Φασουλόρυζο (ή τα απομεινάρια μιας μέρας)

Όταν για πρώτη φορά πριν κάμποσα χρόνια διάβασα σ’ ένα περιοδικό με θέματα υγείας διατροφής κλπ -δεν θυμάμαι αν ήταν το συνονόματό μου το VITA-για τη σημασία του συνδυασμού οσπρίων και δημητριακών, δεν μπόρεσα να μην αναρωτηθώ πώς είναι δυνατόν να έχουν αυτή τη γνώση οι μαγείρισσες της Κρήτης από τα πολύ παλιά χρόνια και να την αξιοποιούν στη μαγειρική τους.

Αργότερα, όταν ασχολήθηκα λίγο πιο σοβαρά με τη σημασία των συστατικών των τροφίμων- είχα μάλιστα την τύχη να παρακολουθήσω κάποια σεμινάρια κορυφαίου επιστήμονα της διατροφής (του καθηγητή κ. Καφάτου)- συνειδητοποίησα ακόμη περισσότερο τη σοφία των γυναικών αυτών οι οποίες χρησιμοποιούσαν το περίσσευμα των οσπρίων με τον καλύτερο τρόπο είτε για λόγους οικιακής οικονομίας, είτε γιατί με κάποιο τρόπο γνώριζαν τη σημασία του συνδυασμού αυτού.

Η φωτογραφία είναι από εδώ

Σήμερα ξέρουμε ότι τα όσπρια περιέχουν πρωτεΐνη. Αυτή όμως η πρωτεΐνη δεν περιέχει ένα από τα εννιά αμινοξέα που χρειάζεται ο οργανισμός μας. Συγκεκριμένα από όλα τα όσπρια (εκτός από τη σόγια) απουσιάζει η μεθειονίνη, ενώ είναι πλούσια σε λυσίνη. Η λυσίνη όμως απουσιάζει από το ρύζι. Ο συνδυασμός λοιπόν του ρυζιού με όσπρια δημιουργεί πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής ποιότητας, σχεδόν ίσης αξίας με την πρωτεΐνη του κρέατος.(Κάτι ξέρουν οι χορτοφάγοι).

Με σαλάτα μαρούλι και το πρώτο φετινό λουκάνικο….

Επίσης η απορρόφηση του σιδήρου που περιέχουν τα όσπρια, ενισχύεται από τη βιταμίνη C της ντομάτας της πιπεριάς του λεμονιού και των άλλων λαχανικών και φρούτων που χρησιμοποιούνται στο μαγείρεμά τους.

Από τα παραπάνω βγαίνει το συμπέρασμα ότι τα σημερινό παλαιινό φαγάκι είναι απ’ αυτά που χαρακτηρίζονται ιδανικά από διατροφική άποψη. Επίσης είναι πολύ νόστιμο, και κατάλληλο για μικρά παιδιά. Πολλές φορές τους αρέσει περισσότερο από το ίδιο το όσπριο.

Δεν θα δώσω σήμερα την δική μου συνταγή για τη φασολάδα γιατί θέλω η προσοχή όσων με επισκεφτούν να εστιαστεί στο φασουλόρυζο. Μπορεί να γίνει με τη φασολάδα κάθε νοικοκυράς.

 

Υλικά :

(Προσαρμόστε ανάλογα)

1,5 πιάτο φασολάδα της προηγούμενης (τόσο έμεινε από τη δική μου)

 

1 φλυτζάνα νερό

½ φλυτζάνα ρύζι γλασέ ή νυχάκι

Λίγο αλάτι ή ένα κύβο λαχανικών (κατά προτίμηση δικό μας ή βιολογικό)

Πιπέρι

Επί το έργον:

Βάζουμε τη φασολάδα μας μαζί με το νερό και το αλάτι ή τον κύβο λαχανικών να πάρουν μια βράση και προσθέτουμε το ρύζι πλυμένο και στραγγισμένο. Ανακατεύουμε. Μόλις ξαναρχίσει ο βρασμός, χαμηλώνουμε το μάτι και σιγοβράζουμε να γίνει το ρύζι αλλά να μη λασπώσει.

 Αν χρειαστεί προσθέτουμε λίγο νερό. Καλύτερα να είναι ελαφρά ζουμάτο όταν κλείσουμε το μάτι. Μόλις το κατεβάσουμε , το σκεπάζουμε με πετσέτα να απορροφήσει τα υγρά του.

Το σερβίρουμε με φρεσκοτριμμένο πιπέρι στα πιάτα των ενηλίκων ( εκτός αν τα παιδάκια έχουν πει κακά λόγια …)

Παρατηρήσεις:

1)Όλες οι σούπες οσπρίων συνδυάζονται με ρύζι. Ωραιότατο είναι και το φακόρυζο και το ρεβυθόρυζο.

2) Σε αφιέρωμα στη μαγειρική της Δυτικής Κρήτης του gourmet της Ελευθεροτυπίας την τελευταία Κυριακή, ανάμεσα στα κρητικά πιάτα που μνημονεύονται είναι και το φασουλοπίλαφο ή φασουλόρυζο, αλλά δεν δίνει συνταγή. Μάλλον άρεσε και στους δοκιμαστές…

3)Πολλές πληροφορίες πήρα από εδώ και από εδώ και από εδώ καθώς και από τις σημειώσεις των σεμιναρίων που σας έλεγα παραπάνω.

Print Friendly, PDF & Email