Κόκκινες πιπεριές ξιδάτες

 

Δεν θα τις πω Φλωρίνης, γιατί είναι Κρήτης. Φυσικά η ποικιλία είναι γνωστή σαν πιπεριές Φλωρίνης και μάλιστα είναι ΠΟΠ, αλλά όπως φαίνεται λίγα είναι τα προϊόντα που δεν μπορούμε να καλλιεργήσουμε στο νησί μας! Περβόλι η Κρήτη μας! Και όχι μόνο τα καλλιεργούμε αλλά τα εντάσσουμε στο εδεσματολόγιό μας και τα υιοθετούμε στην διατροφή μας. 

 

 

Τα τελευταία χρόνια μάλιστα υπάρχει   στροφή προς νέες καλλιέργειες .
Αβοκάντο και  ακτινίδια είναι πια …παλιά , και  σχεδόν παραδοσιακά! Σειρά
έχουν οι παπάγιες, το ιπποφαές, τα gojiberries και αρκετά άλλα ! 

Είμαστε «ανοικτοί» στις νέες καλλιέργειες ούτως ή άλλως! Άλλωστε κάποια στιγμή θα παλιώσουν κι αυτές! Μη ξεχνάμε ότι η πατάτα και η ντομάτα χωρίς τις οποίες δεν μπορούμε να φανταστούμε την κουζίνα μας πια , έχουν ενταχθεί σχετικά πρόσφατα στην κουζίνα μας …

 

Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στις πιπεριές.  Πάντα στην Κρήτη συνηθίζαμε τις πράσινες  ντόπιες πιπεριές βρασμένες μόνες τους ή με άλλα λαχανικά , σαν σαλάτα με μπόλικο ξύδι. Πρόκειται για πιπεριές μικρού μεγέθους και τρυφερής σάρκας , με πολύ λεπτό φλούδι που δεν χρειάζονται ξεφλούδισμα. Καμία –σχεδόν-  σχέση με τις τεράστιες πιπεριές που χρησιμοποιούμε στα γεμιστά.

Όταν άρχισε η καλλιέργεια της πιπεριάς τύπου Φλωρίνης, υιοθετήσαμε  το ψήσιμο στο φούρνο ή στο γκριλ, κατά τα πρότυπα του τόπου προέλευσης του προϊόντος. Η φλούδα της πιπεριάς πρέπει να φύγει και αυτό γίνεται εύκολα όταν η πιπεριά ψηθεί. Και για να πάρει μια ελαφριά μυρωδιά καψαλίσματος, είναι καλύτερα να τις ψήσουμε στο γκριλ.

 
 
 
 

Υλικά:

Πιπεριές

Αλάτι

 

Ξύδι

Επί το έργον:

 
 
Διαλέγουμε πιπεριές με σάρκα, χωρίς χτυπήματα και σημάδια. Τις πλένουμε καλά  και τις αφήνουμε να στραγγίξουν. Τις βάζουμε στο λαμαρινάκι της κουζίνας ή στη σχάρα, πάνω σε χαρτί ψησίματος.  Ανάβουμε το γκριλ σε υψηλή θερμοκρασία και βάζουμε στην πάνω σχάρα τις πιπεριές μας. Μόλις γίνουν από τη μια πλευρά τις γυρίζουμε και από την άλλη Πρέπει να καψαλιστεί λίγο η φλούδα
τους και από τις δύο μεριές. 
 
 
Αν είναι πολύ μεγάλες μπορεί να χρειαστεί να τις
γυρίσουμε και στο πλάι. Βγάζουμε τις πιπεριές από το φούρνο και τις σκεπάζουμε
με μια νάιλον σακούλα. (Γι αυτό προτιμώ να τις ψήνω στη σχάρα, για να ακουμπά η
σακούλα στο χαρτί).
 
 
Μόλις κρυώσουν τόσο όσο να  μπορούμε να τις πιάνουμε, τις καθαρίζουμε από
τη φλούδα τους,
 
 

 κόβουμε το κοτσάνι,  και βγάζουμε τα σπόρια.

 
 
 
Όταν έχουμε καθαρίσει όλες τις πιπεριές,
 
 
τις βάζουμε σε καθαρό βάζο και φτιάχνουμε οξάλμη με την οποία τις σκεπάζουμε.
 
 
Φτιάχνουμε την οξάλμη  για ένα συνηθισμένο βάζο των 750 ml ως εξής:
Βάζουμε σε μια κούπα 1/3 ξύδι , 1/3 νερό και διαλύουμε 1
κουταλάκι του γλυκού γεμάτο αλάτι. Αδειάζουμε το διάλυμα στο βάζο με τις πιπεριές και
συμπληρώνουμε με νερό ώστε να σκεπαστούν. Κλείνουμε το βάζο και διατηρούμε στο
ψυγείο. Είναι καλύτερες σε δυο τρεις μέρες και κρατάνε ολόκληρο μήνα!
Τις σερβίρουμε με ελαιόλαδο σκέτες σαν σαλάτα, αλλά τις χρησιμοποιούμε και σαν συστατικό σε άλλες σαλάτες ή σαν γαρνίρισμα διάφορων πιάτων.
 

Παρατηρήσεις:

 

1)Οι πιπεριές πρέπει να είναι πολύ φρέσκες.  Αλλιώς ούτε
καθαρίζουν εύκολα ούτε έχουν νόστιμοι σάρκα. Αν είναι λίγο ημερών καλύτερα να μη χρησιμοποιηθούν για σαλάτα αλλά για γέμισμα.

 

2)Αν θέλουμε να διατηρηθούν για πολύ καιρό οι πιπεριές  πρέπει να αποστειρώσουμε τα βάζα και είναι καλύτερα να τις καλύψουμε με ένα δάκτυλο ελαιόλαδο. Εγώ δεν το κάνω γιατί τις καταναλώνουμε πολύ γρήγορα.

 

3)Μπορούμε να προσθέσουμε σκόρδο ή κάποιο μυριστικό της αρεσκείας μας(θυμάρι, κόκκους πιπεριού, δεντρολίβανο κ.ά.)   στο βάζο για να πάρουν άρωμα οι πιπεριές μας. 

 
 

Print Friendly, PDF & Email