Μπουμπουριστοί χοχλιοί

 

Συνεχίζοντας στην ουσία την προηγούμενη ανάρτηση με τα γενικά , δίνω σήμερα τη συνταγή για τους μπουμπουριστούς χοχλιούς .Για πολλούς είναι ο καλύτερος, ο πιο νόστιμος τρόπος για να γευτεί κανείς τους χοχλιούς. Η λέξη «μπουμπουριστοί» προέρχεται από μια άλλη λέξη του κρητικού λεξιλόγιου το «αμπούμπουρα» που σημαίνει με τη μούρη προς τα κάτω.


«Θέτει αμπούμπουρα» λέμε για όποιον κοιμάται μπρούμυτα, και υπάρχει και η έκφραση «πήγαινε μωρέ να πα θέσεις αμπούμπουρα» δηλαδή πήγαινε να κρυφτείς.

Ο κλασικός τρόπος για να φτιάξει κανείς μπουμπουριστούς χοχλιούς, είναι αφού τους πλύνει καλά καλά να τους βάλει αμπούμπουρα σε τηγάνι που ο πάτος του είναι πασπαλισμένος με μπόλικο αλάτι ζωντανούς (έτσι η θερμοκρασία τους ανάγκαζε να τραβηχτούν μέσα στο κέλευφος τραβώντας και το αλάτι), και αφού στεγνώσουν τα υγρά τους να βάλει λάδι, να τους τηγανίσει για λίγο και να τους σβήσει με ξίδι. Να κάνει δηλαδή μια σάλτσα σαβόρε (κι εδώ), που βράζει όμως μαζί με τους χοχλιούς.

Τα τελευταία χρόνια τους ρίχνω πρώτα σε βραστό νερό και μετά κάνω την ίδια διαδικασία. Ας δούμε λοιπόν πώς γίνεται αυτός ο κλασικός κρητικός μεζές.

Υλικά:

 

35-40 χοντροί χοχλιοί
Αλάτι
½- ¾ κούπας ελαιόλαδο
150 ml (1 κρασοπότηρο) ξύδι από κρασί
2-3 κλωναράκια αρισμαρί

Επί το έργον:

Βάζουμε τους χοχλιούς στο νερό να βγάλουν έξω τις μούρες τους. Έτσι, αφενός ελέγχουμε ποιοι είναι ζωντανοί, αφετέρου μαλακώνουν οι μεμβράνες όι κολλημένες στο κέλυφός τους και καθαρίζουν πιο εύκολα. Ακόμη κι αν δεν έχουν βγάλει όλοι τις μούρες τους, τους τσιμπάμε με μια οδοντογλυφίδα και αν αντιδρούν είναι ζωντανοί. Όσοι έχουν πείρα με τους χοχλιούς ξέρουν ποιοι είναι ζωντανοί χωρίς αυτά τα κόλπα!

 
 

Βάζουμε να βράσει λίγο νερό με ένα κουταλάκι αλάτι και μόλις πάρει βράση ρίχνουμε τους χοχλιούς. Μόλις αρχίσει ξανά ο βρασμός τους αποσύρουμε από το μάτι και τους πλένουμε πολύ καλά. Με ένα μαχαιράκι καθαρίζουμε το κέλυφος και φροντίζουμε να απομακρύνουμε όλα τα εκκρίματα και τα σάλια τους.Αυτή τη διαδικασία την κάνουμε με όποιο τρόπο κι αν μαγειρέψουμε τους χοχλιούς.

Τους βάζουμε αμπούμπουρα σε τηγάνι που έχουμε πασπαλίσει με αλάτι . Βάζουμε το τηγάνι στο μάτι . Μόλις αρχίσουν να τσιτσιρίζουν τους ανακατεύουμε και προσθέτουμε το λάδι.

 

Τους τηγανίζουμε 5 λεπτά, και προσθέτουμε το αρισμαρί .

Τους γυρίζουμε μια δυο φορές να αφήσει το άρωμά του το αρισμαρί στο λάδι και τους σβήνουμε με το ξύδι.

Το σβήσιμο με το ξίδι μοσχομυρίζει , πιτσιλίζει όμως τα πάντα!

Τους σερβίρουμε ζεστούς, με πράσινη σαλάτα (ιδανική είναι η κλασική με παπούλες) , κόκκινο κρασί ή ρακή και φρέσκο ψωμάκι.

Οι βούτες στο λαδάκι τους είναι το κάτι άλλο!

 

Παρατηρήσεις:

1) Η ποσότητα του ξιδιού εννοείται ότι είναι θέμα γούστου, αλλά και θέμα οξύτητας του κρασιού. Αν είναι δυνατό βάζουμε λιγότερο. Το φαγητό σηκώνει αρκετό ξύδι και αλάτι.

2) Δεν πρέπει να παρατηγανιστούν οι χοχλιοί γιατί ξεραίνονται και δεν βγαίνουν από το κέλυφός τους. Λέει χαρακτηριστικά η λαϊκή συμβουλή : «Ο χοχλιός ήκαμε «τσι», βγάλτονε από εκεί» Δηλαδή μόλις αρχίσει να τσιτσιρίζει πρέπει να βγει από τη φωτιά. Εγώ κι αυτό το θεωρώ υπερβολικό. Μην είναι και άψητοι! Η όλη διαδικασία από την ώρα που θα μπουν στο τηγάνι παίρνει 10-12 λεπτά.

Print Friendly, PDF & Email