Χορτόπιτες ή βρουβόπιτες!

Οι πιο αγαπημένες χορτόπιτες της Κρήτης, είναι με άγρια γιαχνερά χόρτα!
 
Όταν η  γη σου δίνει απλόχερα τόσα χόρτα, οι πίτες έχουν μεγάλη ποικιλία στη γέμισή τους!
 
 
 
Οι πίτες της Κρήτης είναι κυρίως πίτες τηγανιού (φυσικά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το χανιώτικο μπουρέκι , την κρεατότουρτα και τον τζουλαμά, αλλά στο φούρνο  έφτιαχναν κυρίως γλυκά πιτάκια π.χ.καλιτσούνια και πατούδο ).
 
 

Ίσως αυτό να οφείλεται στην αφθονία του λαδιού.

 

Το ελαιόλαδο –όπως έχει πλέον αποδειχθεί – είναι το υγιεινότερο λάδι ακόμη και στο τηγάνισμα, αφού οξειδώνεται δυσκολότερα από τα σπορέλαια ακόμη και σε υψηλές θερμοκρασίες. Περιέχει βλέπετε μονοακόρεστα οξέα, αντιοξειδωτικά και πολύτιμη βιταμίνη Ε.

Άλλωστε το άναμμα του φούρνου δεν ήταν εύκολη υπόθεση για να γίνεται συχνά πυκνά. Γιατί , συχνά πυκνά έφτιαχναν πιτάκια τηγανιού ,είτε με μυζήθρα (ξινή ή γλυκιά) είτε με χόρτα. Τεχνικές κατασκευής πάρα πολλές που θα τις δούμε οπωσδήποτε εν καιρώ…

Οι χορτόπιτες ή βρουβόπιτες όπως τις λέγανε παλιότερα, είναι ένα από τα αγαπημένα είδη τηγανητής πίτας στην Κρήτη. Η ποικιλία των άγριων χόρτων είναι τόσο μεγάλη που αμφιβάλλω αν το μείγμα γεμίσματος έχει την ίδια σύσταση σε είδη και σε ποσότητες δυό φορές ακόμη και από την ίδια νοικοκυρά.

 

Τώρα το καλοκαίρι το μείγμα αυτό βασιζόταν στα βλίτα και προσέθεταν κρεμμυδάκια, μαϊντανό και άλλα ήμερα μυρωδικά. Η πανδαισία όμως αρωμάτων και γεύσεων, είναι στα χόρτα του χειμώνα και της άνοιξης. Μυρώνια, καυκαλίθρες, αγριομάραθα, αγριόπρασα, κουτσουνάδες, γαλατσίδες, αρχατζίκοι, λάπαθα και …τι άλλο να πρωτοθυμηθώ, δημιουργούν γεμίσματα μοναδικής νοστιμιάς και συνθέσεις που εντυπωσιάζουν ακόμη και δύσκολους γευσιγνώστες. Υπήρξε φορά που είχα στο μείγμα μου παραπάνω από είκοσι  λογιών χόρτα! Κι η μάνα μου λέει πως η τέχνη είναι να πετύχεις την ισορροπία! Να μη καλύπτει το ένα το άλλο αλλά να «ακούγονται» όλα…

 

 

Τα τελευταία χρόνια όλες μας κρατάμε στην κατάψυξη μερικά τέτοια χειμωνιάτικα χόρτα τσιγαρισμένα, για να φτιάξουμε βρουβόπιτες για τους αγαπημένους που ζουν στην Αθήνα και μας έρχονται το καλοκαίρι. Ας δούμε λοιπόν πώς γίνονται :

Υλικά:

Α.Ζύμη

2 φλυτζάνες νερό χλιαρό (κάθε μια ήταν 220 ml όταν τη μέτρησα στην κούπα μέτρησης)

1 φλυτζάνα λάδι

Μισή φλυτζάνα ρακή

Χυμό ενός λεμονιού

Λίγο αλάτι

Περίπου ένα κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις

Β.Γέμιση

1,5 περίπου κιλά χόρτα άγρια για πίτες .Θα μπορούσαν να είναι 200 γραμμάρια από κάθε είδος , κι ένα ματσάκι μάραθο. Πρέπει οι γεύσεις να ισορροπούν και να μην υπερισχύει κάποια. Στην Κρήτη τα πουλάνε (για όσους δεν μπορούν να τα βρουν μόνοι τους) σε μεγάλα μάτσα που αποτελούνται από ποικιλία χόρτων και τα λέμε γιαχνερά. (Εναλλακτικά: Μισό κιλό σπανάκι, μισό κιλό βλίτα, ένα μάτσο άνιθο, ένα μάτσο μαϊντανό, λίγα γούλα (σέσκουλα), λίγα πράσα)

1-2 ξερά κρεμμύδια

Μισή φλυτζάνα λάδι

Αλάτι

Πιπέρι

Γ.Λάδι για το τηγάνισμα

Επί το έργον:

Καθαρίζουμε και πλένουμε πολύ καλά τα χόρτα και τα ψιλοκόβουμε. Σε μεγάλη κατσαρόλα μαραίνουμε το κρεμμύδι με το λάδι και ρίχνουμε τα χόρτα (Ρίχνουμε πρώτα τα μάραθα γιατί είναι πιο τραχιά.Βάζουμε λίγο νεράκι, τα βράζουμε λίγα λεπτά και ρίχνουμε και τα υπόλοιπα. Αλατοπιπερώνουμε και τα αφήνουμε να γίνουν. Μπορεί να χρειαστεί να προσθέσουμε λίγο νεράκι.

Εν τω μεταξύ φτιάχνουμε ένα κανονικό ζυμάρι με τα υλικά της ζύμης και το αφήνουμε να ξεκουραστεί τουλάχιστον μισή ώρα.

Δείτε εδώ το κατατοπιστικό μας βίντεο για τη ζύμη και το άνοιγμα φύλλου και γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube:

Όταν γίνουν τα χόρτα τα γυρίζουμε σε τρυπητό και αφήνουμε να στραγγίξουν εντελώς τα υγρά τους και να κρυώσουν (σε θερμοκρασία δωματίου).Αν πρόκειται να τα καταψύξουμε δεν τα στραγγίζουμε τώρα αλλά στο ξεπάγωμα (έτσι κατέληξα μετά από δοκιμές, είναι καλύτερα).

 

Ανοίγουμε λεπτό φύλλο με το ξυλίκι (έτσι λέμε εμείς τον πλάστη) ή με τη μηχανή χρησιμοποιώντας και λίγο αλεύρι στο άνοιγμα αν χρειάζεται. Κόβουμε στρογγυλά φυλλαράκια με διάμετρο 12 περίπου εκατοστά και βάζουμε μια ποσότητα χόρτων στο μισό τους όπως φαίνεται στη φωτογραφία. Τα σκεπάζουμε και τα κλείνουμε είτε με «τσιμπήματα» είτε με ένα πιρούνι .

 

Τα τηγανίζουμε σε καυτό λάδι γυρίζοντας τα και από τις δύο πλευρές και τα βγάζουμε σε χαρτί κουζίνας.

Τα σερβίρουμε συνοδεύοντάς τα με ρακή. Ζεστά ή κρύα είναι το ίδιο νόστιμα.

Παρατηρήσεις:

1)Ό,τι κι αν περισσέψει, χόρτα ή ζύμη, φυλάσσεται ωραιότατα στην κατάψυξη.

2)Την ίδια ζύμη την χρησιμοποιούμε και για άλλα πιτάκια γεμισμένα με μυζήθρα, κολοκύθα, κλπ.

3)Μπορούμε να καταψύξουμε και τις ίδιες τις χορτόπιτες.

Καλή απόλαυση! 

Print Friendly, PDF & Email