Φασολάδα για αρχάριες (ή βιαστικές)

Σε λιγότερο από μια ώρα! 

Η σημερινή συνταγή είναι «και πάσης Ελλάδος». Το google βγάζει 56200 αποτελέσματα στην αναζήτηση της λέξης φασολάδα.  Θα μου πείτε, και τι θέλεις να βάλεις το 56201 αποτέλεσμα; Ε, δεν γίνεται σε ένα blog με παραδοσιακές κυρίως  συνταγές να μην υπάρχει η κατεξοχήν παραδοσιακή συνταγή όλης της Ελλάδας! Και επί πλέον θα τη φτιάξω με ένα ελάχιστα παραδοσιακό τρόπο , σε χύτρα ταχύτητας. Πάλι θα μου πείτε παραδοσιακό φαγητό σε χύτρα ταχύτητας; Είχε και η προγιαγιά σου τέτοια; Όχι δεν είχε! Αλλά δεν είχε ούτε ηλεκτρική κουζίνα , ούτε μίξερ, ούτε καν ψυγείο, ούτε multi, ούτε πολλά άλλα!

Η προσαρμογή πολλών  παραδοσιακών συνταγών στη σύγχρονη πραγματικότητα είναι αναγκαία κατά τη γνώμη μου, αλλιώς οι ρυθμοί της σημερινής ζωής μπορεί να οδηγήσουν στα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επιδιώκουμε: στο να εγκαταλείψουμε κάποια  φαγητά και παρασκευάσματα λόγω του μεγάλου χρόνου ή του σύνθετου τρόπου παρασκευής τους. Είναι προτιμότερο να μαγειρεύει όσπρια μια φορά την εβδομάδα στη χύτρα ταχύτητας  παρά να τα αποφεύγει λόγω του ότι το μαγείρεμά τους απαιτεί περισσότερο χρόνο από ένα τυπικό φαγητό με κρέας.

Η χύτρα ταχύτητας, αν και παρεξηγημένη,  είναι εργαλείο απαραίτητο για τη σύγχρονη μαγείρισσα, για κάθε εργαζόμενη γυναίκα. Αρκεί να εφαρμόζει  τεχνικές  που να μελώνει τελικά το φαγητό και να μην αφήνει περισσότερο νερό απ’ ότι χρειάζεται… Υπάρχουν φαγητά γα τα οποία η χύτρα δεν συστήνεται αλλά σίγουρα τα όσπρια δεν είναι από αυτά. Ανάμεσα στο «καταργώ τα όσπρια» και στο «τα μαγειρεύω σε χύτρα», προτιμώ το δεύτερο, τουλάχιστον σε εποχές με φόρτο εργασίας. Οι δικοί μου πάντως δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά όταν τα μαγειρεύω στη χύτρα.

Αν οι φακές και η φάβα θέλουν λιγότερο από μισή ώρα σε μια χύτρα ταχύτητας και η φασολάδα λιγότερο από μια ώρα, δεν υπάρχει λόγος να θεωρείται χρονοβόρο το μαγείρεμα των οσπρίων από μια εργαζόμενη γυναίκα. Πολλοί υποστηρίζουν ότι το μαγείρεμα στη χύτρα είναι αρκετά υγιεινότερο απ’ ότι νομίζουμε. Σίγουρα βέβαια είναι αρκετά οικονομικότερο. Πολλές πληροφορίες για τις χύτρες έχει το γνωστό site των Συνταγών της Παρέας  με παραπομπές σε πολλά ξένα sites αν σας ενδιαφέρει.

 
Ακόμη, στη σημερινή συνταγή, μέτρησα με μια κούπα όλα τα υλικά γιατί όπως γράφω στον τίτλο απευθύνεται σε αρχάριες νοικοκυρές και όχι σε έμπειρες που μπορούν ακόμη και με το μάτι να φτιάχνουν τη δοσολογία ιδιαίτερα σε συνταγές μαγειρικής.
 
Υλικά:
2 κούπες ξερά φασόλια ψιλά ή μέτρια
¾ κούπας ψιλοκομμένο ξερό κρεμμύδι
4 κούπες νερό αρχικά, και 5 κούπες νερό για το τελικό βράσιμο 
1 κούπα ροδέλες καρότου
¾ κούπας λάδι
1 κούπα (όχι πατητή) σέλινο πλυμένο και κομμένο σε κομματάκια 2-3 εκατοστών
1 κούπα φρέσκια ντομάτα τριμμένη ή ¾ κούπας ντομάτα κονκασέ
1 κουταλάκι γλυκού αλάτι
 

¼ κουταλάκι του γλυκού πιπέρι ή μπούκοβο ή ελάχιστη καφτερή πιπεριά

 
Επί το έργον:

 

Καθαρίζουμε από ξένα σώματα τα φασόλια, τα πλένουμε  και τα βάζουμε με 4 κούπες κρύο νερό στη χύτρα. Μόλις πάρουν βράση, μετράμε 2-3 λεπτά βρασμού με ανοικτή τη χύτρα  και τα σουρώνουμε.

Τα ξαναβάζουμε με 5 κούπες νερό και το ψιλοκομμένο κρεμμύδι στη χύτρα, την κλείνουμε  και τα αφήνουμε να βράσουν 15 λεπτά στη χαμηλή θερμοκρασία που συστήνει ο κατασκευαστής της χύτρας μας (σε άλλες χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία μετά από ήχο, σε άλλες μετά το ανασήκωμα βαλβίδας κλπ).

 

Στο διάστημα αυτό πλένουμε και ψιλοκόβουμε τα υπόλοιπα λαχανικά μας. Ανοίγουμε τη χύτρα και προσθέτουμε το λάδι και τα υπόλοιπα λαχανικά.

Σε αυτή τη φάση ελέγχουμε και το νερό που υπάρχει στη χύτρα. Μερικές ποικιλίες φασολιών απορροφούν περισσότερο νερό από άλλες. Αν χρειάζεται λοιπόν προσθέτουμε μια κούπα ακόμη, η φασολάδα θα χυλώσει κι άλλο στη δεύτερη φάση και δεν την θέλουμε πιλάφι αλλά σούπα.

Ξανακλείνουμε τη χύτρα για άλλα 15 λεπτά από τη στιγμή που θα φτάσει στην κατάλληλη θερμοκρασία. Μετά τη λήξη και αυτού του χρόνου, την ανοίγουμε, προσθέτουμε το αλάτι και το πιπέρι  και αφήνουμε να σιγοβράσει για 10 λεπτά ανοικτή ώστε να χυλώσει η φασολάδα.

Τη σερβίρουμε ζεστή με λίγο πιπεράκι ακόμη και με σαλάτα (ιδανική η λαχανοσαλάτα κατά τη γνώμη μου),  σαρδέλα αλμυρή ή ψαράκι τηγανητό, ελιές,  φρέσκο ψωμάκι, και ό,τι άλλο μας αρέσει!

Φυσικά, αν περισσέψει φτιάχνουμε φασουλόρυζο.

Παρατηρήσεις:
1) Οι χρόνοι ψησίματος αφορούν φασόλια νέας εσοδείας. Τα περυσινά όσπρια δεν βράζουν και πρέπει να τα αποφεύγουμε. Αν μετά το πρώτο άνοιγμα της χύτρας τα φασόλια δεν λιώνουν ανάμεσα στα δάκτυλα, αυξάνουμε το χρόνο στο δεύτερο κλείσιμο.
2)Τα όσπρια τα βάζουμε να βράσουν σε κρύο νερό. Αν τα βάλουμε σε καυτό, λέγεται (δεν ξέρω, δεν το έχω κάνει) ότι σφίγγουν και δεν χυλώνουν ποτέ. Το αλάτι το προσθέτουμε τα τελευταία 10 λεπτά για τον ίδιο λόγο.
3)Μπορούμε να προσθέσουμε ένα κύβο λαχανικών κατά προτίμηση βιολογικό ή δικής μας παρασκευής  πριν το δεύτερο κλείσιμο της χύτρας.
4)Η φασολάδα διατηρείται  στο ψυγείο χωρίς να χάνει πολλά από τα θρεπτικά της συστατικά. Την έχω διατηρήσει και στην κατάψυξη, στα φοιτητικά ψυγεία των παιδιών μου γιατί ήθελα να τρώνε όσπρια και κάποια άλλα υγιεινά τρόφιμα ανάμεσα στις πίτσες και στις φοιτητικές μακαρονάδες.
 

Print Friendly, PDF & Email