Σιροπιαστή γιαουρτόπιτα

 
 

Οι γιαουρτόπιτες είναι αγαπημένο ελληνικό γλυκό. Με υλικά που υπάρχουν σε κάθε σπίτι, σκέτες ή σιροπιαστές, πολλές φορές αποτελούσαν το γλυκό της Κυριακής ή το δεύτερο κέρασμα (μετά το λικέρ με το σοκολατάκι) στις γιορτές και στις επισκέψεις. Αλλά και στον πρωινό ή τον απογευματινό καφέ, λίγοι θα πουν όχι σε ένα κομμάτι γιαουρτόπιτα με σιρόπι.

Η συγκεκριμένη είναι σιροπιαστή, μοσχομυρίζει λεμόνι και βανίλια και συνδυάζεται θαυμάσια με μια μπάλα παραδοσιακό παγωτό βανίλια ή καϊμάκι δίπλα της! Πάλι από παλιό τετράδιο, χιλιοδοκιμασμένη και αν σας αρέσουν τα σιροπιαστά κέικ θα την απολαύσετε. Διαίτης δεν τη λες με τόση ζάχαρη, αλλά τουλάχιστον δεν έχει καθόλου βούτυρο. Ας πούμε λοιπόν ότι έχει τουλάχιστον λιγότερα λιπαρά από άλλες πίτες. Εξ άλλου είπαμε κυριακάτικο και γιορτινό γλυκό είναι…

Υλικά:
Για την πίτα:
2 κεσεδάκια γιαούρτι πλήρες των 200 ml το καθένα
4 αυγά
1 κούπα ζάχαρη και μία κουταλιά
3-4 σωληνάκια βανίλιας ή ένα κουταλάκι υγρή βανίλια
Το ξύσμα ενός μεγαλούτσικου λεμονιού
½ φλυτζανάκι του καφέ χυμό λεμονιού
1 κουταλάκι του γλυκού σόδα
½ κιλό αλεύρι που φουσκώνει μόνο του.
Για το σιρόπι:
3 κούπες ζάχαρη
3 κούπες νερό
Μισό λεμόνι

Προαιρετικά, φιλέ αμυγδαλάκι για το σερβίρισμα

Επί το έργον:

Χωρίζουμε τους κρόκους από τα ασπράδια. Χτυπάμε τα ασπράδια με την μια κουταλιά της ζάχαρης και δυο τρεις σταγόνες λεμόνι μέχρι να έχουμε μια απαλή μαρέγκα και τα αφήνουμε στην άκρη. Δεν είναι ανάγκη να γίνει πολύ σφικτή, αλλά πάντως πρέπει να είναι μαρέγκα.

Σε άλλο σκεύος χτυπάμε τους κρόκους με την 1 κούπα της ζάχαρης μέχρι να γίνουν ανοιχτοκίτρινο μίγμα και προσθέτουμε τα γιαούρτια.

 

Συνεχίζουμε το χτύπημα να ομογενοποιηθούν τα υλικά, και προσθέτουμε τις βανίλιες , το ξύσμα λεμονιού, και το χυμό λεμονιού μέσα στον οποίο διαλύουμε τη σόδα (όπως πάντα πάνω από το μίγμα γιατί φουσκώνει πολύ αυτό το διάλυμα).

Σταματάμε το μίξερ και προσθέτουμε εναλλάξ τη μαρέγκα και το αλεύρι, σε τρεις δόσεις, ανακατεύοντας απαλά με μια σπάτουλα ώστε να μη ξεφουσκώσει το μίγμα μας.

Όταν ενσωματωθεί όλο το αλεύρι, αδειάζουμε το μίγμα σε καλολαδωμένο και αλευρωμένο ταψάκι 34 νούμερο (δηλαδή με διάμετρο 34 cm) και ψήνουμε την πίτα μας σε προθερμασμένο στους 180 βαθμούς φούρνο για 50-60 περίπου λεπτά.

 

Στο μισάωρο τη σκεπάζουμε απαλά με χαρτί ψησίματος, προσέχοντας να μη τη κουνήσουμε και ξεφουσκώσει.  Βυθίζουμε  μαχαίρι στο 45ο ή 50ο λεπτό , κι αν βγαίνει καθαρό είναι έτοιμη. Στο δικό μου φούρνο θέλει μια ώρα.

 
Αφήνουμε την πίτα να κρυώσει και ετοιμάζουμε το σιρόπι.

Βράζουμε για πέντε λεπτά (από την ώρα που αρχίζει ο βρασμός) τη ζάχαρη με το νερό το χυμό από τη λεμονόκουπα και αφήνουμε μέσα στο σιρόπι και την ίδια τη λεμονόκουπα για άρωμα. Σιροπιάζουμε με ζεστό το σιρόπι την κρύα πίτα μας, που τη χαράζουμε τουλάχιστον σε τέσσερα κομμάτια για να απορροφηθεί ευκολότερα το σιρόπι.

Το ρίχνουμε λίγο λίγο για να μη χαλάσουμε την επιφάνειά της. Αφήνουμε να απορροφηθεί το σιρόπι, πασπαλίζουμε αν θέλουμε με φιλέ αμυγδαλάκι (κολλά λόγω του σιροπιού) και σερβίρουμε.

Παρατηρήσεις:

1) Όπως όλα τα  κέικ- μα ένα παραπάνω αυτά με μαρέγκα- δεν πρέπει να ανοίξουμε το φούρνο πριν το πρώτο μισάωρο.
2) Κάνουμε τη δοκιμή με το μαχαίρι στα 40 ή 45 λεπτά. Όχι νωρίτερα γιατί πάλι μπορεί να ξεφουσκώσει.
3) περισσότερα κέικ τα βάζω στη μεσαία σχάρα του φούρνου και τα σκεπάζω ενδιάμεσα. Αυτό εξαρτάται βέβαια και από το φούρνο…
4) Τη χτύπησα στο μίξερ του χεριού αυτή τη φορά γιατί επειδή δεν έχει βούτυρο μπορεί να χτυπηθεί και σ’ αυτό. Επίσης μπορεί να χτυπηθεί και στο χέρι! Άλλωστε αυτό έκαναν οι παλιότερες. Αρκεί να χτυπηθεί καλά για να μη μυρίζει αυγουλίλα.
5)Μπορούμε να χτυπήσουμε ολόκληρα τα αυγά με τη ζάχαρη και να προσθέσουμε τα υπόλοιπα. Τότε πρέπει να χτυπηθούν στο μίξερ πολύ καλά. Γίνεται πολύ ωραία κι έτσι. Για μερικούς μάλιστα, είναι καλύτερη έτσι γιατί η υφή της είναι λιγότερο σπογγώδης.
 
 
 

Print Friendly, PDF & Email