά:
 
1 κούπα πετιμέζι
2/3 κούπας ελαιόλαδο
1/3 κούπας νερό
2/3 κούπας ζάχαρη
1 σφηνάκι ρακή ή ούζο
2 κουταλάκια μπέικιν
½ κουταλάκι σόδα
1 κουταλάκι κανέλα
½ κουταλάκι τριμμένο γαρύφαλλο
Περίπου 5 κούπες αλεύρι μαλακό ή για όλες τις χρήσεις
 
Επί το έργον:
 
 
Βάζουμε σε λεκάνη ζυμώματος το ελαιόλαδο, το πετιμέζι, το
νερό , 
 
 
τη ζάχαρη και τα μυρωδικά.  
 
 
Σε μια
κούπα αλεύρι ανακατεύουμε το μπέικιν και τη σόδα. Ανακατεύουμε τα υγρά να
λιώσει λίγο η ζάχαρη και προσθέτουμε πρώτα την κούπα του αλευριού με τα φουσκωτικά
και μετά το υπόλοιπο αλεύρι, μέχρι να έχουμε μια μαλακή ζύμη.
 
 
 Η ζύμη κολλάει κάπως αλλά πρέπει να είμαστε
προσεκτικοί στην προσθήκη αλευριού γιατί μετά σφίγγει πολύ. Την αφήνουμε να
ξεκουραστεί για κανένα μισάωρο. 
 
Πλάθουμε κουλουράκια στο σχήμα και στο μέγεθος
που μας αρέσουν και τα αραδιάζουμε σε ταψί. 
 
 
Τα ψήνουμε με προθερμασμένο στους 170
βαθμούς φούρνο για 20 λεπτά περίπου, μέχρι να πάρουν ένα σκούρο μελί χρώμα.
 
 
 Όταν
κρυώσουν σκληραίνουν, οπότε δεν πρέπει να τα ψήσουμε υπερβολικά.
 
 
Παρατηρήσεις:
 
1)Τα πετιμεζένια  είναι αρκετά γλυκά. Μπορούμε να ελαττώσουμε τη
ζάχαρη ή και να την παραλείψουμε. Πάντως εμείς δοκιμάσαμε τη συνταγή όπως δινόταν
και  τέλειωσαν πριν καλά καλά προλάβω να
τα φωτογραφήσω!
 
2)Με τις παραπάνω ποσότητες έφτιαξα  70 κουλουράκια κανονικού μεγέθους.
 

 

3)Το αλεύρι που χρησιμοποίησα ήταν μαλακό και πήραν περίπου
700 γραμμάρια (5 κούπες). Είναι όμως γνωστό ότι η τελική ποσότητα του αλευριού
εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες, γι αυτό πρέπει να είμαστε προσεκτικοί .
Επαναλαμβάνω ότι η ζύμη σκληραίνει στο ξεκούρασμα οπότε δεν πρέπει να ξεθαρρέψουμε
 γιατί θα γίνουν πολύ σκληρά. 
 

Print Friendly, PDF & Email