Σβίγκοι (ή σβίγγοι) : η ελληνική εκδοχή των σου (choux )

Οι μη νηστίσιμοι λουκουμάδες!

 

Η διαπίστωση ότι υπάρχουν κοινές τεχνικές και πολλές φορές
κοινές συνταγές στις κουζίνες του κόσμου
είναι πάντα ευχάριστη. Είναι ωραίο να διαπιστώνεις την αλληλεπίδραση των
λαών σε όλες τις εκφάνσεις του πολιτισμού. Πολλές φορές , συνταγές που
καθιερώθηκαν σαν χαρακτηριστικές κάποιας συγκεκριμένης  εθνικής –αν υπάρχει τέτοια- κουζίνας   συναντώνται
στα εδεσματολόγια κι άλλων λαών , όχι πάντα γειτονικών, με ελάχιστες παραλλαγές.
Πριγκίπισσες που μετέφεραν τα φαγητά και τα γλυκά της πατρίδας τους όταν
ξενοπαντρεύονταν, κατακτητές  και έμποροι
που μετέφεραν την διατροφική τους κουλτούρα,
μετανάστευση και εποικισμοί , είναι μερικές μόνο από τις αιτίες της ύπαρξης κοινών
στοιχείων σε κουζίνες  λαών γειτονικών
και όχι. Πρόσφατα είδα μια τέτοια ανάρτηση στο blog της great- Ειρήνης, όπου η
τεχνική παρασκευής ιταλικών κουλουριών είναι παρόμοια με τα κρητικά ανεβατά  ζεματιστά κουλουράκια!
Μια τέτοια συνταγή είναι η ζύμη των σβίγκων. Τα αφράτα
μπαλάκια ζύμης που οι Γάλλοι ψήνουν στο φούρνο και ονομάζουν choux  , στην ελληνική τους εκδοχή τηγανίζονται,
σιροπιάζονται και λέγονται σβίγκοι. Την πρώτη φορά που έφτιαξα ζύμη για σου,
εξεπλάγην όταν είδα την ομοιότητά της με τη
ζύμη των σβίγκων  . Το ωραίο είναι
ότι το «Μείζον Ελληνικό Λεξικό»  δίνει
γερμανική προέλευση στη λέξη ( από το swinge) και το Γαλλικό Larousse  της Γαστρονομίας
δεν αποκλείει την τηγανητή εκδοχή της ζύμης  και τα ονομάζει σου μπενιέ
όταν τηγανίζονται. Στην ουσία , οι τηγανισμένοι σβίγκοι είναι κάτι σαν λουκουμάδες  με πιο πλούσια ζύμη, όχι νηστίσιμη αφού περιέχει βούτυρο και
αυγά. Συνηθίζονταν σε πολλές περιοχές της χώρας μας σαν αποκριάτικο γλυκό.
Έφτιαξα τους σβίγκους μου και με τον δικό μας τρόπο, αλλά
για να αποφύγω το τηγάνισμα έψησα μια ποσότητα στο φούρνο.
Είναι
εκπληκτικό  το γεγονός πώς η ίδια ζύμη
στο τηγάνι δίνει συμπαγή μπαλάκια, και στο φούρνο φουσκώνει και αφήνει εκείνο
το κενό που όλοι γνωρίζουμε –και ποιος δεν έχει φάει προφιτερόλ! – και που μπορεί
να γεμίσει με γλυκιά ή με αλμυρή γέμιση!
Φτιάξτε τους με τις ποσότητες που σας δίνω. Δεν γίνονται
πολλοί και δεν θα βαρεθούμε την ετοιμασία τους.
Υλικά:
1 κούπα αλεύρι σκληρό ή για όλες τις χρήσεις
1 κούπα νερό
Μισή πλάκα βούτυρο (εγώ αφαιρώ 1-2 κουταλιές με το μάτι)
2 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη
3 μεγάλα αυγά ή 4 μέτρια
Ελάχιστο αλάτι
Προαιρετικά, 2 σωληνάκια βανίλια ή ξύσμα λεμονιού
Αν του κάνουμε τηγανητούς, χρειαζόμαστε ελαιόλαδο για το
τηγάνισμα.
Μέλι  ή σιρόπι  ή ζάχαρη άχνη  και κανέλα για το σερβίρισμα
Φαντασία για υλικά γέμισης!
Επί το έργον:
Βάζουμε σε κατσαρόλα το νερό, το βούτυρο, τη ζάχαρη και το
αλάτι. Μόλις βράσουν και λιώσει το βούτυρο, τραβάμε την κατσαρόλα από το μάτι και
ρίχνουμε μαζεμένο το αλεύρι, ανακατεύοντας γρήγορα. Ξαναβάζουμε τη ζύμη στο
μάτι και  ανακατεύουμε πολύ καλά μέχρι να
ξεκολλά από τα τοιχώματα της κατσαρόλας, προσέχοντας να μη πιάσει. Αυτό γίνεται
σε ελάχιστο χρόνο. Αποσύρουμε από το μάτι και αφήνουμε να κρυώσει 10-15 λεπτά.
Σπάμε ένα ένα αυγό  μέσα στη ζύμη ανακατεύοντας
με μίξερ χειρός  για να μην προλάβει να «ψηθεί».
Έτσι παίρνουμε μια ελαστική ζύμη που όμως στέκει και δεν απλώνει.
Βάζουμε το
ελαιόλαδο σε κατσαρόλα ώστε να  έχει ύψος
4-5 εκατοστά και όταν κάψει ρίχνουμε με ένα κουταλάκι κομματάκια ζύμης σε
μέγεθος μικρού καρυδιού.
Τα σπρώχνουμε με τρυπητή κουτάλα και όταν χρυσίσουν τα
βγάζουμε σε χαρτί κουζίνας.
Τα σερβίρουμε με μέλι, ή σιρόπι από γλυκό του
κουταλιού ή ζάχαρη άχνη και μπόλικη κανέλα.
Εναλλακτικά, βγάζουμε με το κουταλάκι μικρές μπαλίτσες σε
ταψάκι στρωμένο με αντικολλητικό  χαρτί  μικρά μπαλάκια ζύμης,
και τα ψήνουμε σε
προθερμασμένο στους 200 βαθμούς φούρνο (στη μεσαία σχάρα) για 20-25 λεπτά
ανάλογα με το φούρνο.
Πρέπει να φουσκώσουν, να χρυσίσουν και να στεγνώσουν καλά
για να μη «πέσουν» αργότερα.
Θα έχουν εκείνο το ωραίο κενό που περιμένει να το γεμίσουμε!
Τα σερβίρουμε  αφού κρυώσουν γεμισμένα με γλυκιά ή αλμυρή
γέμιση. Εμείς τα απολαύσαμε γεμισμένα με κρέμα σοκολάτας  και καραμέλα σαν μικρά γλυκάκια,
και με αλμυρή γέμιση με κρέμα ξινομυζήθρας και
μυρωδικών σαν αλμυρό σνακ ή ορεκτικό.
Εννοείται πως ιδανική είναι μια κρέμα πατισερί και μια σάλτσα
σοκολάτας για να έχουμε το δικό μας προφιτερόλ!
Παρατηρήσεις:
  1) Αντί νερό μπορούμε στη ζύμη να χρησιμοποιήσουμε
γάλα.
  2) Αν πρόκειται να τα απολαύσουμε σαν γλύκισμα ,
μπορούμε να βάλουμε δύο ακόμη κουταλάκια ζάχαρη μέσα στη ζύμη, αν και για μένα
είναι μάλλον περιττό. Μπορούμε να εξασφαλίσουμε τη γλύκα από την γέμιση.
            Καλή εβδομάδα! 

Print Friendly, PDF & Email