Τραγανές τηγανόπιτες

 
 

Στην προηγούμενη ανάρτησή μου, έλεγα πως προτιμώ να τελειώνει η γέμιση όταν φτιάχνω πιτάκια τηγανιού, παρά η ζύμη.

Η επίσημη δικαιολογία είναι ότι διατηρείται στο ψυγείο αρκετό καιρό.Η ανεπίσημη και πραγματική αιτία είναι ότι πάντα μ’ αρέσει να φτιάχνω μερικές τηγανόπιτες.

Οι τηγανόπιτες είναι από τα πιο απλά γλυκίσματα της κουζίνας μας. Μαζί με τις τηγανίτες , είναι το γλυκό της στιγμής! Η γιαγιά μου μας τις έφτιαχνε συχνά, επί τούτου. Δηλαδή δεν περίμενε να της περισσέψει ζύμη από άλλα πιτάκια.

 

Τραγανές, γαρνιρισμένες με μέλι , καρύδια, σουσάμι και κανέλα ή απλά με πετιμέζι ή κάποιο σιρόπι, είναι σκέτος πειρασμός και για το πρωινό αλλά και για το βραδινό ρόφημα ιδιαίτερα τώρα που κρυώνει ο καιρός σιγά σιγά. Επί πλέον είναι τόσο εύκολες!

Μάλιστα είναι ο καλύτερος τρόπος για να μάθει κάποιος αρχάριος να ανοίγει φύλλο. Μ΄αυτές μάθαμε οι περισσότερες! Βλέπετε 25 cm πάνω κάτω είναι η διάμετρός τους, άρα και ένα παιδί μπορεί να τις καταφέρει! Στην αρχή , παιδιά ακόμη, δεν τις κάναμε κυκλικές αλλά διαφόρων σχημάτων. Με την εξάσκηση οι κύκλοι γίνονται σχεδόν τέλειοι.

 

Απαραίτητο γαρνίρισμα αν τις σερβίρουμε με μέλι ,είναι το μυρωδάτο καβουρνισμένο και ελαφρά αλεσμένο σουσάμι. Ακόμη καλύτερα,  «εμπλουτισμένο» με καρύδια ή αμύγδαλα κοπανισμένα. Πάντα αυτή την εποχή θέλω να έχω καβουρντισμένο σουσάμι. Όλο και κάπου θα χρειαστεί! Λουκουμάδες, τηγανίτες, τηγανόπιτες, σαρικόπιτες, κλπ,  γίνονται  άλλο πράγμα αν τις σερβίρουμε με μέλι, σουσάμι και κανέλα.

 

Καθαρίζω το σουσάμι από ξένα σώματα, το πλένω, το αφήνω να στραγγίξει και το καβουρντίζω είτε σε τηγάνι είτε στο φούρνο. Προσέχουμε να μυρίσει, αλλά να μη καεί γιατί πικρίζει. Μετά που θα φύγει η υγρασία του πλυσίματος θέλει λίγη ώρα . Στο τηγάνι 5-10 λεπτά και συχνό ανακάτεμα, ανάλογα την ποσότητα, στο φούρνο λίγο παραπάνω αλλά γλυτώνουμε το ανακάτεμα

Το διατηρώ σε γυάλινο βαζάκι και όταβ θέλω να το χρησιμοποιήσω το αφήνω για λίγο σε θερμοκρασία δωματίου και αλέθω την ποσότητα που χρειάζομαι στο multi. Ένα-δυό πατήματα του κουμπιού αρκούν. Μη γίνει και σκόνη! Για πιο σπέσιαλ γεύση, ανακατεύω μισή κούπα σουσάμι με μισή κούπα καρύδια κοπανισμένα, ¼  κουταλάκι κανέλα και μια πρέζα γαρύφαλλο.

Τηγανόπιτες λοιπόν! Άλλη μια πρόταση λοιπόν της cucina povera της Κρήτης! (Βρε σε καλό μου!Τι μ’ έχει πιάσει αυτό το μήνα; Τι φοβάμαι άραγε;)

Υλικά:

Μισή ή μια δόση ζύμης για πίτες τηγανιού ή απλά όση μας περισσέψει από χορτόπιτες, μυζηθροπιτάκια, σαρικόπιτες!

Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
Για το σερβίρισμα: Μέλι, σουσάμι, κανέλα, γαρύφαλλα,ή πετιμέζι ή σιρόπι από γλυκό κουταλιού ή κατάλληλο γλυκό κουταλιού (π.χ. σταφύλι)
Επί το έργον:
 
Δείτε τα υλικά της ζύμης και τον τρόπο που ανοίγουμε φύλλο στο κατατοπιστικό μαςβίντεο και γραφτείτε στο κανάλι μαςστο youtube:
 

Ζυμώνουμε την ποσότητα της ζύμης που θέλουμε και αφήνουμε ένα μισάωρο να ξεκουραστεί.
Παίρνουμε ένα κομματάκι ζύμης όσο ένα μεσαίο μανταρίνι, και το ανοίγουμε σε λεπτό φύλλο : Πασπαλίζουμε την επιφάνεια ζυμώματος με αλεύρι ή νισεστέ και το πατάμε πάνω της να πλατύνει. Το πασπαλίζουμε και αυτό με αλεύρι και με το ξυλίκι (πλάστη) το πατάμε να ανοίξει .
 Το στρέφουμε  και επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία  προς όλες τις κατευθύνσεις ώστε να γίνει συμμετρικό, στρογγυλό με διάμετρο 20-25 cm.Δεν ξεχνάμε να πασπαλίζουμε με αλεύρι πότε πότε για να μη κολλάει. Θέλουμε το φύλλο να είναι λεπτό για να γίνουν τραγανές. Οι τηγανόπιτες δεν είναι κρέπες.
Τραγανό και τριφτό κάνει το φύλλο όπως έχω ξαναγράψει το λεμόνι ή  η ρακή (ή και τα δυό) στη ζύμη.Επίσης, αν προσέξετε, η ζύμη σ’ αυτές τις πίτες δεν έχει «φουσκωτικά».
Όταν φτιάξουμε όσες τηγανόπιτες θέλουμε, βάζουμε λάδι σε τηγάνι με διάμετρο όσο το μέγεθός τους ή μεγαλύτερο και όταν κάψει (αλλά να μη καπνίσει), τις βάζουμε μία μία. Θα δούμε ότι το λάδι τη σηκώνει ψηλά. Την τρυπάμε εδώ κι εκεί με ένα πιρούνι.
Όταν γίνει από τη μια πλευρά τη γυρίζουμε να τηγανιστεί και από την άλλη.
 
Την βγάζουμε με ένα πηρούνι, κρατώντας τη για λίγο κάθετα στο τηγάνι να στραγγίξει το λάδι και την αφήνουμε σε χαρτί κουζίνας.
Όταν τελειώσουμε τις σερβίρουμε με ό,τι από τα προτεινόμενα μας αρέσει.
Τρώγονται και ζεστές και κρύες . Διπλωμένες στα τέσσερα με το μέλι και τα συμπαρομαρτούντα ανάμεσά τους, δικαιώνουν την έκφραση «ουκ εν τω πολλώ το ευ»!
Παρατηρήσεις:
Η ζύμη διατηρείται 3-4 μέρες στη συντήρηση και μπορούμε να μη τις κάνουμε μαζεμένες.
Καμμία άλλη παρατήρηση! Είναι τόσο απλές! Νομίζω ότι πιο απλό γλύκισμα με υλικά που όλοι έχουμε στο σπίτι μας, δεν υπάρχει.
Τολμήστε τις! Είναι τόσο εύκολες!

Print Friendly, PDF & Email