Απλό κέικ λεμονιού με ελαιόλαδο

Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια… 

 

Η αφισέτα στον τοίχο του fb  της  Έρης – Captain Cook ήταν η αφορμή να επισπεύσω την
παρασκευή του κέικ της σημερινής συνταγής. Γιατί τελικά, όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια δεν φτιάχνεις μόνο λεμονάδα!* 

Το υπερμέγεθες λεμόνι που είχα στο
ψυγείο, είχε από την αρχή ξεχωρίσει από τα υπόλοιπα με σκοπό να αξιοποιηθεί το
μυρωδάτο ξύσμα του. Ήταν από σπίτι άρα ακέρωτο, ήταν ολόφρεσκο, και ήταν άδικο να πάει
χαμένο… H αφίσα της Έρης μου θύμισε την ύπαρξή του.

Εγώ λοιπόν δεν έτρεξα να βρω τεκίλα , ούτε καν ρακή,  αλλά είπα να το γυρίσω σε κάτι γλυκό…
Σκέφτηκα  στην αρχή να κάνω μερικά
παξιμαδάκια ή κουλουράκια λεμονιού (πεντανόστιμα κι αυτά,συνταγή  υπόσχομαι προσεχώς…) αλλά επειδή δεν είχα χρόνο, κατέληξα στο
κέικ. Εύκολο και μυρωδάτο κέικ με υλικά που υπάρχουν καθημερινά στο σπίτι μας.

 
Έχω αντικαταστήσει εδώ και χρόνια τη μαργαρίνη στα κέικ με
καλό κρητικό ελαιόλαδο. Σε μερικές περιπτώσεις προτιμώ να χρησιμοποιώ βούτυρο ή
μείγμα βουτύρου με ελαιόλαδο, αλλά στα «καθημερινά» μας κέικ  βάζω σκέτο ελαιόλαδο. Βέβαια , το ελαιόλαδο
είναι δικής μας παραγωγής πολύ χαμηλής οξύτητας και όπου και αν χρησιμοποιηθεί
δεν έχει βαριά μυρωδιά ή παράξενη γεύση. Κρατάω πάντα λίγο περυσινό ελαιόλαδο
για τα γλυκά  γιατί το φρέσκο  δεν είναι κατάλληλο. Το αγουρέλαιο δε , που
είναι πραγματικά αξεπέραστο ωμό, δεν χρησιμοποιείται  ποτέ  σε
γλυκίσματα. 
 
 
 
Δοκιμάστε το ελαιόλαδο στα κέικ σας. Αντικαταστήστε στην αρχή τη
μισή λιπαρή ουσία για να δείτε αν σας «πηγαίνει» η γεύση . Τα κέικ με ελαιόλαδο
είναι  πολύ νόστιμα, πιο ανάλαφρα και σαφώς πιο υγιεινά
από τα βουτύρου. Επί πλέον διατηρούνται φρέσκα περισσότερες μέρες. Κάνετε «πρόβα» με τούτο το απλό κέικ λεμονιού!
 
 
 
Υλικά:
 
¾ κούπας ελαιόλαδο καλής ποιότητας
2 κούπες ζάχαρη
4 μικρά αυγά ή 3 μεγάλα
1 κεσέ γιαούρτι
3,5 κούπες αλεύρι
3 κουταλάκια μπέικιν
½ κουταλάκι αλάτι
1 κουταλάκι σόδα
½  κούπα χυμό λεμονιού
2  κουταλιές ξύσμα λεμονιού
Ζάχαρη άχνη για το πασπάλισμα (ή γλάσο λεμονιού)
 
Επί το έργον:
 
Ανάβουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς. 
 
 
Ανακατεύουμε σε ένα
μπολ το αλεύρι με το μπέικιν και το αλάτι . 
 
 
Βάζουμε σε μπολ ανάμειξης το
ελαιόλαδο, τη ζάχαρη , το ξύσμα και τα αυγά και τα χτυπάμε με το μίξερ του χεριού μέχρι να
ομογενοποιηθούν. 
 
Προσθέτουμε το γιαούρτι και συνεχίζουμε το χτύπημα να αναμειχθεί
κι αυτό. Διαλύουμε τη σόδα στο χυμό πάνω από το μπολ γιατί φουσκώνει πολύ και
αδειάζουμε το διάλυμα στο μείγμα μας. 
 
 
Στο τέλος προσθέτουμε και το αλεύρι και
χτυπάμε ίσα για να ενσωματωθεί  και να
πάρουμε ένα πηκτό χυλό. Αδειάζουμε σε φόρμα 28 νούμερο ή σε δύο μικρότερες  καλολαδωμένες και αλευρωμένες  αν είναι μεταλλικές (αν είναι σιλικόνης δεν
χρειάζεται).
  
 
Ψήνουμε το κέικ για 1 ώρα περίπου
στη μεσαία σχάρα, αν το βάλουμε σε δύο φόρμες. Αν το βάλουμε σε μία, πιθανόν να
χρειάζεται κανένα δεκάλεπτο ακόμη.
Ούτως ή άλλως, τρυπάμε με ένα μαχαίρι το κέικ και ελέγχουμε αν βγαίνει καθαρή η λάμα του. 
Αφήνουμε να σταθεί κανένα δεκάλεπτο  μέσα στη φόρμα αφού το βγάλουμε από το φούρνο, και το
αναποδογυρίζουμε σε πιατέλα.
 
 
Πασπαλίζουμε αν θέλουμε με αχνοζάχαρη.
 
 
Παρατηρήσεις:
 
1)Δεν ανοίγουμε την πόρτα του φούρνου πριν από τα 40 πρώτα
λεπτά και δοκιμάζουμε στα 60 λεπτά με ένα μαχαίρι αν ψήθηκε το κέικ μας. Αν
βγαίνει καθαρή η λάμα του είναι έτοιμο.
 
2) Μπορούμε να αντικαταστήσουμε την μία κούπα αλευριού με 1
κούπα τριμμένο αμύγδαλο. Του πηγαίνει ,αλλά δεν έχουμε πάντα στην κουζίνα μας. Εγώ αυτή τη φορά είχα, και έβαλα στο κέικ μου γι’ αυτό και η διχρωμία στην φωτογραφία με το αλεύρι παραπάνω…
 
3)Για το μικρό κέικ έφτιαξα γλάσο λεμονιού: Στο χυμό ενός λεμονιού
διέλυσα 5-6 γεμάτες κουταλιές αχνοζάχαρη και κάλυψα το κέικ μου. Αν δεν σας αρέσουν
τα ξινά αρκεστείτε στην αχνοζάχαρη . Σε μας οι γνώμες διίστανται…
 
* Η φράση «when life gives you lemons, make lemonade» μας παροτρύνει να δούμε μια αισιόδοξη πλευρά σε κάθε αντιξοότητα.  Αν το λεμόνι (και η ζωή μεταφορικά) έχει ξινή γεύση ας την κάνουμε εμείς γλυκιά! Έχουν μεγάλο  ενδιαφέρον οι πληροφορίες  της wikipedia για τη φράση, που είναι πλέον παροιμιώδης.  Απολαυστικές είναι και οι παραλλαγές  της , όταν την αναζητήσουμε στις   εικόνες της google .  Στην Κρήτη λέμε μια φράση με παρόμοια σημασία: «Ήκαμα (=έκανα) τα πρικιά (=πικρά) γλυκά».
 
Καλή εβδομάδα και καλό μήνα κι ας κάμουμε όσο μπορούμε τα πικρά και τα ξινά, όσο γλυκά γίνεται!
 
 

Print Friendly